Σε μια εποχή που τα προβλήματα και οι δυσκολίες μοιάζουν να έχουν «σκεπάσει» ολοκληρωτικά την καθημερινότητα μας, χρειαζόμαστε πιο πολύ παρά ποτέ να πιστέψουμε στους εαυτούς μας.

Ακούγεται ακατόρθωτο, αν αναλογιστούμε την υπερβολική πίεση που μας ασκείται καθημερινά και το πόσο βαλλόμαστε από «εχθρικά βέλη», αλλά δεν είναι.

Σίγουρα πρόκειται για κάτι δύσκολο αλλά εφικτό, μια διαδικασία επίπονη αλλά με μοναδική κατάληξη ένα θετικό αποτέλεσμα για μας, συνεπώς για την ζωή μας.

Είναι πολλά αυτά που μας κάνουν να νιώθουμε εγκλωβισμένοι, μια συνεχόμενη πορεία σε ένα αδιέξοδο, που κατά βάθος θέλουμε να αλλάξουμε και να απαλλάξουμε τους εαυτούς μας από αυτά. Οι αναστολές μας όμως, ακόμη και η συνήθεια δημιουργεί ένα τεράστιο φόβο μέσα μας για μια αλλαγή.

Ένα πολύ σημαντικός λόγος (και ίσως ο πραγματικός) βρίσκεται στην παιδική μας ηλικία. Μια μεγάλη αλλαγή, ένα «νέο ξεκίνημα» έχει ως απαραίτητο συστατικό την αυτοπεποίθηση. Την συνειδητοποίηση ότι όλα αυτά που ήξερες και όλα αυτά που είχες ως συμμάχους στο τσεπάκι σου για να πορεύεσαι στη ζωή, δεν είναι πλέον αρκετά για εσένα.

Κάτι τέτοιο απαιτεί τη βάση όλων, την αγάπη και εμπιστοσύνη στον εαυτό μας.

Αυτό διαμορφώνεται από την αγάπη που λαμβάνουμε στα πρώτα χρόνια της ζωής μας και καθορίζει την εικόνα που πλάθουμε για τον εαυτό μας.

Πολλοί από εμάς μεγαλώνουν σε ένα λάθος περιβάλλον με έλλειψη βοήθειας, υποστήριξης και επιβράβευσης με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουμε δυσκολία να πιστέψουμε στον εαυτό μας.

Η κ. Μίκα Χαρίτου – Φατούρου (καθηγήτρια Ψυχολογίας, ψυχολόγος / ψυχοθεραπεύτρια) αναφέρει πως οι γυναίκες είναι αυτές που δυσκολεύονται περισσότερο να δείξουν πίστη στον εαυτό τους καθώς επηρεάζονται πιο αρνητικά από το οικογενειακό τους περιβάλλον. Θεωρούνται λιγότερο ικανές ή πολύ ευαίσθητες που συμβάλει στη διαμόρφωση της αυτοεκτίμησής τους με φυσικό αποτέλεσμα πολλές φορές την χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Φυσικά όλα τα παραπάνω επιρρίπτουν ευθύνες στους γονείς (ίσως και τους δασκάλους) για τον σημαντικό ρόλο που παίζουν στις ζωές των παιδιών στην εξέλιξη της προσωπικότητας τους.

Όσο μπερδεμένοι και να είμαστε όσο και να φοβόμαστε να φέρουμε μια τεράστια αλλαγή στη ζωή μας, θα πρέπει κάποιες στιγμές να το τολμούμε.

Μια διαφορετική οπτική της ζωής, μια γνωριμία εκ βαθέων με τον εαυτό μας θα μας φέρει πιο κοντά σε αυτά που έχουμε πραγματικά ανάγκη.

Άλλωστε ποιος δεν θέλει να απαλλαγεί από όλα αυτά που τον «πάνε πίσω» και τον κρατούν «φυλακισμένο»;

Πίστη στον εαυτό μας λοιπόν. Ας μην ξεχνάμε ότι πίστη σημαίνει ελπίδα!