Οι στειρώσεις παιδιών με αναπηρία είναι πλέον πραγματικότητα

Ποιά είναι τα όρια της σύγχρονης ιατρικής επέμβασης και παρέμβασης;

Δυστυχώς πραγματοποιήθηκε τελικά το ισχυρά αμφισβητούμενο ζήτημα της στείρωσης ενός παιδιού με αναπηρία….

Ποιοι γιατροί όμως θα συμφωνούσαν να μειώσουν σκόπιμα το ύψος και να στειρώσουν ένα 6χρονο ανάπηρο κορίτσι, έστω και με τη σύμφωνη γνώμη των γονιών της, ώστε να καταστεί ευκολότερη η φροντίδα για αυτούς;

Μια τεράστια διαμάχη προέκυψε το 2007 μετά από τη συλλογή όλων των λεπτομερειών σχετικά με την «θεραπεία της Ashley», διαδικασία κατά την οποία οι γιατροί χρησιμοποίησαν ορμόνες και επεμβατική χειρουργική για να παρεμποδίσουν την ανάπτυξη της Ashley, ενός κοριτσιού με σοβαρή αναπηρία που δεν ήταν σε θέση να περπατήσει ή να μιλήσει.

Η Ashley είναι τώρα περίπου 14 χρονών. Οι γονείς της, οι οποίοι την αποκαλούν «άγγελο του μαξιλαριού» επειδή μένει πάντοτε στο σημείο όπου την αφήνουν και συνήθως αυτό είναι ένα μαξιλάρι, ζήτησαν από τους γιατρούς στο Νοσοκομείο Παίδων του Σιάτλ να εκτελέσουν τις ανάλογες διαδικασίες με την πεποίθηση ότι διατηρώντας την μικρόσωμη είναι ο καλύτερος τρόπος να διασφαλιστεί η ποιότητα ζωής της.

Της χορήγησαν υψηλές δόσεις οιστρογόνων ώστε να εμποδίσουν την ανάπτυξη του σκελετού της και μειώθηκε το αναμενόμενο ύψος της κατά 33εκ. περίπου.

Όμως η θεραπεία προχώρησε σε περαιτέρω στάδια.

Οι γιατροί αφαίρεσαν τη μήτρα της ώστε να αποφύγουν δυσφορία κατά την έμμηνο ρύση και πιθανή εγκυμοσύνη μετά από βιασμό;;, και τους μαστούς της!!!εξαιτίας ιστορικού κληρονομικού καρκίνου.

Τον Μάιο του 2007, το Νοσοκομείου Παίδων του Σιάτλ και το Περιφερειακό Ιατρικό Κέντρο παραδέχθηκε ότι είχε παραβεί το νόμο του κράτους, επιτρέποντας τη χειρουργική επέμβαση να συμβεί.

Παρά το γεγονός αυτό και παρά την 38σέλιδη έκθεση του Συστήματος Προστασίας και Υποστήριξης της Ουάσιγκτον όπου υποστηρίχθηκε ότι τα δικαιώματα της Ashley είχαν παραβιαστεί κατάφωρα, η χρήση της εν λόγω θεραπείας που οδηγεί στην εξασθένηση της ανάπτυξης φαίνεται να είναι σε άνοδο.

Η επιτροπή δεοντολογίας έκανε ουσιαστικά μια ανάλυση κόστους-οφέλους και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα οφέλη υπερτερούν των κινδύνων. Διατηρώντας την Ashley μικρότερη σε μέγεθος, ισχυρίζονται οι ιατροί, έχει ιατρικά καθώς και συναισθηματικά οφέλη: περισσότερη κίνηση σημαίνει καλύτερη κυκλοφορία, πέψη και κατάσταση των μυών, και λιγότερες πληγές και μολύνσεις.

Οι ακτιβιστές υπέρ των δικαιωμάτων των αναπήρων, συμπεριλαμβανομένων και των γονέων παιδιών με αναπηρίες εξέφρασαν την οργή τους ενάντια σ’ αυτή τη διαδικασία.

Ο Decker, διευθυντής του Εθνικού Δικτύου για τα δικαιώματα των αναπήρων ετοιμάζει μία έκθεση προκειμένου να ζητήσει από το Κογκρέσο να απαγορεύσει την εν λόγω θεραπεία σε παιδιά με ειδικές ικανότητες με βάση το σκεπτικό ότι παραβιάζει τα πολιτικά τους δικαιώματα.

Σε μια ανταλλαγή μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου με το περιοδικό Guardian, ο πατέρας της Ashley έγραψε ότι η απαγόρευση της εν λόγω θεραπείας θα βλάψει μόνο τα παιδιά με αναπηρίες και τις οικογένειες τους, έτσι ώστε η «θεραπεία να αποτελεί προνόμιο αποκλειστικά για τους πλούσιους και ισχυρούς».

Αυτός και η μητέρα της Ashley συνέχισαν να υπερασπίζονται τη θεραπεία ως τον μόνο τρόπο για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής της και τη διατήρηση της αξιοπρέπειάς της…