Ένας από τους κοινωνιολόγους ο οποίος ανέπτυξε ένα αντίστοιχο μοντέλο για τον προσδιορισμό της ασθένειας, και εστιάζοντας στις κοινωνικές αιτίες της παρά στις διαδικασίες ατομικής συμπεριφοράς που οδηγούν στη νόσο, είναι ο Peter Davis, ο οποίος είναι καθηγητής δημόσιας υγείας στο Πανεπιστήμιο Christchurch της Νέας Ζηλανδίας.

Το επιχείρημα του Davis είναι ότι θα πρέπει να μη εστιάζουμε στην ατομικότητα των ασθενειών και των σωμάτων, αλλά η υγειονομική έρευνα και πολιτική υγείας θα πρέπει να κατευθύνεται προς τους οικονομικούς, πολιτικούς και πολιτισμικούς θεσμούς οι οποίοι παράγουν τις ασθένειες.

Έτσι προτείνει ταξινομήσεις της ασθένειας που βασίζονται στους οικονομικούς, κοινωνικούς, πολιτισμικούς και κοινωνικούς προσδιοριστικούς παράγοντες της κακής υγείας και της ασθένειας.

  • Αναφορικά με τη σφαίρα της οικονομίας, η λειτουργία του θεσμού της αγοράς εργασίας εν μέσω του οικονομικού καπιταλιστικού πλαισίου έχει ως αποτέλεσμα την επιδίωξη ολοένα και μεγαλύτερου κέρδους χωρίς μέριμνα για την ασφάλεια των εργαζομένων – γεγονός που οδηγεί σε αυξημένα εργατικά ατυχήματα και θανάτους.
  • Η κοινωνική διαμόρφωση της ασθένειας, μέσω των θεσμών της οικογένειας και της συγγένειας, οι οποίοι λειτουργούν στο πλαίσιο της αστικοποίησης και της κοινωνικής κινητικότητας ως αιτιολογικοί ή συμμετοχικοί παράγοντες της υπέρτασης και της ψυχικής νόσου.
  • Οι πολιτισμικοί παράγοντες: οι πεποιθήσεις, οι πρακτικές, και οι τρόποι ζωής αντανακλούν και οδηγούν σε διαφορετικά καταναλωτικά πρότυπα – ιδιαίτερα διατροφής και κατανάλωσης αλκοόλ – που μπορούν να ειδωθούν ως παράγοντες «κλειδιά» για την παχυσαρκία και τον καρκίνο του πνεύμονα.
  • Στο πολιτικό επίπεδο κατατάσσονται οι ασθένειας οι οποίες παράγονται από τις ισχύουσες δομές και τους διαφορετικούς δείκτες συμμετοχής των κοινωνικών ομάδων υπό το πρίσμα μίας άνισης κοινωνίας. Οι ασθένειες που προκύπτουν είναι το αποτέλεσμα της προβληματικής πρόσβασης στις υπηρεσίες και στην ανισονομία στην κατανομή των υπηρεσιών υγείας, εκπαίδευσης, πρόνοιας κ.ο.κ.