Archive for Απρίλιος, 2012


Το Σύνδρομο Γονικής Αποξένωσης ή Αλλοτρίωσης είναι ένα φαινόμενο το οποίο παρατηρείται σε παιδιά, τα οποία δεν επιθυμούν επαφή έναν από τους δύο γονείς. Το φαινόμενο εμφανίζεται κυρίως σε παιδιά χωρισμένων γονέων.

Image

Τα τελευταία χρόνια, με την αυξανόμενη εξοικείωση και την αναγνώριση του γονικού συνδρόμου αλλοτρίωσης (pas), ένας γονέας μπορεί να κατηγορήσει τον άλλο γονέα για την πρόκληση pas στα παιδιά.

Σαν απάντηση, ο άλλος γονέας απαντά κατηγορώντας τον άλλο γονέα για την κακοποίηση και την παραμέληση των παιδιών.

Εν ολίγοις, η αποξένωση των παιδιών θεωρείται από τον έναν γονέα σαν αποτέλεσμα pas και από τον άλλο των κακοποιήσεων και της παραμέλησης. 

Το γονικό σύνδρομο αποξένωσης (pas) (Gardner, 1985 ..1986, 1987a, 1987b, 1992 ..1998) είναι μια διαταραχή που προκύπτει σχεδόν αποκλειστικά στα πλαίσια των διαφωνιών παιδί-επιμέλειας. Σε αυτήν την διαταραχή, ένας γονέας (ο αποξενώνοντας γονέας, ο γονέας που προκαλεί αποξένωση) προκαλεί μία προγραμματισμένη συστηματική δυσφήμηση ενάντια στον άλλο γονέα (τον αποξενωμένο γονέα, το θύμα, ο δυσφημημένος γονέα). Εντούτοις, αυτό δεν είναι απλά ένα θέμα «πλύσης εγκεφάλου» ή «προγραμματισμού» δεδομένου ότι τα παιδιά συμβάλλουν με δικά τους στοιχεία στην εκστρατεία της δυσφήμησης.

Είναι αυτός ο συνδυασμός παραγόντων που επιτρέπουν δικαιολογημένα τον προσδιορισμό pas. Όταν υφίσταται η καλόπιστα νομιζόμενη κακοποίηση η παραμέληση, τότε η διάγνωση pas δεν ισχύει. Τα τελευταία χρόνια, με την αυξανόμενη συχνότητα της αναγνώρισης pas, οι γονείς που έρχονται για κακοποίηση παραμέληση έχουν υποστηρίξει ότι ο προσδιορισμός του pas δεν είναι δυνατός ( για αυτές τις περιπτώσεις) και ότι η εχθρότητα των παιδιών δεν έχει καμία σχέση με την υποτιθέμενη κακοποίηση την παραμέληση, αλλά είναι μια εκδήλωση του προγραμματισμού των παιδιών από τον αποξενώνοντα γονέα.

Σαν απάντηση, ο άλλος γονέας να υποστηρίζει ότι δεν έχει υπάρξει καμία κατήχηση και ότι η σφοδρότητα των παιδιών είναι σαν άμεση αντίδραση στην κακοποίηση η παραμέληση την οποία έχουν υποστεί.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι μερικοί γονείς που κακοποίησαν η αμέλησαν χρησιμοποιούν τη εξήγηση του pas για να εξηγήσουν την εκστρατεία των παιδιών που έχουν αποξενωθεί ως κάλυψη και αντιπερισπαστικό ελιγμό για την μη αποκάλυψη (έκθεση) της κακοποίησης η της παραμέλησής τους Εντούτοις, δεν γεννάται θέμα, επίσης, ότι μερικοί γονείς που προκαλούν PASχρησιμοποιούν το επιχείρημα ότι υφίσταται η κακοποίηση παραμέληση του άλλου γονέα η οποία προκαλεί την εκστρατεία της δυσφήμησης στα παιδιά και δεν έχει υπάρξει κανένας προγραμματισμός.

Προφανώς, αυτή η διαφοροποίηση είναι σημαντική εάν τα δικαστήρια πρόκειται να ασχοληθούν ειδικά με τις οικογένειες που μπλέκονται σε τέτοιες διαφωνίες. Παρουσιάζονται εδώ τα κριτήρια που μπορεί να αποδειχθούν χρήσιμα για να είναι δυνατή η διαφοροποίηση μεταξύ pas και καλόπιστα νομιζόμενης κακοποίησης η παραμέλησης.

Συμπτώματα στο παιδί

Άγχος, νευρικότητα, κατάθλιψη, αδιαφορία προς τον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια, εχθρότητα, απέχθεια, δεν επιθυμεί με αυτόν τηλεφωνική ή άλλη επαφή, φοβάται να εκδηλώσει τα συναισθήματά του μπροστά στον γονέα από τον οποίο εξαρτάται με δικαστικά απόφαση.

Πηγές: wikipedia-

pateraspblogs.gr

Advertisements

Σε νέες θεραπείες κατά της ημικρανίας μπορεί να οδηγήσει το συμπέρασμα ερευνητών στις ΗΠΑ και την Ιρλανδία ότι η κατανάλωση παγωμένων προϊόντων προκαλεί οδυνηρό πονοκέφαλο.

Οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η παγωμένη τροφή ή το παγωμένο ποτό προκαλούν απότομα αυξημένη ροή αίματος σε μία μεγάλη αρτηρία του εγκεφάλου που βρίσκεται πίσω από τα μάτια, στο κέντρο του εγκεφάλου, και αυτή η διαστολή στη συνέχεια επιφέρει τον πονοκέφαλο. Ο πόνος υποχωρεί, όταν περιορίζεται και πάλι η ροή του αίματος και η αρτηρία επανέρχεται στην αρχική διάμετρό της.

Ο εγκέφαλος επειδή είναι τόσο ζωτικό όργανο, είναι πολύ ευαίσθητος στις αλλαγές της θερμοκρασίας. Όταν αντιληφθεί ότι κάτι παγωμένο εισάγεται ξαφνικά στον οργανισμό, τότε απότομα, ως αυτοάμυνα, διαστέλλονται οι αρτηρίες και αυξάνεται η ροή του αίματος για να διατηρηθεί ζεστός ο εγκέφαλος. Όμως επειδή το κρανίο έχει δεδομένη και περιορισμένη δομή, η απότομη αύξηση στην κυκλοφορία του αίματος στο εσωτερικό του, αυξάνει την ενδοκρανιακή πίεση και προκαλεί πονοκέφαλο.

Πηγή: slap.gr

Image

Ο κύριος στόχος των ερευνών υγείας του πληθυσμού είναι να παρέχουν μία περιγραφή της κατάστασης υγείας του. Ο σκοπός είναι να αποκτηθούν πληροφορίες για τις εμπειρίες υγείας, για την ποσότητα χρήσης των υγειονομικών υπηρεσιών, και για τον τρόπο με τον οποίο τα άτομα φροντίζουν για το επίπεδο υγείας τους υιοθετώντας έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής ή βασιζόμενοι σε προληπτικές ή άλλες υπηρεσίες υγείας.
Πιο συγκεκριμένα, οι στόχοι των ερευνών υγείας μπορούν να συνοψισθούν ως εξής:
–      περιγραφική απεικόνιση της κατάστασης υγείας, των προβλημάτων υγείας και των συνεπειών του κακού επιπέδου υγείας,
–         περιγραφική απεικόνιση της αναπηρίας και της συμμετοχής των ανάπηρων ατόμων,
–         περιγραφή των προσδιοριστικών παραγόντων της υγείας και του τρόπου ζωής,
–          χρήση των υπηρεσιών υγειονομικής φροντίδας και ανισότητες στην υγεία καθώς και
–           τάσεις που διαφαίνονται σε όλα τα παραπάνω.
Μία έρευνα υγείας αποτελεί έναν από τους «διαύλους» μέσω των οποίων μπορούν να αποκτηθούν τέτοιου τύπου πληροφορίες. Χρησιμοποιώντας ως βάση αυτές τις έρευνες, αξιολογώντας μία μεγάλη ποικιλία προσωπικών, κοινωνικών και υλικών χαρακτηριστικών, συνηθειών και συνθηκών ζωής και καθημερινότητας, οι προσδιοριστικοί παράγοντες της δημόσιας υγείας μπορούν να εντοπισθούν και να παρακολουθηθούν.
Ο απώτερος στόχος μίας έρευνας υγείας είναι να παρέχει ένα εξειδικεύμενο εργαλείο στην διαδικασία λήψης-αποφάσεων κατά τον σχεδιασμό πολιτικής υγείας. Χρησιμεύει στον προσδιορισμό προτεραιοτήτων κατά την ανάπτυξη πολιτικής και στην παρακολούθηση της προόδου του επιπέδου υγείας του πληθυσμού της εκάστοτε χώρας.

Ολλανδία[1]

 Το ‘Επίδομα Υγειονομικής Φροντίδας’ (Zorgtoeslag) αποτελεί ένα απαραίτητο εργαλείο για την ελάφρυνση των χαμηλότερων οικονομικά στρωμάτων από τα αυξημένα κόστη υγειονομικής φροντίδας που έρχονται ως αποτέλεσμα των μεταρρυθμίσεων του συστήματος υγείας. Οποιοσδήποτε νόμιμος κάτοικος της Ολλανδίας ηλικίας από 18 και άνω ο οποίος έχει ασφαλιστεί ιδιωτικά στον κλάδο υγείας και το εισόδημα του οποίου δεν υπερβαίνει τα  25.068€ (ή τα 40.120€ για τους μισθωτούς) δικαιούται το συγκεκριμένο επίδομα. Μηνιαίες πληρωμές είναι διαθέσιμες μέσω των εφοριών, και πραγματοποιούνται εκ των προτέρων (μέσω προκαταβολών) ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος της υπερανάληψης κατά την στιγμή της αποπληρωμής του ασφάλιστρου στην αρχή του ίδιου μήνα.

Το 2006, το συνολικό ποσό πληρωμής προς τους πολίτες χαμηλού εισοδήματος διαμέσου της Υπηρεσίας Εισοδήματος της Χώρας (Inland Revenue office) ανήλθε στα 2,4 δισεκατομμύρια ευρώ. Κατά αυτόν τον τρόπο το 38% των δικαιούχων από τους νόμιμους κατοίκους Ολλανδίας παρέλαβε μία προκαταβολή (Zorgtoeslag). Σε ετήσια βάση το συγκεκριμένο επίδομα μπορεί να κυμαίνεται βάσει του εισοδηματικού επιπέδου από 24€ μέχρι και στο ανώτατο όριο των € 1155.

Παρόλο το γεγονός ότι η κυβέρνηση τονίζει ότι τα άτομα χαμηλών εισοδημάτων μπορούν όντως να επωφεληθούν από αυτήν την απαλλαγή φόρου, οι έρευνες δείχνουν ότι το ποσοστό λήψης του συγκεκριμένου επιδόματος είναι ακόμη περιορισμένο.

Ένα ακόμη σημαντικό μέτρο πολιτικής αποτελεί η μείωση του φόρου εισοδήματος (tax relief) για τα αυξημένα κόστη που σχετίζονται με την ασθένεια ή την αναπηρία.

Η μείωση του φόρου εισοδήματος για τα άτομα που αντιμετωπίζουν δυσανάλογα κόστη ως αποτέλεσμα ασθένειας ή αναπηρίας είναι ένα αρκετά παλιό καθώς και μοναδικά ιδιαίτερο στοιχείο του Ολλανδικού φορολογικού συστήματος. Η δυνατότητα της αφαίρεσης των «ιδιαίτερα υψηλών» δαπανών που σχετίζονται με την υγειονομική φροντίδα (π.χ. που υπερβαίνουν το 11,5% του φορολογητέου εισοδήματος) από το φορολογητέο εισόδημα στοχεύει σε όλους τους πολίτες, ανεξαρτήτως εισοδηματικού επιπέδου. Το συγκεκριμένο μέτρο έχει ευρεία εφαρμογή σε άτομα με αναπηρίες ή σε άτομα που πάσχουν από χρόνιες ασθένειες και είναι σημαντικό να τονισθεί ότι μπορούν να συμπεριληφθούν στο μέτρο και τα κόστη της προγεννητικής και της μεταγεννητικής φροντίδας. Έρευνες σχετικά με τα άτομα με αναπηρίες ή χρόνιες ασθένειες καταδεικνύου ότι δημιουργούνται προβλήματα με την λήψη της συγκεκριμένης «φορο-ελάφρυνσης». Για το οικονομικό έτος 2005, το 50% των δικαιούχων δεν προέβησαν στην σχετική αίτηση. Αυτό το γεγονός οφείλεται κυρίως στις παρερμηνείες σχετικά με τα κριτήρια επιλεξιμότητας. Επίσης, αρκετά άτομα δεν προβαίνουν σε κατάθεση φορολογικής δήλωσης επειδή δεν λαμβάνουν εισόδημα από εργασία. Τέλος, για τους ασθενείς καθίσταται δυσχερής και με εμπόδια σε αρκετές περιπτώσεις η διαδικασία αίτησης για επιστροφή φόρου και η συμπλήρωσή της αίτησης.


[1] Nicoline Tamsma: «Quality in and Equality of Access to Healthcare Services ─ Country Report for the Netherlands», (2008), European Communities.

ImageΜελέτη σε Αμερικανούς εφήβους έδειξε ότι οι περισσότεροι έχουν κάνει χρήση αλκοόλ και ναρκωτικών μέχρι να ενηλικιωθούν και οι ερευνητές ανακοίνωσαν ότι αυτό σημαίνει πως πολλά από τα παιδιά αυτά αποκτούν εθισμό για τις συγκεκριμένες ουσίες στη ζωή τους.

Η μελέτη που διεξήχθη σε τουλάχιστον 10.000 εφήβους και δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Archives of General Psychiatry, διαπιστώνει ότι σχεδόν τέσσερις στους πέντε εφήβους έχουν δοκιμάσει αλκοόλ και τουλάχιστον το 15% έχει κάνει κατάχρηση μέχρι να ενηλικιωθεί. Ποσοστό σχεδόν 16% των εφήβων έκαναν υπερβολική χρήση ναρκωτικών μέχρι να συμπληρώσουν τα 18 τους χρόνια

.

Image

Το στρες αποτελεί ένα αναπόφευκτο γεγονός στη ζωή μας και τα παιδιά δυστυχώς δεν είναι λιγότερο ευάλωτα από τους γονείς τους.

Πώς μπορούμε να αναγνωρίσουμε αν το παιδί μας έχει στρες; Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιάτρων αναφέρει τα ακόλουθα προειδοποιητικά σημάδια.

  • Τα σωματικά προβλήματα, όπως πόνος στο στομάχι και πονοκέφαλος.
  • Το να φαίνεται κάποιος ανήσυχος ή κουρασμένος.
  • Το να φαίνεται το παιδί θλιμμένο και να μην επιθυμεί να μιλήσει για τα αισθήματά του.
  • Το χάσιμο του ενδιαφέροντος σε δραστηριότητες και η επιθυμία να μένει στο σπίτι.
  • Όταν τα παιδιά είναι οξύθυμα ή αρνητικά.
  • Η μικρότερη συμμετοχή στο σχολείο, πιθανώς περιλαμβανομένων των βαθμών που πέφτουν.
  • Η αντικοινωνική συμπεριφορά ή η αυξανόμενη εξάρτηση από τους γονείς.

Πηγή: iatronet.gr

Βρετανοί επιστήμονες κατόρθωσαν για πρώτη φορά να αποκαταστήσουν τη νυχτερινή όραση σχεδόν τυφλών πειραματόζωων (ποντικιών) μεταμοσχεύοντας τους κύτταρα-υποδοχείς του φωτός.
Το επίτευγμα αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την θεραπεία ανθρώπων που πάσχουν από οφθαλμολογικές εκφυλιστικές παθήσεις, που προκαλούν μερική ή ολική απώλεια της όρασης.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Οφθαλμολογίας του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, με επικεφαλής τον καθηγητή Ρόμπιν Άλι, που δημοσίευσαν τη μελέτη στο επιστημονικό έντυπο Nature, πήραν περίπου 26.000 κύτταρα φωτο-υποδοχείς (ραβδία) από νεαρά υγιή ποντίκια και τα τοποθέτησαν απευθείας στον αμφιβληστροειδή χιτώνα κάθε ματιού των ενηλίκων ποντικιών που έπασχαν από νυκταλωπία (δεν μπορούσαν να δουν στο σκοτάδι και στο ημίφως).

Μετά από τέσσερις έως έξι εβδομάδες, περίπου ένα στα έξι μεταμοσχευμένα κύτταρα (15%) είχαν αναπτύξει τις κατάλληλες νευρικές διασυνδέσεις, που του επέτρεπαν να μεταδίδει οπτικές πληροφορίες στον εγκέφαλο και έτσι βελτιώθηκε αισθητά η όραση των πειραματόζωων.

Οι ερευνητές υπέβαλαν σε τεστ τα ποντίκια και επιβεβαίωσαν ότι πλέον μπορούσαν να βρουν το δρόμο τους μέσα σε αμυδρά φωτισμένους λαβυρίνθους στο εργαστήριο.

Όπως εξηγεί ο Δρ Άλι, οι ερευνητές ελπίζουν ότι σύντομα θα μπορέσουν να επαναλάβουν το επίτευγμά τους με κύτταρα φωτο-υποδοχείς από εμβρυϊκά βλαστικά κύτταρα, ώσπου τελικά να προχωρήσουν στις πρώτες κλινικές δοκιμές με ανθρώπους, μετά από μία πενταετία περίπου.

Όμως θα χρειαστούν ακόμα χρόνια, ωσότου η θεραπεία μπορεί να εφαρμοστεί με ασφάλεια σε ανθρώπους με τύφλωση. Δεν είναι εξάλλου ακόμα γνωστό με πόση επιτυχία μπορεί να γίνει η μεταμόσχευση φωτο-υποδοχέων από βλαστικά κύτταρα.

Κάθε οφθαλμός έχει δύο βασικά είδη κυττάρων φωτο-υποδοχέων στον αμφιβληστροειδή χιτώνα, τα ραβδία και τα κωνία. Όταν καταστρέφονται και τα δύο αυτά είδη κυττάρων, τότε η τύφλωση είναι ολική. Η καταστροφή των κυττάρων φωτο-υποδοχέων είναι η αιτία της τύφλωσης σε πολλούς ανθρώπους, π.χ. όσων πάσχουν από εκφύλιση ωχράς κηλίδας λόγω ηλικίας ή από απώλεια όρασης λόγω διαβήτη.

Αν και κατέστη εφικτή η επιτυχής μεταμόσχευση ραβδίων, δεν έχει ακόμα γίνει το ίδιο με τα κωνία, που είναι ζωτικά για την ανθρώπινη όραση τη μέρα. Οι άνθρωποι, σε σχέση με τα ποντίκια, εξαρτώνται περισσότερο από τα κωνία (που «βλέπουν» τα χρώματα) παρά από τα ραβδία (που «βλέπουν» το αμυδρό φως).

Πέρυσι η ίδια επιστημονική ομάδα πήρε το «πράσινο φως» για να προχωρήσει, από φέτος τον Ιανουάριο, στην πρώτη κλινική δοκιμή με ανθρώπινα βλαστικά κύτταρα εμβρύων στην Ευρώπη, στο Νοσοκομείο Moorfields.

Τα πρώτα αποτελέσματα δείχνουν ότι η μέθοδος, που αφορά τη θεραπεία ανθρώπου που έχουν υποστεί τύφλωση εξαιτίας της νόσου Stargardt, είναι ασφαλής, όμως θα χρειαστούν αρκετά χρόνια μέχρι να υπάρξει οριστική αξιολόγηση.

health.in.gr, ΑΠΕ

Image

Οι τελευταίες έρευνες που έγιναν στις ΗΠΑ με επικεφαλή τον Δρ Τσουν Τσάο, δείχνουν πως πέρα από καλό στην καρδιά η μέτρια κατανάλωση κόκκινου κρασιού βοηθά και στην πρόληψη του καρκίνου.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Cancer Epidemiology, Biomarkers & Prevention» της Αμερικανικής Εταιρείας Έρευνας Καρκίνου. Το κόκκινο κρασί βοηθάει τους καπνιστές και κυρίως τους άνδρες να μειώσουν τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα.

Σύμφωνα, λοιπόν, με την έρευνα η κατανάλωση ενός ποτηριού κόκκινου κρασιού το μήνα μειώνει κατά 2% την πιθανότητα εκδήλωσης της νόσου, ενώ η κατανάλωση 1-2 ποτήρια καθημερινά την μειώνει κατά 60%.

Σύμφωνα λοιπόν με την έρευνα η ουσία η οποία οφείλεται στην μείωση της πιθανότητας είναι η ρεσβερατρόλη, μία αντιοξειδωτική ουσία που εμπεριέχεται σε υψηλά επίπεδα στο κόκκινο κρασί. Η ουσία αυτή μειώνει το σάκχαρο του αίματος και προλαμβάνει τις φθορές από την υπερβολική κατανάλωση λιπαρών, ενώ φαίνεται να οφείλεται στην ενεργοποίηση του γονιδίου Sirt1 που έχει συνδεθεί με τη μακροζωία.

Στην έρευνα που διεξήχθη στην Καλιφόρνια μελετήθηκαν δείγματα πολλών ανθρώπων οι οποίοι ήπιαν κόκκινο κρασί, λευκό κρασί, μπύρα και άλλα αλκοολούχα ποτά. Τα αποτελέσματα της ήταν εμφανή μόνο σε σχέση με το κόκκινο κράσι (εμφάνιζαν ίσως στατιστική σημαντικότητα) με την επίδραση του στον καρκίνο του πνεύμονα, ενώ για τα υπόλοιπα  δεν υπήρχαν σαφή στοιχεία τα οποία να δείχνουν κάποια συσχέτιση.

Η Παγκόσμια Ημέρα Αιμορροφιλίας καθιερώθηκε το 1989, με πρωτοβουλία της Παγκόσμιας Οργάνωσης Αιμορροφιλίας (WFH) και με σκοπό να αναδείξει το πρόβλημα των αιμορροφιλικών ατόμων. Εορτάζεται κάθε χρόνο στις 17 Απριλίου. Η ημερομηνία αυτή επιλέχθηκε για να τιμηθεί η γέννηση του ιδρυτή της οργάνωσης ο οποίος ήταν αιμορροφιλικός και ο ίδιος.

Στατιστικά στοιχεία με αφορμή την φετινή Παγκόσμια Ημέρα: «Κλείστε το Χάσμα»

Υπολογίζεται ότι 1 στις 1000 ανθρώπους  παρουσιάζει κάποια αιμορραγική διαταραχή. Ωστόσο, το 75 τοις εκατό εξ αυτών εξακολουθούν να λαμβάνουν ιδιαιτέρως ανεπαρκή θεραπεία ή ακόμα και καθόλου θεραπεία.

Τι πρέπει να γίνει προκειμένου να καλυφθεί αυτό το χάσμα; Η Παγκόσμια Ημέρα Αιμορροφιλίας 2012 έρχεται για να βοηθήσει να διαδοθεί το μήνυμα «Κλείστε το χάσμα». Χρειάζεται ακόμα σημαντική δράση ώστε η θεραπεία να είναι διαθέσιμη για όλους σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η πραγματικότητα είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι με αιμορροφιλία ή άλλη αιμορραγική διαταραχή δεν λαμβάνουν επαρκή διάγνωση και σωστή θεραπεία, παρόλο που αυτή υπάρχει ήδη ή χρειάζεται να βελτιωθεί ώστε να είναι πιο αποτελεσματική.

Η Παγκόσμια Ημέρα Αιμορροφιλίας ξεκίνησε το 1989 και έχει εξελιχθεί σε ένα πραγματικά παγκόσμιο γεγονός. Οργανώσεις για την αιμορροφιλία και θεραπευτικά κέντρα σε όλο τον κόσμο λαμβάνουν μέρος κάθε χρόνο στον εορτασμό της, με σκοπό να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση του κόσμου σχετικά με τις αιμορραγικές διαταραχές.

Τι είναι η αιμορροφιλία;

Η αιμορροφιλία είναι μία σπάνια γενετική αιμορραγική διαταραχή που εμποδίζει την σωστή  πήξη του αίματος. Προσβάλλει περισσότερο τους άνδρες, εμφανίζεται κατά τη γέννηση και δεν θεραπεύεται: πρόκειται για μια δια βίου και συνήθως κληρονομική διαταραχή.

Τα άτομα με αιμορροφιλία δεν έχουν επαρκή παράγοντα πήξεως, δηλαδή τους λείπει (ή δεν έχουν σε επαρκή ποσότητα) κάποια πρωτεΐνη πήξεως από αυτές που κανονικά αποτελούν μέρος μιας αλληλουχίας πρωτεϊνών στο αίμα και που στο σύνολο τους ελέγχουν την αιμορραγία.

Η σοβαρότητα της κατάστασης ποικίλλει από άνθρωπο σε άνθρωπο και  εξαρτάται από το ποσοστό του παράγοντα πήξεως που λείπει.

Υπάρχουν δυο τύποι αιμορροφιλίας: Η αιμορροφιλία Α, η οποία προκαλείται από έλλειψη του παράγονται VIII της πήξεως και η Αιμορροφιλία Β, η οποία προκαλείται από την έλλειψη του παράγονται IX της πήξεως. Η Αιμορροφιλία Β είναι αρκετά σπανιότερη από την αιμορροφιλία Α.

Οι άνθρωποι με αιμορροφιλία δεν αιμορραγούν γρηγορότερα από τους υπόλοιπους,  αιμορραγούν όμως για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.  Επειδή το αίμα τους δεν πήζει σωστά, όταν έχουν μια πληγή αυτή αιμορραγεί χωρίς σταματημό γι α μεγάλο χρονικό διάστημα με αποτέλεσμα την μεγάλη απώλεια αίματος.

Ο κύριος κίνδυνος είναι η ανεξέλεγκτη εσωτερική αιμορραγία, η οποία ξεκινά αυτόλογα ή κατόπιν κάποιου τραυματισμού.

Γιατί δεν πήζει το αίμα;

Τα αιμοπετάλια είναι υπεύθυνα για την πήξη του αίματος. Όταν εμφανιστεί πληγή, τα αιμοπετάλια συγκεντρώνονται στο σημείο του τραυματισμού και σχηματίζουν ένα δίχτυ προστασίας. Παράλληλα ενεργοποιούνται οι παράγοντες πήξης.

Οι παράγοντες πήξης είναι πρωτεΐνες του αίματος που συνεργάζονται μεταξύ τους για να δημιουργήσουν ένα θρόμβο αίματος. Όταν το σώμα εντοπίσει μια αιμορραγία, τότε οι παράγοντες πήξης ενεργοποιούνται ο ένας μετά τον άλλο με μια συγκεκριμένη αλληλουχία που οδηγεί  στην φυσιολογική πήξη, ώστε τελικά να σχηματιστεί ένας θρόμβος που δρα σαν δίχτυ προστασίας.

Οι άνθρωποι με αιμορροφιλία Α ή Β δεν παράγουν επαρκείς ποσότητες των αντιστοίχων παραγόντων πήξης, με αποτέλεσμα να μην ολοκληρώνεται η αλληλουχία ενεργειών πήξης (καθώς για να ενεργοποιηθεί ο κάθε παράγοντας χρειάζεται η επαρκής παρουσία του προηγούμενου)  και η αιμορραγία να μη σταματά εύκολα.

Από τι κινδυνεύουν οι αιμορροφιλικοί;

Σε σοβαρές περιπτώσεις τα άτομα αυτά  κινδυνεύουν από ανεξέλεγκτη εσωτερική αιμορραγία (είτε αυτόματη, είτε κατόπιν τραυματισμού). Για αυτό και, εκτός από τις αιμορραγίες που δε σταματούν, οι εκτεταμένοι μώλωπες είναι το άλλο σύμπτωμα που συνήθως οδηγεί στην διάγνωση της αιμορροφιλίας.

Συνολικά, οι ενδείξεις για την ύπαρξη αιμορροφιλίας περιλαμβάνουν: μεγάλους μώλωπες, αιμορραγία στους μύες και τις αρθρώσεις (ειδικότερα στα γόνατα, τους αγκώνες και τους αστραγάλους), αυτόματη αιμορραγία, αιμορραγία που δεν σταματά μετά από κόψιμο, χειρουργική επέμβαση, ή εξαγωγή δοντιού, σοβαρή εσωτερική αιμορραγία σε ζωτικό όργανο μετά από τραυματισμό.

Η ύπαρξη επανειλημμένης, ανεξέλεγκτης, εσωτερικής αιμορραγίας στις αρθρώσεις και τους μύες, είτε όταν είναι αυθόρμητη, είτε όταν είναι αποτέλεσμα τραυματισμού, προκαλεί εξουθενωτικό πόνο, είναι επιβλαβής και μπορεί να προκαλέσει ακόμα και αναπηρία ή το θάνατο. Μπορεί να οδηγήσει σε δυσκαμψία, δυσκολίες στο βάδισμα και σε άλλες καθημερινές δραστηριότητες, ακόμα και σε καταστροφή της άρθρωσης, λόγω της βαριάς αρθρίτιδας που είναι το αποτέλεσμα των πολλαπλών αιμορραγιών.

Η αιμορροφιλία χωρίζεται σε βαθμούς σοβαρότητας ανάλογα με το πόσο μεγάλη είναι η έλλειψη του ενός παράγοντα πήξεως. Εάν το άτομο παράγει μόνο 1% ή και λιγότερο του παράγοντα τότε θεωρείται σοβαρής μορφής αιμορροφιλικός. Εάν παράγει 2-5% θεωρείται μέτριας μορφής αιμορροφιλικός κι αν παράγει 6-50% του παράγοντα θεωρείται ήπιας μορφής αιμορροφιλικός.

Πώς αντιμετωπίζεται η αιμορροφιλία;

Η αιμορροφιλία δεν θεραπεύεται με την έννοια ότι μπορεί να διορθωθεί ο γενετικός παράγοντας που προκαλεί την έλλειψη του παράγοντα πήξης.

Παρόλα αυτά, μπορεί να ελεγχθεί και να αντιμετωπιστεί, μέσω της θεραπείας υποκατάστασης, δηλαδή με τη χορήγηση του παράγοντα πήξης που λείπει από το αίμα των αιμορροφιλικών. Η θεραπεία υποκατάστασης γίνεται με ενδοφλέβια έγχυση. Η μέθοδος είναι τόσο ασφαλής όσο και αποτελεσματική και μπορεί να γίνει με 2 τρόπους:

  1. Όταν εμφανίζεται η αιμορραγία: εδώ ο παράγοντας πήξης που λείπει χορηγείται μετά τον τραυματισμό ώστε να δημιουργηθεί ο απαραίτητος θρόμβος και να διακοπεί η αιμορραγία.
  2. Σε τακτικά διαστήματα ώστε να προληφθεί μια πιθανή αιμορραγία: αυτό λέγεται προφυλακτική θεραπεία και προφυλάσσει από τις αιμορραγίες στις αρθρώσεις και τις σοβαρές συνέπειες τους

Στην Ελλάδα ο συνολικός αριθμός ασθενών με αιμορροφιλία υπολογίζεται περίπου στους οχτακόσιους με χίλιους. Αυτά τα άτομα υποβάλλονται δια βίου σε θεραπεία υποκατάστασης με παράγοντες αίματος.

Στο πλαίσιο αυτό υπάρχουν εξειδικευμένα Κέντρα Αιμορροφιλικών στα μεγάλα νοσοκομεία της χώρας, τα οποία είναι υπεύθυνα για την προμήθεια και τη χορήγηση των παραγώγων του αίματος που χρειάζονται τα άτομα με αιμορροφιλία. Στη χώρα μας έχει ιδρυθεί από το 1964 ο μη κερδοσκοπικός Σύλλογος Προστασίας Ελλήνων Αιμορροφιλικών (ΣΠΕΑ).

Χρήσιμοι Σύνδεσμοι

Σύλλογος Προστασίας Ελλήνων Αιμορροφιλικών (Σ.Π.Ε.Α) – Στουρνάρη 51, 104 32 Αθήνα
Τηλ/ Fax             (0030) 210 52 32 667

Παγκόσμια Ομοσπονδία Αιμορροφιλίας (Π.Ο.Α) – www.wfh.org

Ευρωπαϊκό Consortium για την Αιμορροφιλία (ECH) – www.ech.eu

Στις σύγχρονες έρευνες στον ελλαδικό χώρο σχετικά με τις διατροφικές συνήθειες παιδιών και εφήβων, κοινή συνισταμένη των συμπερασμάτων αποτελεί η διαπίστωση ότι η εμφάνιση της παχυσαρκίας είναι ένα φαινόμενο πολυπαραγοντικό και επηρεάζεται από το γενικότερο πρότυπο ζωής των παιδιών και των εφήβων. Εξαρτάται δηλαδή, από την αλληλεπίδραση γενετικών, μεταβολικών, συμπεριφορικών και κοινωνικο-πολιτισμικών παραγόντων. Οι αλληλεπιδράσεις αυτών των παραγόντων, για την επεξήγηση του προσδιορισμού του βάρους δεν έχει μελετηθεί ακόμη στην έκταση που θα έπρεπε. Οι παράγοντες αυτοί χρησιμεύουν πέρα από την επεξήγηση του προσδιορισμού του σωματικού βάρους και στον προσδιορισμό του σωματικού λίπους

Το πρότυπο ζωής είναι όλοι εκείνοι οι παράγοντες, οι καθημερινές συνήθειες, συμπεριφορές και επιλογές που καθορίζουν και επηρεάζουν το σωματικό μας βάρος. Πολλές έρευνες καταδεικνύουν ότι η σωματική άσκηση και η μειωμένη καθιστική ζωή αποτελούν «πυρήνες προστασίας» κατά της εμφάνισης της παχυσαρκίας κατά την παιδική και εφηβική ηλικία. Αντιθέτως, η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας και η καθιστική ζωή σε συνδυασμό με την εκτεταμένη χρήση υπολογιστή και την τηλεθέαση αποτελούν παράγοντες που αυξάνουν την πιθανότητα παχυσαρκίας και αυξάνουν τα ποσοστά λίπους του οργανισμού.

Πρόσθετες ασπίδες για ένα καλύτερο διατροφικό πρότυπο αποτελούν η κατανάλωση πρωινού γεύματος, η κατανάλωση μικρών αλλά λίγων γευμάτων ανά ημέρα και η αύξηση της συχνότητας κατανάλωσης γευμάτων μαζί με όλη την οικογένεια.

Αν και είναι δύσκολο στην εποχή των γρήγορων ρυθμών που και της τεχνολογικής «απογείωσης» να προστατευθούν τα παιδιά και οι έφηβοι από αρνητικές συμπεριφορές και διατροφικές επιλογές, η επιστημονική ερευνητική κοινότητα θα πρέπει να δείξει τον δρόμο για την ανάδειξη των θετικών συμπεριφορών και προτύπων για μία υγιέστερη ζωή.

ΠΗΓΗ: Ίδρυμα Αριστείδης Δασκαλόπουλος : «Περί Διατροφής – Τεύχος 17», Μάρτιος-Μαϊος 2010.

Image

Εάν δουλεύετε βράδυ, εάν κάνετε νυχτερινή βάρδια, εάν ο ύπνος σας δεν έχει ένα φυσιολογικό κύκλο, τότε είναι πολύ πιθανόν το σώμα σας να μην μπορεί να ελέγξει τα επίπεδα ζαχάρου και να εμφανίσετε όχι μόνο διαβήτη, αλλά και παχυσαρκία.

Επιστήμονες από το πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, ύστερα από πειράματα που έκαναν, διαπίστωσαν ότι οι αλλαγές στον φυσιολογικό κύκλο του ύπνου – ξύπνιου, οδηγούσαν σε σταδιακή αδυναμία του σώματος να ελέγξει το επίπεδο του σακχάρου στο αίμα. Μάλιστα μερικοί συμμετέχοντες στην έρευνα εμφάνισαν πρώιμα συμπτώματα διαβήτη μέσα σε λίγες μόνο εβδομάδες. Με άλλα λόγια το βιολογικό ρολόι όταν διαταράσσεται, έχει συνέπειες στην υγεία μας.

Προηγούμενες μελέτες έχουν συσχετίσει τη νυχτερινή εργασία με ποικίλα προβλήματα υγείας. Η νέα μελέτη μελέτησε το ζήτημα σε ελεγχόμενες εργαστηριακές συνθήκες, όπου η διατροφή και ο ύπνος των συμμετεχόντων ελεγχόταν από τους επιστήμονες επί περίπου έξι εβδομάδες.

Αρχικά τα «πειραματόζωα» κοιμούνταν έως δέκα ώρες τα βράδια. Στη συνέχεια όμως και επί τρεις εβδομάδες οι ερευνητές σκοπίμως διατάραξαν τον ύπνο και το βιολογικό «ρολόι» τους. Η διάρκεια της ημέρας επιμηκύνθηκε στις 28 ώρες με τεχνητό τρόπο, ενώ οι συμμετέχοντες επιτρεπόταν να κοιμηθούν ακανόνιστα μόνο για εξήμισι ώρες (ισοδύναμες με 5,6 ώρες στην κανονική 24ωρη μέρα).

Τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα αυξήθηκαν σημαντικά και, όπως διαπιστώθηκε, ο οργανισμός των συμμετεχόντων άρχισε να μειώνει το επίπεδο της ινσουλίνης (της ορμόνης που παράγεται από το πάγκρεας και φυσιολογικά ελέγχει το επίπεδο του σακχάρου), με συνέπεια να αυξάνεται το σάκχαρο. Μερικοί εθελοντές είχαν τόσο υψηλά επίπεδα σακχάρου μετά το φαγητό τους, που χαρακτηρίσθηκαν προ-διαβητικοί.

Παράλληλα, αυξήθηκε ο κίνδυνος αύξησης του βάρους, καθώς επιβραδύνθηκε ο ρυθμός του μεταβολισμού κατά 8% κατά μέσο όρο. Αυτή η επιβράδυνση «μεταφράζεται» σε αύξηση του βάρους κατά 5,5 κιλά περίπου σε διάστημα ενός έτους. Μόνο με αλλαγή των διατροφικών συνηθειών και περισσότερη σωματική άσκηση θα μπορούσε να αντισταθμιστεί αυτή η τάση για παχυσαρκία.

Όπως δήλωσε ο επικεφαλής των ερευνητών δρ. Όρφιου Μπάξτον, οι εργαζόμενοι σε νυχτερινές βάρδιες που αναγκαστικά μένουν ξύπνιοι τις νύχτες, είναι πολύ πιο πιθανό να εμφανίσουν κανονικό διαβήτη κάποια στιγμή, σε σχέση με τους εργαζόμενους σε κανονικές ώρες της ημέρας. Επειδή οι απασχολούμενοι το βράδυ δυσκολεύονται να κοιμηθούν την ημέρα, το πρόβλημα επιδεινώνεται, καθώς στη βραδινή αποδιοργάνωση του βιολογικού-μεταβολικού «ρολογιού» (του λεγόμενου και κιρκαδιανού κύκλου) έρχεται να προστεθεί και η χρόνια έλλειψη ύπνου. Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι ο επαρκής ύπνος αποτελεί σημαντικό παράγοντα για τη διατήρηση της υγείας.

Πηγή: iatropedia.gr

Image

Περίπου ο μισός πληθυσμός της Βραζιλίας είναι πλέον υπέρβαρος ή παχύσαρκος, σύμφωνα με κυβερνητική μελέτη της χώρας.

Από το 2006 έως το 2011, η αναλογία των Βραζιλιάνων που ήταν υπέρβαροι αυξήθηκε από το 42.7% στο 48.5%.

Το υπουργείο Υγείας της χώρας χαρακτήρισε την τάση ως ‘ανησυχητική΄, αλλά αναφέρε ότι οι τάσεις δεν αποτελούν άμεσο αποτελέσμα της αυξανόμενης ευμάρειας στη χώρα..

Το υπουργείο προτείνει νέα εκτενή προγράμματα προώθησης της υγιεινής διατροφής και τις αύξησης της σωματικής άσκησης, δηλώνοντας ότι έχει έλθει η στιγμά να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα.

Η μελέτη βασίστηκε σε 54.000 τηλεφωνικές συνεντεύξεις που κάλυψαν τις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας καθώς και την Μπραζίλια.

Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι το 52.6% των ανδρών και το 44,7% των γυναικών ήταν υπέρβαροι.

Η αναλογία των παχύσαρκων ατόμων αυξήθηκε από το 11% το 2006 στο 15,8% το 2011.

Το υπουργείο Υγείας αναφέρει ότι η κατανάλωση τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά είναι η κύρια αιτία, ιδιαίτερα στους άντρες ενώ αντίθετα ο υπουργός Υγείας της χώρας αναφέρει ότι οι διατροφικές συνήθειες των βραζιλιάνων δεν έχουν αλλάξει σημαντικά κατά τα τελευταία έξι χρόνια.

Προγράμματα για την υγεία

Το υπουργείο Υγείας αναφέρει ότι έχει προβεί σε συνεργασίες με μεγάλες εταιρίες τροφίμων ώστε να ελαττωθούν τα επίπεδα λιπαρών στο επεξεργασμένο φαγητό και να προσφερθούν υγιεινότερες εναλλακτικές.

Επίσης, βρίσκονται υπό σχεδίαση μεγάλα προγράμματα που θα αφορούν την υγειονομική εκπαίδευση καθώς και την άθληση σε κοινότητες και σχολεία.

«Έχει φτάσει η στιγμή που πρέπει να δράσουμε ώστε να μη φτάσει η χώρα στα επίπεδα παχυσαρκίας χωρών όπως οι Η.Π.Α όπου περισσότερο από το 20% του πληθυσμού είναι παχύσαρκοι’’ ήταν η επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου.

Η παχυσαρκία συνδέεται με πολλά προβλήματα υγείας, όπως ο διαβήτης και οι καρδιαγγειακές παθήσεις και αποτελεί μία σύγχρονη μάστιγων των κοινωνιών του 21ου αιώνα.