Archive for Νοέμβριος, 2011


Νέα έρευνα που διεξήχθη από επιστήμονες του πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ υποστηρίζει πως η κοινωνική ισότητα οδηγεί σε αυξημενο προσδόκιμο ζωής, σε συγκεκριμένα θηλαστικά .  Οι επιστήμονες κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα μελετώντας μια ομάδα θηλαστικών που διαβιώνει στο Ισραήλ, η οποία φέρει την ονομασία «βραχώδεις υέρακες».

Η έρευνα αυτή έρχεται να αμφισβητήσει παλαιότερες μελέτες, σύμφωνα με τις οποίες, το μέγεθος και όχι η διαμόρφωση των σχέσεων εντός ενός κοινωνικού δικτύου είναι εκείνο που οδηγεί σε μακροζωία και καλύτερη ποιότητα υγείας.

Οι βραχώδεις υέρακες είναι μικρά χορτοφάγα θηλαστικά, τα οποία κατοικούν σε διάσπαρτες αποικίες, οι οποίες βρίσκονται στην Αφρική και στην Μέση Ανατολή. Η έρευνα διήρκεσε 11 ολόκληρα χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων, οι επιστήμονες κατέγραψαν τις συμπεριφορές των μελών του είδους, τα οποία κατοικούν στην προστατευμένη περιοχή Εν Γκέντι του Ισραήλ.

Αφού συγκέντρωσαν τα δεδομένα,  στη συνέχεια  τα ανέλυσαν μέσω των μαθηματικών μοντέλων της διαμόρφωσης σχέσης και της κεντρικότητας νεύματος. Τα αποτελέσματα ήταν συγκλονιστικά, καθώς αποδείχτηκε πως στις ομάδες εκείνες, στις οποίες οι κοινωνικοί δεσμοί χαρακτηρίζονταν από μεγαλύτερη ισότητα, τα μέλη τους ζούσαν περισσότερο.

Η κοινωνική οργάνωση των υέρακων φαίνεται να εμφανίζει εξάλλου έντονη ποικιλομορφία. Σε ορισμένες ομάδες, τα μέλη τους τείνουν να έχουν παρόμοια δίκτυα και σχέσεις δυνάμεως. Σε άλλες, ορισμένα μέλη εμφανίζονται πιο ισχυρά και διαθέτουν μεγαλύτερα δίκτυα, ενώ κάποια άλλα είναι πιο αδύναμα και ζουν μοναχικά. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν πως στις πρώτες κοινωνίες, τα μέλη της ομάδας εμφανίζουν αυξημένη διάρκεια ζωής, σε αντίθεση με τις δεύτερες. Μάλιστα ο καθηγητής Αμιγιαάλ Ιλάνυ, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, χαρακτηρίζει αυτές τις πρώτες ομάδες ως «σοσιαλιστικές».

Που οφείλεται όμως αυτή η διαφορά; Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν με βεβαιότητα, αλλά ο Ιλάνυ πιστεύει πως έχει να κάνει με τα μειωμένα επίπεδα άγχους και stress. «Στις ομάδες εκείνες, στις οποίες επικρατεί η ισότητα, υπάρχει μεγαλύτερη ηρεμία και ελάχιστα περιστατικά παρενόχλησης», δηλώνει χαρακτηριστικά. Παλαιότερες μελέτες εξάλλου έχουν ήδη δείξει πως οι ιεραρχικές κοινωνίες παρουσιάζουν αυξημένα επίπεδα άγχους, τα οποία χαρακτηρίζουν τόσο εκείνους που βρίσκονται στην κορυφή, όσο και στον πάτο της κοινωνικής πυραμίδας.

Οι ερευνητές στρέφουν τώρα το ενδιαφέρον τους, και θα αποτελέσει ένα σημαντικό βήμα, στην εφαρμογή των πορισμάτων της συγκεκριμένης έρευνας και στην ανθρώπινη κοινωνία. Μέχρι τώρα, οι μελέτες πάνω στη σύνδεση κοινωνικών σχέσεων και υγείας, στους ανθρώπους και στα άλλα θηλαστικά, είχαν περιοριστεί στις ατομικές σχέσεις. «Σε αντίθεση με άλλους λέμε πως τελικά δεν είναι το εύρος των κοινωνικών σχέσεων που έχει σημασία. Εκείνο που μετράει είναι η συνολική διαμόρφωση των κοινωνικών σχέσεων μέσα στην ομάδα», δηλώνει ο Ιλάνυ.

Πηγές :

http://www.blue-planet.gr

http://www.wired.com/wiredscience/2011/08/egalitarian-hyraxes/

Advertisements
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) έχει κρούσει επανηλειμμένα τον κώδωνα του κινδύνου σε έτερους διεθνείς οργανισμούς και σε κρατικές κυβερνήσεις αναφορικά με την έκταση της επαπειλούμενης υγείας και ευημερίας των παιδιών. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Π.Ο.Υ κάθε χρόνο πεθαίνουν παγκοσμίως 8 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας κάτω των πέντε ετών. Και ενώ η παιδική θνησιμότητα μπορεί να συνδέεται κυρίως με καταστάσεις απόλυτης φτώχειας και ακραίας αποστέρησης βασικών αγαθών διαβίωσης, συντήρησης και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, η έννοια της ευημερίας θα πρέπει να εκλαμβάνεται με την ευρεία της έκφανση.
 Ένας εξίσου σημαντικός παράγοντας για την συνολική ευημερία των παιδιών είναι η έξοδος από καταστάσεις σχετικής φτώχειας και αποστέρησης. Ενώ η σχετική φτώχεια διαφοροποιείται από την απόλυτη σε όρους έντασης και δυσμενών συνεπειών, προκαλεί πολλά προβλήματα στην πλήρη ανάπτυξη των δυνατοτήτων και της εξασφάλισης της υγείας και ευημερίας των παιδιών.
Τα στατιστικά νούμερα όμως είναι εξίσου ανησυχητικά. Σύμφωνα με την Eurostat(επίσημη στατιστική αρχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης) σε επίπεδο ΕΕ για το έτος 2008 παρατηρήθηκε η εξής ανησυχητική στατιστική αποτύπωση: το 20% των παιδιών βρισκόταν αντιμέτωπο με τον κίνδυνο της φτώχειας. Στην χώρα μας (σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής), οι στατιστικές ενδείξεις αποδεικνύονται εξίσου δυσοίωνες : το 23,7% των παιδιών ηλικίας 0-17 ετών απειλείται από την φτώχεια.
Η φτώχεια αποτελεί έναν κρίσιμο παράγοντα στην πορεία της υγείας και της ζωής των παιδιών. Σύμφωνα με μελέτες η υγεία της εγκυμονούσας , η οποία εξαρτάται επίσης από την καθημερινή ζωή υπό συνθήκες φτώχειας, επηρεάζει τόσο το νεογνικό βάρος όσο και τις πιθανότητες επιβίωσης του νεογέννητου μωρού. Επίσης, το βρέφος ανάλογα με την κακή πορεία και την μη ομαλότητα της εγκυμοσύνης μπορεί να επηρεαστεί εκ των υστέρων και σε άλλους τομείς υγείας όπως  με την πιθανή εμφάνιση ψυχολογικών ασθενειών και συμπτωμάτων χρόνιου άγχους.
Επιπρόσθετα, το οικογενειακό εισόδημα αποτελεί έναν ουσιαστικό παράγοντα στον προσδιορισμό της κατάστασης της υγείας των παιδιών στις πολύ μικρές ηλικίες, κάτι που γίνεται ιδιαίτερα ξεκάθαρο στον προσδιορισμό των ξαφνικών θανάτων. Σε μελέτες που διεξήχθησαν στο Ηνωμένο Βασίλειο καταδεικνύεται ότι οι οικογένειες που είχαν εβδομαδιαίο εισόδημα μικρότερο από 60 λίρες εμφάνιζαν 9,5 φορές περισσότερους ξαφνικούς θανάτους παιδιών εν συγκρίσει με τις οικογένειες που είχαν εβδομαδιαίο εισόδημα  μεγαλύτερο των 200 λιρών.
Καθώς η φτώχεια των παιδιών επηρεάζει την πορεία υγείας και ευημερίας τους και στα ενήλικα στάδια της ζωής,  η ευαισθητοποίηση όλων, η συνειδοτοποίηση της έκτασης του προβλήματος και εν συνεχεία η κινητοποίηση των πολιτικών αρχών θα δώσει στα επαπειλούμενα παιδιά και στους ενήλικες του αύριο μία νέα πνοή ζωής.
ΠΗΓΕΣ
  • http://www.who.int/en/ (Επίσημη ιστοσελίδα της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας)
  • http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/ ( Ιστοσελίδα της Εurostat)
  • Eλληνική Στατιστική Αρχή «Ημερίδα για το Ευρωπαϊκό Έτος 2010 για την καταπολέμηση της Φτώχειας και του Αποκλεισμού».
  • Nick Spencer :«Health Consequences of Poverty for Children», End Child Poverty, UK
  • D. Acheson: « Inequalities in Health: report of an independent Inquiry» , HMSO, 1998
  • P. Fleming, P. Blair, C. Bacon , J. Berry: «Sudden Unexpected Deaths in Infancy: the CESDI SUDI studies 1993-1996»

Συγχωνεύσεις νοσηλευτικών ιδρυμάτων, 11.000 λιγότερες διαθέσιμες νοσοκομειακές κλίνες, παρακράτηση προνοιακών συντάξεων άπορων ψυχικά ασθενών και ηλικιωμένων, δυνατότητα ιδιωτών για μερίδιο μετοχών μεγαλύτερο του 49% στις μονάδες υγείας …
Πρωτοσέλιδοι τίτλοι ειδήσεων ή η αρχή της πλήρους εμπορευματοποίησης της υγείας;
Οι έντονες αντιδράσεις μεγάλης μερίδας της Ελληνικής ιατρικής και επιστημονικής κοινότητας απέναντι στα συγκεκριμένα μέτρα της κυβέρνησης είναι το πρώτο επακόλουθο.
Που θα πρέπει να σταθεί όμως η ανάλυσή μας στο να προβλέψουμε τα μελλούμενα δεινά στον χώρο της υγείας, που θα επηρεάσουν ιδιαίτερα τους ασθενείς;
Θα πρέπει, πρωτίστως, να εντοπίσουμε την έννοια (όχι τον ορισμό) της υγείας και πως αυτή θα ‘μεταβληθεί’ μέσω της εμπορευματοποίησης/ιδιωτικοποίησης.
Η υγεία και η υγειονομική φροντίδα αποτελούν κοινωνικά αγαθά και ανάγκες ύψιστης σημασίας που αφορούν όλο τον πληθυσμό. Όλοι δικαιούνται σε ένα επίπεδο προστασίας απέναντι στους κινδύνους της ασθένειας, της αναπηρίας και του θανάτου.
Η υγειονομική φροντίδα δεν αποτελεί μονάχα ατομικό αγαθό αλλά και δημόσιο. Η ισότιμη πρόσβαση και απόλαυση ποιοτικών υγειονομικών υπηρεσιών θα πρέπει να στηρίζεται στα πλαίσια της ισότητας, και το καλό επίπεδο υγείας είναι το ‘όχημα ανάπτυξης’’ άλλων ζωτικών κοινωνικών σφαιρών του ατόμου (εκπαίδευση, απασχόληση, κοινωνικές δραστηριότητες).
Μέσω της ιδιωτικοποίησης του συστήματος υγείας η ισότητα πρόσβασης στην ποιοτική κάλυψη υπηρεσιών υγείας θα αμβλυνθεί σημαντικά. Στο αναλυτικό επίπεδο της ισότητας, αλληλεγγύης και κοινωνικής δικαιοσύνης το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι θα αυξηθούν κατακόρυφα οι ανισότητες υγείας.
Οι κατέχοντες τους οικονομικούς πόρους θα μπορούν έτσι να απολαμβάνουν μία δέσμη ποιοτικών υγειονομικών υπηρεσιών ενώ οι άποροι θα μπουν ουσιαστικά στο περιθώριο του συστήματος προστασίας υγείας.
Δεν θα μπορούν να πληρώσουν ως καταναλωτές υγείας για τα νοσήλια και την επαρκή περίθαλψή τους.Η έννοια του καταναλωτή υγείας συνυφαίνεται με την ιδιωτικοποίηση της υγείας. Οι καταναλωτές υγείας εκλαμβάνονται ως ‘πιόνια’ της αγοράς, που διαθέτουν επίπεδο πρόσβασης στο σύστημα υγείας ανάλογο με την αγοραστική τους δύναμη.
Όμως, η ιδιωτικοποίηση δεν επηρεάζει μόνο αυτήν την μέγιστη μορφή κοινωνικής ανισότητας (ανισότητες πρόσβασης στο σύστημα υγείας).
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι οι συγχωνεύσεις μονάδων υγείας και η μείωση των νοσοκονειακών κλινών σε 11.000, κατά τα πρότυπα του Ελληνικού πολυνομοσχεδίου για την υγεία, είχε ως αποτέλεσμα την δημιουργία ‘λίστας αναμονής’ σε έκτακτα και επείγοντα χειρουργικά περιστατικά στην Πάτρα.
Η περικοπή δημόσιων δαπανών στην υγεία ουσιαστικά απειλεί με αυτές τις πρακτικές ανθρώπινες ζωές Προς όφελος του εξορθολογισμού δεν λαμβάνονται υπόψιν οι (πάντοτε) έκτακτες και επείγουσες ανάγκες υγείας των Ελλήνων πολιτών.
Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι μέσω της ιδιωτικοποίησης της υγείας, το επίπεδο υγείας του πληθυσμού των χωρών όπου και προχώρησαν οι σχετικές μεταρρυθμίσεις χειροτέρευσε σημαντικά.
Πώς μπορούμε να μην οδηγηθούμε σε αυτό το δύσβατο μονοπάτι και στην χώρα μας;
Υπάρχει κάποια εγγύηση από την μεριά της πολιτείας ότι οι επιχειρηματίες υγείας θα αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες για την επαρκή κάλυψη των αναγκών υγείας;
Υπό την σκέπη των κανόνων της αγοράς και του επιχειρηματικού κεφαλαίου και συμφερόντων η επιδίωξη του κέρδους – η όλο και μεγαλύτερη κερδοφορία με θεμιτές ή ακόμη και αθέμιτες πρακτικές  – θα είναι ο αντικειμενικός σκοπός των ιδιωτικών μονάδων υγείας.
Με ποιό σκεπτικό μειώνονται χειρουργικές αίθουσες και υπό ποιές προβλέψεις; Είναι γνωστό ότι κανένας μας δεν μπορεί να προβλέψει ένα έκτακτο χειρουργικό περιστατικό.
Εξάλλου, οι καταναλωτές των Σούπερ Μάρκετ της Υγείας δεν θα μπορούν ποτέ να είναι επαρκώς πληροφορημένοι. Η ασυμμετρία πληροφόρησης ιατρού-ασθενή θα οδηγήσει σε νέες υπερσυνταγογραφήσεις, υπέρογκες νοσοκομειακές δαπάνες, υπερκοστολογήσεις κ.ο.κ από την μεριά των ιατρών.
Η κερδοφορία των επιχειρηματιών ανέρχεται αλλά … οι υπηρεσίες υγείας καθίστανται αβέβαιες και πολυδάπανες για τους ασθενείς.
Ο ασκός του Αιόλου έχει ανοίξει…

Οι βασικότερες αιτίες θνησιμότητας και νοσηρότητας στην σύγχρονη εποχή έχουν ως κύριους προσδιοριστικούς παράγοντες την ανθρώπινη συμπεριφορά και το ευρύτερο φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον. Ενώ η αλλαγή των κλιματικών παραγόντων απαιτεί ευρεία συναίνεση και βαθιές τομές σε παγκόσμιο επίπεδο, η αλλαγή της συμπεριφοράς του πληθυσμού σε θέματα υγείας θα πρέπει να αποτελεί τον κύριο στόχο των πολιτικών υγείας. Για να πραγματοποιηθεί αυτός ο σκοπός, κύριος στόχος των προγραμμάτων αγωγής υγείας είναι να βελτιωθεί το επίπεδο συνειδητότητας του πληθυσμού στα θέματα που αφο­ρούν την υγεία του και να αυξηθεί η ατομική και συλλογική δράση σε θέματα που άπτονται της υγείας τόσο σε ατομικό όσο και σε ευρύτερο κοινωνικό επίπεδο.

Επιμέρους στόχοι των προγραμμάτων αγωγής υγείας είναι οι εξής:

ü      Η ευαισθητοποίηση

ü      Η παροχή γνώσεων

ü      Η ιεράρχηση αξιών

ü      Η αλλαγή απόψεων

ü      Η λήψη αποφάσεων

ü      Η αλλαγή συμπεριφοράς

ü      Η αλλαγή περιβάλλοντος

Έρευνες στον τομέα της διατροφής έχουν δείξει ότι τα παιδιά στην Ελλάδα πάσχουν από παχυσαρκία, ότι η παραδοσιακή μεσογειακή διατροφή είναι μία από τις πιο υγιεινές αλλά μάλλον τείνει να εγκαταλειφθεί, ότι ο χρόνος επιλογής και παρασκευής των τροφίμων είναι περιορισμένος και επίσης οι γονείς δεν αφιερώνουν χρόνο για να  εξοικειώσουν τα παιδιά τους με νέες τροφές και διατροφικές προτιμήσεις. Επιπρόσθετα τα ΜΜΕ εμφανίζονται να παίζουν ένα σημαντικό ρόλο στην επιλογή των τροφών και στην διαμόρφωση των διατροφικών συνηθειών, ειδικότερα για τα παιδιά.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Παιδείας δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων μία από τις θεματολογίες των προγραμμάτων αγωγής υγείας σε σχολεία αποτελεί η : Διατροφή και οι διατροφικές συνήθειες και τα Γενετικά τροποποιημένα προϊόντα.  Το σχολείο είναι γνωστό ότι αποτελεί έναν από τους κύριους πυρήνες κοινωνικοποίησης, εκμάθησης και διαμόρφωσης νοοτροπίας και συμπεριφοράς. Τα παιδιά, από τις πρώτες τάξεις κιόλας του δημοτικού σχολείου, μπορούν να λάβουν τα θετικά ερεθίσματα εκείνα που θα διαμορφώσουν την γενικότερη στάση τους απέναντι σε θέματα υγείας και ειδικότερα σε θέματα διατροφής και διατροφικών συνηθειών.

Στην αρχή κάθε σχολικής χρονιάς  (Σεπτέμβριο-Οκτώβριο) συγκροτούνται ομάδες και αποφασίζουν να υλοποιήσουν ένα πρόγραμμα αγωγής υγείας , αφού έχουν προηγηθεί ενέργειες ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των εκπαιδευτικών από τον Υπεύθυνο Αγωγής Υγείας και από τον Υπεύθυνο του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων της κάθε Διεύθυνσης  Δ.Ε. Ένα πρόγραμμα αγωγής υγείας για παιδιά μπορεί να περιλαμβάνει την ανάπτυξη γνώσεων σχετικά με τα θρεπτικά συστατικά των τροφών , την ενημέρωση για τα επιστημονικά δεδομένα σχετικά με τη βασική διατροφή και τη σχέση της με την υγεία ,την εμπότιση γνώσεων σχετικά με τα λίπη, τις πρωτεΐνες, τους υδατάνθρακες, τις βιταμίνες, τα μέταλλα και τα ιχνοστοιχεία, το νερό, κλπ.. Επίσης, οδηγίες μπορούν να δίδονται για τον  σωστό τρόπο κατανάλωσης και μαγειρέματος για την μέγιστη δυνατή πρόσληψη των θρεπτικών συστατικών και να συμπεριλαβάνονται προτάσεις για υγιεινές πρακτικές διατροφής. Επίσης σημαντική προσθήκη είναι η σύνδεση της διατροφής με την απώλεια ή την πρόσληψη βάρους. Ακόμη, θα μπορούν να μεταλαμπαδευθούν γνώσεις σχετικά με την κατανόηση του περιεχομένου των ετικετών των συσκευασιών των τροφίμων και την αναγνώριση των επικίνδυνων ή πιθανών επικίνδυνων συστατικών των τροφών. Τέλος, και μάλλον πιο σημαντικά, είναι η κατανόηση της σχέσης της παχυσαρκίας και της υγείας και η εμπότιση της αξίας και της αναγνώρισης της άσκησης σε συνδυασμό με την σωστή  διατροφή.

Ως μέθοδοι και τεχνικές Προγραμμάτων Αγωγής και Προαγωγής της Υγείας χρησιμοποιούνται οι παθητικές μέθοδοι όπως οι διαλέξεις, η προβολή video ή εκπαιδευτικής ταινίας, οι ενημερωτικές διαφάνειες και οι μέθοδοι ενεργητικής συμμετοχής (μέσω ερευνών, συνεντεύξεων, ερωτηματολογίων). Πολύ σημαντικές είναι οι βιωματικές μέθοδοι των προγραμμάτων αγωγής υγείας. Η δραματοποίηση, το θεατρικό παιχνίδι, το γράψιμο μιας ιστορίας ,η συμβουλευτική προς τα παιδιά σε θέματα διατροφής και διατροφικών συνηθειών και επιλογών και το διάγραμμα βιωματικών εμπειριών αποτελούν τις βιωματικές μεθόδους ενός προγράμματος. Τέλος στην μέθοδο «καθρέφτης» τα παιδιά εκφράζουν τις στάσεις, συμπεριφορές και προτιμήσεις τους μέσα από ζωγραφιές, σχήματα και εικόνες.

Σε μία εποχή όπου οι εικόνες, οι πληροφορίες και τα πρότυπα ταξιδεύουν πολύ γρήγορα και επηρεάζουν άμεσα, τα προγράμματα αγωγής υγείας προς όλα τα παιδιά των τάξεων του δημοτικού σχολείου μπορούν να αποτελέσουν μία αποτελεσματικότατη πολιτική πρόληψης και ενημέρωσης των παιδιών σε θέματα υγείας και διατροφής.

ΠΗΓΕΣ

ü      Υπουργείο Παιδείας δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων: «Το Eκπαιδευτικό Σύστημα / Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση /Αγωγή Υγείας»

ü      Γ.Κ. Τούντας : «Προαγωγή Υγείας»

ü      Θεοδωράκης Ιωάννης : «Αγωγή Υγείας και Διατροφή», Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Η αύξηση των αποδείξεων ότι η προ- και η μετά-γεννητική έκθεση στο άγχος επιδρούν στην υγεία κατά τα μετέπειτα στάδια της ζωής ενός ατόμου έχει προσελκύσει την ολοένα και αυξανόμενη προσοχή της επιστημονικής κοινότητας.
Ένα μέρος αυτής της υπόθεσης ξεκίνησε με τις επαναλαμβανόμενες υποδείξεις του David Barker το 1998 ότι τα μωρά που είχαν χαμηλό βάρος κατά την γέννηση τους συγκέντρωναν μεγαλύτερες πιθανότητες να πάσχουν κατά το στάδιο της τρίτης ηλικίας τους από καρδιακές παθήσεις, έμφραγμα και διαβήτη.
Αρχικά ο Barker υπέθεσε ότι αντιμετώπιζε μία επίδραση, στο βάρος κατά την γέννηση, της κακής διατροφής της εγκυμονούσας γυναίκας κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης. Όμως , μελέτες που διεξήχθησαν σε χώρες με υψηλό βιοτικό επίπεδο και αντίστοιχα υψηλό κατά κεφαλήν εισόδημα, έδειξαν μία μάλλον μικρή πιθανότητα σύνδεσης μεταξύ του βάρους κατά την γέννηση και της διατροφής κατά την εγκυμοσύνη.
Το μητρικό άγχος κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης εμφανίζεται πλέον ως μία πιο πιθανή εξήγηση του φαινομένου. Μητέρες που απέκτησαν μωρά με χαμηλό βάρος βίωναν μία μάλλον αγχωτική εγκυμοσύνη και επίσης υφίστανται και έχουν αναγνωριστεί ποικίλα επιστημονικά «μονοπάτια» που συνδέουν το μητρικό άγχος με την μείωση της ανάπτυξης του εμβρύου.
Εργαστηριακά πειράματα αποδεικνύουν ότι τα ζώα που εκτίθενται σε στρεσογόνους παράγοντες κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης τους αποκτούν τελικά συγκριτικά μικρότερους «απογόνους».
Επιπροσθέτως, τα ευρήματα του Phillips το 2000 ότι το βάρος κατά την γέννηση σχετιζόταν με τα επίπεδα κορτιζόλης στην μέση ηλικία υποδεικνύει ότι η σύνδεση μεταξύ του πρώιμου σταδίου της ζωής και της ασθένειας κατά την μετάβαση στα μετέπειτα στάδιά της σχετίζεται με το βίωμα του άγχους (Richard Wilkinson, 2001)