Συγχωνεύσεις νοσηλευτικών ιδρυμάτων, 11.000 λιγότερες διαθέσιμες νοσοκομειακές κλίνες, παρακράτηση προνοιακών συντάξεων άπορων ψυχικά ασθενών και ηλικιωμένων, δυνατότητα ιδιωτών για μερίδιο μετοχών μεγαλύτερο του 49% στις μονάδες υγείας …
Πρωτοσέλιδοι τίτλοι ειδήσεων ή η αρχή της πλήρους εμπορευματοποίησης της υγείας;
Οι έντονες αντιδράσεις μεγάλης μερίδας της Ελληνικής ιατρικής και επιστημονικής κοινότητας απέναντι στα συγκεκριμένα μέτρα της κυβέρνησης είναι το πρώτο επακόλουθο.
Που θα πρέπει να σταθεί όμως η ανάλυσή μας στο να προβλέψουμε τα μελλούμενα δεινά στον χώρο της υγείας, που θα επηρεάσουν ιδιαίτερα τους ασθενείς;
Θα πρέπει, πρωτίστως, να εντοπίσουμε την έννοια (όχι τον ορισμό) της υγείας και πως αυτή θα ‘μεταβληθεί’ μέσω της εμπορευματοποίησης/ιδιωτικοποίησης.
Η υγεία και η υγειονομική φροντίδα αποτελούν κοινωνικά αγαθά και ανάγκες ύψιστης σημασίας που αφορούν όλο τον πληθυσμό. Όλοι δικαιούνται σε ένα επίπεδο προστασίας απέναντι στους κινδύνους της ασθένειας, της αναπηρίας και του θανάτου.
Η υγειονομική φροντίδα δεν αποτελεί μονάχα ατομικό αγαθό αλλά και δημόσιο. Η ισότιμη πρόσβαση και απόλαυση ποιοτικών υγειονομικών υπηρεσιών θα πρέπει να στηρίζεται στα πλαίσια της ισότητας, και το καλό επίπεδο υγείας είναι το ‘όχημα ανάπτυξης’’ άλλων ζωτικών κοινωνικών σφαιρών του ατόμου (εκπαίδευση, απασχόληση, κοινωνικές δραστηριότητες).
Μέσω της ιδιωτικοποίησης του συστήματος υγείας η ισότητα πρόσβασης στην ποιοτική κάλυψη υπηρεσιών υγείας θα αμβλυνθεί σημαντικά. Στο αναλυτικό επίπεδο της ισότητας, αλληλεγγύης και κοινωνικής δικαιοσύνης το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι θα αυξηθούν κατακόρυφα οι ανισότητες υγείας.
Οι κατέχοντες τους οικονομικούς πόρους θα μπορούν έτσι να απολαμβάνουν μία δέσμη ποιοτικών υγειονομικών υπηρεσιών ενώ οι άποροι θα μπουν ουσιαστικά στο περιθώριο του συστήματος προστασίας υγείας.
Δεν θα μπορούν να πληρώσουν ως καταναλωτές υγείας για τα νοσήλια και την επαρκή περίθαλψή τους.Η έννοια του καταναλωτή υγείας συνυφαίνεται με την ιδιωτικοποίηση της υγείας. Οι καταναλωτές υγείας εκλαμβάνονται ως ‘πιόνια’ της αγοράς, που διαθέτουν επίπεδο πρόσβασης στο σύστημα υγείας ανάλογο με την αγοραστική τους δύναμη.
Όμως, η ιδιωτικοποίηση δεν επηρεάζει μόνο αυτήν την μέγιστη μορφή κοινωνικής ανισότητας (ανισότητες πρόσβασης στο σύστημα υγείας).
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι οι συγχωνεύσεις μονάδων υγείας και η μείωση των νοσοκονειακών κλινών σε 11.000, κατά τα πρότυπα του Ελληνικού πολυνομοσχεδίου για την υγεία, είχε ως αποτέλεσμα την δημιουργία ‘λίστας αναμονής’ σε έκτακτα και επείγοντα χειρουργικά περιστατικά στην Πάτρα.
Η περικοπή δημόσιων δαπανών στην υγεία ουσιαστικά απειλεί με αυτές τις πρακτικές ανθρώπινες ζωές Προς όφελος του εξορθολογισμού δεν λαμβάνονται υπόψιν οι (πάντοτε) έκτακτες και επείγουσες ανάγκες υγείας των Ελλήνων πολιτών.
Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι μέσω της ιδιωτικοποίησης της υγείας, το επίπεδο υγείας του πληθυσμού των χωρών όπου και προχώρησαν οι σχετικές μεταρρυθμίσεις χειροτέρευσε σημαντικά.
Πώς μπορούμε να μην οδηγηθούμε σε αυτό το δύσβατο μονοπάτι και στην χώρα μας;
Υπάρχει κάποια εγγύηση από την μεριά της πολιτείας ότι οι επιχειρηματίες υγείας θα αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες για την επαρκή κάλυψη των αναγκών υγείας;
Υπό την σκέπη των κανόνων της αγοράς και του επιχειρηματικού κεφαλαίου και συμφερόντων η επιδίωξη του κέρδους – η όλο και μεγαλύτερη κερδοφορία με θεμιτές ή ακόμη και αθέμιτες πρακτικές  – θα είναι ο αντικειμενικός σκοπός των ιδιωτικών μονάδων υγείας.
Με ποιό σκεπτικό μειώνονται χειρουργικές αίθουσες και υπό ποιές προβλέψεις; Είναι γνωστό ότι κανένας μας δεν μπορεί να προβλέψει ένα έκτακτο χειρουργικό περιστατικό.
Εξάλλου, οι καταναλωτές των Σούπερ Μάρκετ της Υγείας δεν θα μπορούν ποτέ να είναι επαρκώς πληροφορημένοι. Η ασυμμετρία πληροφόρησης ιατρού-ασθενή θα οδηγήσει σε νέες υπερσυνταγογραφήσεις, υπέρογκες νοσοκομειακές δαπάνες, υπερκοστολογήσεις κ.ο.κ από την μεριά των ιατρών.
Η κερδοφορία των επιχειρηματιών ανέρχεται αλλά … οι υπηρεσίες υγείας καθίστανται αβέβαιες και πολυδάπανες για τους ασθενείς.
Ο ασκός του Αιόλου έχει ανοίξει…