Έπειτα από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες να αποκτήσουν ένα δεύτερο παιδί, και χρησιμοποιώντας πολλές ιατρικές τεχνικές, ενας ιατρός είπε στην Sharine και τον Brian Kretchmar να βρούν έναν δωρητή σπέρματος!

Το ζευγάρι από την Οκλαχόμα των Η.Π.Α ανέτρεξε στη λίστα των διαθέσιμων ‘τραπεζών’ σπέρματος και δωρητών, και επέλεξαν τελικά έναν δωρητή που όπως πληροφορήθηκαν ήταν ‘οικογενειάρχης’ με καλό γενικό επίπεδο υγείας.

Το σπέρμα ήταν αποθηκευμένο στο Κρυογονικό Κέντρο New England στη Βοστώνη το οποίο υποτιθέμενα ελέγχει τους δωρητές για πιθανές γενετικές παθήσεις.

Έπειτα από τη διενέργεια της τεχνητής γονιμοποίησης, η κυρία  Kretchmar έμεινε έγκυος τον Απρίλιο του 2010 και γέννησε ένα αγοράκι – τον Jaxon.

Παρόλα αυτά το μωρό στις δύο πρώτες ημέρες τις ζωής του δεν κατάφερε να ενεργηθεί, σημάδι που οδήγησε τους ιατρούς να σκεφτούν ότι συμβαίνει κάτι πολύ σοβαρό.

Ο Jaxon οδηγήθηκε εσπευσμένα στο χειρουργείο και οι ιατροί ανακοίνωσαν στην οικογένεια Kretchmar ότι το μωρό τους διαγνώστηκε με κυστική ίνωση…

Η Kretchmar, όπως ήταν φυσικό δήλωσε συγκλονισμένη…

“Αρχικά, δεν μπορούσαμε να πειστούμε ότι πρόκειται για κυστική ίνωση, επειδή γνωρίζαμε ότι ο δωρητής είχε ελεγχθεί για την πάθηση. Νομίζαμε ότι ήταν κάτι διαφορετικό.»

Ο γενετικός έλεγχος έδειξε ότι ο Jaxon είχε γονίδια κυστικής ίνωσης – και επίσης η Kretchmar έμαθε προς μεγάλη της έκπληξη ότι και εκείνη είχε στον οργανισμό της γονίδια κυστικής ίνωσης.

Παρόλαυτα, και ακόμη πιο σοκαριστικό ήταν ότι και ο δωρητής είχε στο γονιδίωμα του γονίδια κυστικής ίνωσης. Το ζευγάρι μετέπειτα ανακάλυψε ότι το σπέρμα του δωρητή είχε ‘ηλικία’ μερικών δεκαετιών ενώ αμφισβητείται έντονα το αν είχε στην πραγματικότητα ελεγχθεί καν…  

Εκατοντάδες τέτοιες υποθέσεις έχουν καταγραφεί, αλλά σύμφωνα με την Wendy Kramer – η οποία είναι η ιδρυτής του Αρχείου Καταχωρήσεων Ετεροθαλών Αδελφών από γονιμοποιήσεις μέσω δωρεάς σπέρματος – οι περιπτώσεις φτάνουν στις αρκετές χιλιάδες. Η δωρεά ωαρίων θέτει σοβαρούς γενετικούς κινδύνους, αλλά η δωρεά σπέρματος θέτει πολύ σοβαρότερους κινδύνους και ηθικές προεκτάσεις.. Οι δωρητές σπέρματος έχουν την ίδια πιθανότητα να είναι φορείς γενετικών παθήσεων με οποιονδήποτε άλλον άντρα, αλλά μπορεί να γίνουν οι ‘πατέρες’ (πόσο διαστρεβλωμένη πλέον έννοια) πολύ περισσότερων παιδιών – 50, 100 ή και 150 και ο κάθε δωρητής μπορεί να εξαπλώσει τα γονίδια μέσω της δωρεάς στον γενικό πληθυσμό.

Πηγή: bioedge.org