Archive for Ιουλίου, 2012


Η ψυχολογία των ονείρων

Τα όνειρα που προκύπτουν κατά τη διάρκεια του ύπνου είναι εικόνες που μας δημιουργούν οι σκέψεις μας και τα συναισθήματα μας. Όνειρα έχουμε στη φάση εκείνη του ύπνου που ονομάζεται REM (Rapid Eye Movement).Υπάρχουν  διάφορες θεωρίες όσον αφορά την ερμηνεία των ονείρων, αλλά ο πραγματικός σκοπός τους είναι ακόμη άγνωστος.

Τα όνειρα είναι στενά συνδεδεμένα με την ανθρώπινη ψυχολογία.  Έρευνα έχει δείξει ότι κατά μέσο όρο ζωής, ο άνθρωπος ξοδεύει περίπου έξι χρόνια της ζωής του βλέποντας όνειρα στον ύπνο του, το οποίο είναι περίπου δύο ώρες κάθε βράδυ.

Η ψυχολογία αναφέρει σχετικά πως με τα όνειρα εκφράζουμε κρυμμένες επιθυμίες μας. Βλέπουμε όνειρα όταν οι σκέψεις μας και οι αναμνήσεις μας αναδιοργανώνονται κατά τη διάρκεια του ύπνου. Στα περισσότερα όνειρα, συμβαίνει να είμαστε μάρτυρες των όσων διαδραματίζονται, μέσω οπτικής ή ακουστικής αντίληψης. Η έννοια των ονείρων μας εξαρτάται  από το πώς συνδέουμε τις εικόνες αυτές με την πραγματικότητα.
Ο Φρόιντ είχε τοποθετήσει την άποψη του στο ότι τα όνειρα είναι το μέσο έκφρασης του ατόμου  για τις ασυνείδητες επιθυμίες του. Είχε αναφέρει πως  τα κακά όνειρα επιτρέπουν στον εγκέφαλο να αποκτήσει τον έλεγχο των συναισθημάτων που προκύπτουν από  δυσάρεστες εμπειρίες. Ο Ελβετός ψυχίατρος Γιούνγκ, εισηγήθηκε ότι τα όνειρα αντισταθμίζουν τα μονόπλευρα συναισθήματα που γεννιούνται στη συνείδηση μας. Σύμφωνα με τον Φερέντζι, Ούγγρο ψυχαναλυτή, ένα όνειρο εκφράζει κάτι που δεν μπορεί να εκφραστεί εντελώς. Μερικές θεωρίες αναφέρουν ότι τα όνειρα αφορούν καταπιεσμένα συναισθήματα ενός ατόμου που φαντασιώνονται κατά τη διάρκεια του ύπνου. Υπάρχουν και άλλες θεωρίες που υποδηλώνουν ότι τα όνειρα είναι μια παρενέργεια των ενεργειών καθαρισμού του εγκεφάλου.

Θεωρίες πιστεύουν πως τα όνειρα δίνουν ευκαιρία στο άτομο να οργανώσει τις σκέψεις του καθώς και ότι τα όνειρα συμπληρώνουν το «σχήμα» των συναισθηματικών προσδοκιών μας.

Σύμφωνα με τη θεωρία της συναισθηματικής επιλογής από τον Richard Coutts,  τα όνειρα είναι ένας τρόπος για να τροποποιηθεί το διανοητικό μοτίβο.  Η θεωρία της συναισθηματικής επιλογής αφορά την διαδικασία εκτέλεσης μιας σειράς ονείρων κατά τη διάρκεια του μη REM ύπνου. Ένα δεύτερο σύνολο ονείρων εκτελείται κατά τη διάρκεια του ύπνου REM με τη μορφή σεναρίων . Αυτή η διαδικασία καθορίζει ένα κατάλυμα στον εγκέφαλο, ως μια διαδικασία επανασχεδίασης νοητικών αναπαραστάσεων από τον εξωτερικό κόσμο, για να χωρέσει νέες εμπειρίες. Εάν τα καταλύματα που εκτελούνται κατά τη διάρκεια των προηγούμενων μη-REM ονείρων, μειώσουν τα αρνητικά συναισθήματα  του ατόμου, επιλέγονται ως μνήμη, αλλιώς εγκαταλείπονται. Έτσι η συναισθηματική επιλογή λέει ότι η ψυχολογία των ονείρων είναι συνήθως για την ενίσχυση των διανοητικών μοτίβων και για την αύξηση των  κοινωνικών ικανοτήτων του ατόμου.

Ποια είναι η όμως σημασία του περιεχομένου των ονείρων σας; Σύμφωνα με την ψυχολογία των ονείρων, τα στοιχεία των ονείρων  είναι στενά συνδεδεμένα με το περιβάλλον και τις εμπειρίες που εκτίθεται ο καθένας. Η παρουσία των χρωμάτων στα όνειρα είναι το αποτέλεσμα μιας μακρόχρονης έκθεσης σε έγχρωμα (πολύ)μέσα. Αυτό προκύπτει από μια μελέτη που δείχνει ότι οι άνθρωποι της ασπρόμαυρης εποχής συνήθιζαν να έχουν ασπρόμαυρα όνειρα πιο συχνά από ό, τι χρωματιστά. Οι ψυχολόγοι πιστεύουν ότι τα χρώματα που εμφανίζονται στα όνειρα μεταφέρουν τα συναισθήματα που αντιπροσωπεύονται από αυτά τα χρώματα. Μια κοινή διαπίστωση είναι ότι κάποιος που κοιμάται βλέπει το περιστατικό στο όνειρο ως θεατής. Παρατηρείται επίσης ότι ως επί το πλείστον, οι οπτικές και ακουστικές αισθήσεις αποτελούν  μέρος των ονείρων ενώ η αφή και η γεύση βιώνονται λιγότερο συχνά.

Ενώ λεξικά ονείρων και ονειροκρίτες ερμηνεύουν τα όνειρα και παρόλο που τα όνειρα μπορεί να λάβουν μέρος με διαφορετικούς τρόπους, η ψυχολογία των ονείρων πιστεύει ότι η σύνδεση μεταξύ των αντικειμένων που ονειρευόμαστε και η σημασία τους είναι υποκειμενική. Αυτό που υποδεικνύεται από ένα συγκεκριμένο όνειρο εξαρτάται από το πώς  και με τι συνδέει τα στοιχεία του ονείρου του ο κάθε άνθρωπος. Οι ψυχολόγοι προτείνουν πως θα πρέπει να καταγράψετε το όνειρό σας, να αναλύσετε κάθε στοιχείο του και να καταλάβετε πώς σχετίζεται με εσάς. Είναι σημαντικό να καταλάβετε τι σας συνδέει με το συγκεκριμένο πράγμα που ονειρευτήκατε. Η σκέψη ή ένα συναίσθημα που έχετε σε σχέση με ένα συγκεκριμένο χρώμα, ένα αντικείμενο ή ένα πρόσωπο στο όνειρο σας, είναι ένδειξη για να το ερμηνεύσετε.

Παρακάτω θα βρείτε απαντήσεις που σχετίζονται σε βασικές ερωτήσεις όσον αφορά τα όνειρα.

Ποιοι παράγοντες οδηγούν σε ευχάριστα και δυσάρεστα όνειρα;

Τα όνειρα που σχετίζονται με την κατάσταση του μυαλού σας. Είναι φυσικό να έχετε δυσάρεστα όνειρα όταν βιώνετε μια περίοδο με πολύ στρες ή έχετε άγχος. Τα αρνητικά όνειρα ως επί το πλείστον οφείλονται σε κακή κατάσταση του μυαλού. Σε αντίθεση με αυτό, μπορείτε να δείτε ευχάριστα όνειρα, όταν το μυαλό σας δεν βρίσκεται σε μια καταθλιπτική κατάσταση. Όταν αισθάνεστε καλά για τη ζωή, αυτό αντανακλά και στα όνειρά σας.

Ποια  είναι τα επαναλαμβανόμενα όνειρα;

Όνειρα που συμβαίνουν κατ ‘επανάληψη είναι τα επαναλαμβανόμενα όνειρα. Υπάρχουν κάποιες  συγκεκριμένες εικόνες ανθρώπων ή τόπων που συμβαίνει να εμφανίζονται συχνά στα όνειρα. Οι άνθρωποι με διαταραχή μετατραυματικού στρες έχουν επαναλαμβανόμενα όνειρα του τραυματικού γεγονότος. Αυτά τα όνειρα μπορούν να μεταφέρουν ένα μήνυμα για κάτι που δεν παρατηρούμε. Μερικά από τα πιο συνηθισμένα  επαναλαμβανόμενα όνειρα είναι εκείνα που μπορεί να πέφτουμε από ένα ύψος (μπορεί να σημαίνει ότι νιώθουμε την έλλειψη υποστήριξης), να χάνουμε τις εξετάσεις (μπορεί να σημαίνει ότι στην πραγματικότητα φοβούμαστε τις εξετάσεις) και να είμαστε ανίκανοι να κινηθούμε(μπορεί να σημαίνει ότι στην πραγματική ζωή είμαστε σε μια κατάσταση που δεν είναι εύκολο να  βγούμε από αυτή ).

Τι είναι οι εφιάλτες;

Οι εφιάλτες είναι άσχημα όνειρα που δημιουργούν αισθήματα τρόμου ή θλίψης. Το πρόσωπο που έχει έναν εφιάλτη βλέπει φρικιαστικές εικόνες ή βιώνει καταστάσεις και εμπειρίες που προκαλούν φόβο ή δυσφορία στο όνειρό του. Οι νυχτερινοί τρόμοι δεν είναι το ίδιο με τους εφιάλτες. Τα παιδιά βιώνουν συχνά εφιάλτες που συμβαίνουν κατά τις πρώτες ώρες του ύπνου. Μετά από έναν εφιάλτη το πρόσωπο που το έχει δει έχει τα μάτια του ανοιχτά και με βλέμμα πανικού. Οι εφιάλτες είναι λιγότερο συχνοί στους ενήλικες.

Τι είναι το συνειδητό όνειρο;
Σε ένα συνειδητό όνειρο αυτός που το βιώνει έχει πλήρη επίγνωση του τι βλέπει .Στα όνειρα αυτά το άτομο μπορεί να ασκήσει κάποιον έλεγχο σχετικά με το περιεχόμενο του ονείρου και το ρόλο του σε αυτό. Ίσως μερικές μέρες να έχετε ξυπνήσει με ένα αίσθημα ότι είχατε ένα όνειρο, να μπορείτε να το αναπολήσετε πλήρως και να θυμάστε καθαρά  τι συνέβαινε σε αυτό. Ίσως να είχατε ένα συνειδητό όνειρο.

Ονειρεύονται οι τυφλοί άνθρωποι;
Ναι κάνουν όνειρα. Οι ακουστικές αισθήσεις είναι πιο συχνές στα όνειρά τους. Οι εικόνες απουσιάζουν ή είναι λιγότερο συχνές ή θολές. Εξαρτάται επίσης από το αν το πρόσωπο είναι τυφλό εκ γενετής  ή έχει χάσει την όραση του σε ένα ατύχημα ή από κάποια ασθένεια χρόνια αργότερα. Στην δεύτερη περίπτωση, οι τελευταίες τους αναμνήσεις/εικόνες αντανακλούν στα όνειρά τους.

Μπορεί τα όνειρα να προβλέψει το μέλλον; Μήπως κάθε όνειρο έχει κάτι να πει για το τι πρόκειται να συμβεί στο μέλλον;
Ναι, τα όνειρα μπορούν να προβλέψουν το μέλλον, αλλά δεν είναι όλα τα όνειρα προγνωστικά. Τα περισσότερα όνειρα είναι αντανακλάσεις των σκέψεων μας  εκείνη τη δεδομένη στιγμή. Αλλά υπάρχουν θεωρίες που υποστηρίζουν την ύπαρξη ονείρων που ονομάζονται προαισθητικά όνειρα. Οι θεωρητικοί λένε ότι η ικανότητα προαισθητικών ονείρων είναι σπάνια και την έχουν πολλοί λίγα άτομα.

Πηγή: http://www.buzzle.com/articles/psychology-of-dreams.html

Advertisements

 

Έως τον 19ο αιώνα οι φιλόσοφοι και οι φυσιολόγοι είχαν υπό την εποπτεία τους κάθε τι που αφορούσε την  έρευνα γύρω από την ανθρώπινη ψυχή. To 1879 o καθηγητής Wilhelm Wundt διαχώρισε την ψυχολογία ως ξεχωριστό κλάδο  στο πανεπιστήμιο της Λειψίας ( Mc Leod, 2005 ). H αποξένωση των ανθρώπων από την μια, που είχε συντελεσθεί μετά τον 17ο αιώνα και κατά την νεωτερική περίοδο όπου άνθησε η επιστήμη καθώς και η νεώτερη σκέψη, και η βιομηχανική επανάσταση από την άλλη που είχε συντελεσθεί εκείνο τον καιρό με τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας για τους περισσότερους, είχαν καταστήσει τους ανθρώπους ελεύθερους μεν αλλά συγχρόνως μοναχικούς ( Μπέγζος, 2005 ) και σαν αποτέλεσμα τις πληθώρες  ψυχικές διαταραχές.

Η ενδοσκόπηση ήταν μια τεχνική που χρησιμοποιήθηκε τότε για να αναπαρασταθεί και να μετρηθεί η συνειδητή εμπειρία του κάθε υποκείμενου. Γρήγορα όμως έγινε αντιληπτό πως οι νοητικές διεργασίες ήταν παραπάνω πολύπλοκες από ότι αρχικά είχε υποτεθεί, επίσης δεν ήταν δυνατή μια αντικειμενική έρευνα πάνω στα ευρήματα, όπως είχε επισημάνει ο Watson, μιας και αυτά ήταν αποκλειστικά υποκειμενικές κρίσεις ( Mc Leod, 2005 · Κωσταρίδου- Ευκλείδη, 1992 ). Ο Watson ( 1913 ), καθώς και ακαδημαϊκοί κύκλοι, θέλησαν να οικοδομηθεί μια επιστημονική μέθοδος για την μελέτη της συμπεριφοράς, σε αντίθεση με την ασαφή και αναπόδεικτη ψυχανάλυση, και εμπνεόμενος από την κλασσική εξαρτημένη αντίδραση του Pavlov, μακριά από τις ασυνείδητες διεργασίες που στηρίζεται η ψυχανάλυση, θεώρησε ότι όλα είναι αποτέλεσμα μάθησης και αν εξακριβώνονταν οι μηχανισμοί που είναι υπεύθυνοι για αυτήν θα μπορούσε μέσω της επαναμάθησης να αντικατασταθούν οι λάθος συμπεριφορές με υγιείς. Υπέθεσε δε πως τα παραπάνω ισχύουν για κάθε ανθρώπινο ον. Αυτός ο συμπεριφοριστικός άξονας ήταν που στηρίχθηκε η γνωσιακή- συμπεριφοριστική παρέμβαση γενικότερα. ( Mc Leod, 2005 · Mαλικιώση- Λοΐζου 2009 ). Το αρχικό αυτό μοντέλο, όπου μια αντίδραση ήταν αποτέλεσμα ενός ερεθίσματος πάνω στο υποκείμενο, ήταν σκληρά αιτιοκρατικό.

Ο συμπεριφορισμός του Watson επηρέασε πολλούς ερευνητές, και έτσι η συμπεριφοριστική προσέγγιση γνώρισε μεγάλη άνθηση τις επόμενες δεκαετίες βάζοντας κάπως στη πίσω γραμμή τους γνωστικιστές. Το μεγάλο του πλεονέκτημα ηταν η άμεση πειραματική του εξακρίβωση όπως και η δυνατότητα πειραματικών ερευνών. Τα ζώα ( π.χ ποντίκια) ήταν πολύ συχνά πειραματικά αντικείμενα και αν αυτό το γεγονός φαίνεται λίγο ιδιότροπο ας ληφθεί υπ όψη ότι πολύ ερευνητές διέμεναν σε αγροτικές περιοχές και είχαν πάντα ζώα τριγύρω τους ( Mc Leod, 2005 ). Το 1950 οι Dollard & Miller προσπάθησαν να συνδέσουν την ψυχαναλυτική θεωρία με τους μηχανισμούς μάθησης. Ο B.F. Skinner 1953 εμφάνισε την θεωρία της συντελεστικής μάθησης, το 1958 ο Wolpe εξέλιξε την κλασσική εξαρτημένη αντίδραση διατυπώνοντας την συστηματική απευαισθητοποίηση και το 1969 ο Bandura προώθησε την σημασιολογία της μιμητικής μάθησης ( Μαλικιώση- Λοΐζου 2009 ).

Κατά την δεκαετία του 70 έγινε αντιληπτό ότι δεν μπορούσε να ερμηνευτεί η κάθε συμπεριφορά με τελείως γραμμικό τρόπο ( αντίδραση μέσω ερεθίσματος που λαμβάνει το υποκείμενο ) και έτσι οι νοητικές διεργασίες μπήκαν και παλι στο προσκήνιο ( Mc Leod, 2005 ). Κατά τα προηγούμενα 30 τουλάχιστον χρόνια οι Piagget, Tolman, Bartlett και άλλοι εξέδωσαν μελέτες όσο αφορά τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι αναπαριστούν γεγονότα ανακαλώντας τα από την μακροπρόθεσμη μνήμη ( Mc Leod, 2005 ).O Α.Ellis ( 1958 )  με την Λογικόθυμική θεραπεία και ο Βeck ( 1976 ) με την Γνωσιακή θεραπεία, σαν κυριότερες ολοκληρωμένες γνωστικές θεωρίες (Μπουλουγούρης, 1998 ) έδωσαν την τελική ώθηση ώστε, αρχικά να αναγνωρισθεί σαν ξεχωριστός κλάδος της ψυχολογίας, και από την άλλη να συμπεριληφθούν στα συμπεριφοριστικά μοντέλα. Στη ερμηνεία της συμπεριφοράς του Kanfer όπως αναφέρεται και αναπαραστάται από την Καλαντζή- Αζίζη δείχνει την σημασιολογία των γνωστικών διεργασιών στην διαμόρφωση της συμπεριφοράς ( Μπουλουγούρης, 1998 ).

Σήμερα με την ανάπτυξη των νευροεπιστημών, της επιγενετικής, και με την παραδοχή της κοινωνικότητας του εγκέφαλου γίνεται σαφής η πολυπλοκότητα της ερμηνείας της συμπεριφοράς. Κάθε πράξη είναι αποτέλεσμα μιας σύνθετης αλληλεπίδρασης του ερεθίσματος, τόσο με τις πτυχές της προσωπικότητας του υποκείμενου που απευθύνεται όσο και με τον άμεσο και έμμεσο περίγυρο του στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή που λαμβάνει χώρα. Όσο αφορά ειδικότερα τον «κοινωνικό εγκέφαλο» και την συνδεσιμότητα των διάφορων εγκεφαλικών ζωνών μεταξύ τους αλλά και με τις αντίστοιχες άλλων προσώπων, μέσω της λειτουργικής μαγνητικής τομογραφίας οι επιστήμονες μπορούν να αποκρυπτογραφήσουν τις περιοχές του εγκέφαλου που ενεργοποιούνται κυρίως κατά την αντίληψη κάποιου ερεθίσματος. Δεν είναι όμως οι νευρωνικές περιοχές αποκομμένες και απομονωμένες από τις υπόλοιπες, λειτουργούν συστημικά, ακόμα και οι μακρινότερες περιοχές εναρμονίζονται για να συμμετάσχουν και αυτές στην διαδικασία ( Goleman, 2006 ).

Ιωάννης Φίλης

Πρώτον, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όσους ψήφισαν και εξέφρασαν την άποψή τους, αν και βεβαίως αυτό το mini δημοψήφισμα δεν εγείρει προσδοκίες επιστημονικής εγκυρότητας..

Παρόλα αυτά υπήρχε μία μικρή παγίδα στο συγκεκριμένο poll. Η έννοια της ποιότητας ζωής είναι μία ολιστική έννοια-ομπρέλα η οποία περιλαμβάνει και τις 6 πιθανές απαντήσεις.

Η έννοια της λειτουργικότητας στους κοινωνικούς ρόλους παραπέμπει ευθέως στην λειτουργιστική έννοια της υγείας του Talcott Parsons, ενώ η απουσία χρόνιας πάθησης παραπέμπει στον αρνητικό ορισμό περί υγείας.

Ας μην πολυλογούμε, όμως, άλλο: Τα αποτελέσματα είναι τα εξής:

Ευχαριστούμε όσους στηρίζουν το blog και όσους ενδιαφέρθηκαν για το συγκεκριμένο poll

Τι σημαίνει υγεία για εσάς;

Απάντηση Ψήφοι Percent
Να έχω σωματικές και πνευματικές αντοχές 27 43%
Να έχω καλή ποιότητα ζωής 12 19%
Να έχω ψυχική ευεξία 11 17%
Να μπορώ να είμαι λειτουργικός/ή στους κοινωνικούς μου ρόλους 7 11%
Να μην πάσχω από κάποια χρόνια πάθηση 6 10%
Να είμαι σε φόρμα 0 0%  

Είναι αλήθεια ότι ορισμένοι άνθρωποι αποζητούν την απομόνωση, αλλά ελάχιστοι επιλέγουν να είναι μοναχικοί.

Η μοναχικότητα δεν κάνει απλώς τους ανθρώπους δυστυχισμένους, αλλά νέα έρευνα δείχνει ότι η μοναξιά έχει αρνητική επίδραση και στα επίπεδα  θνησιμότητας.

Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη έρευνα η μοναχικότητα σχετίζεται με τη κακή ψυχική υγεία, αλλά και πιο ανέλπιστα, με παθήσεις όπως της καρδιάς, την υπέρταση και την άνοια…

Δημοσίευμα του BBC  αναφέρει ότι η μοναχικότητα αποτελεί ένα ζήτημα δημόσιας υγείας το οποίο πρέπει να αντιμετωπιστεί επειγόντως στη Βρετανία.

Σε αυτή τη προειδοποίηση προέβη η Laura Ferguson, η οποία είναι διευθύντρια της Εκστρατείας για το Τέλος της Μοναχικότητας (Campaign to End Loneliness), που αποτελεί ουσιαστικά έναν συνασπισμό οργανώσεων που εργάζονται για να καταπολεμήσουν το πρόβλημα της μοναχικότητας.

«Υπάρχουν έντονες συνδέσεις με τον πρώιμο θάνατο. Ο παράγοντας κινδύνου είναι παρόμοιος με το κάπνισμα και χειρότερος από την παχυσαρκία. Η μοναχικότητα αποτελεί τη διαφορά μεταξύ της επιθυμητής επαφής μας με τους ανθρώπους και την πραγματική επαφή που έχουμε με τους ανθρώπους…” Με την προοπτική της αύξησης της γήρανσης του πληθυσμού στα επόμενα χρόνια, είναι αναπόφευκτο ότι η μοναχικότητα θα αποτελέσει ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα για τη δημόσια υγεία…

Ο David McCullough, ο οποίος είναι ο επικεφαλής και διευθύνων σύμβουλος της Βασιλικής Εθελοντικής Κοινότητας Γυναικών (WRVS) και η οποία αποτελείται από 40.000 εθελοντές που φροντίζουν τους ηλικιωμένους ανθρώπους σε ολόκληρη την επικράτεια του Ηνωμένου Βασιλείου, αναφέρει ότι το φαινόμενο της μοναχικότητας είναι πολύ εκτεταμένο.
«Έχουμε να κάνουμε με έναν ευάλωτο, ηλικιωμένο πληθυσμό που υποφέρει από αναπηρία και απώλεια κινητικότητας»

Έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί τις τελευταίες δεκαετίες έχουν δείξει επανηλειμμένα ότι το 10% των ηλικιωμένων ανθρώπων αισθάνεται πάντα μοναξιά ή αισθάνεται πάντα μεγάλη μοναξιά..

Πρόσφατες εκτιμήσεις αναφέρουν ότι ο αριθμός των ατόμων άνω των 65 ετών που είναι συχνά ή πάντα μόνοι τους υπερβαίνει το ένα εκατομμύριο μόνο για τη Βρετανία..

Η Εκστρατεία για το Τέλος της Μοναχικότητας αναφέρει ότι περίπου οι μισοί από όλους τους ηλικιωμένους ανθρώπους στη Βρετανία, περίπου 5 εκατομμύρια, αναφέρουν ότι η τηλεόραση είναι η κύρια τους συντροφιά….

Πλέον, πρέπει να γίνει σαφές ότι η ευρύτητα του δικτύου των υποστηρικτικών κοινωνικών σχέσεων, αλλά και η αγάπη και η συντροφικότητα αποτελούν πάρα πολύ σημαντικούς παράγοντες προσδιορισμού του επιπέδου υγείας…

pentapostagma.gr

Η σωστή διατροφή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι σημαντική και για εσάς αλλά και για το μωρό σας.

Προσπαθήστε να αυξήσετε την κατανάλωση θρεπτικών συστατικών, βιταμινών και μεταλλικών στοιχείων όπως σίδηρο και φολλικό οξύ. Αποφύγετε τα έτοιμα φαγητά διότι συνήθως είναι χαμηλά σε θρεπτικά στοιχεία.

Ένα μεγάλο ποσοστό εγκύων γυναικών δεν χρειάζεται πρόσθετες θερμίδες τους έξι πρώτους μήνες της εγκυμοσύνης τους όμως χρειάζεται περίπου 200 επιπλέον θερμίδες ανά ημέρα τους τελευταίους τρεις μήνες.

Συνήθως η όρεξη σας είναι ένας καλός οδηγός για την ποσότητα φαγητού που χρειάζεται να καταναλώσετε παρόλο που αυτή μπορεί να μεταβάλλεται σταδιακά ανάλογα με την περίοδο που μπορεί να διανύετε.  Στις πρώτες εβδομάδες της κύησης η όρεξη σας μπορεί να μειωθεί αισθητά λαμβάνοντας υπόψη μας πιθανές ναυτίες. Στα μέσα περίπου της εγκυμοσύνης η αίσθηση της όρεξης μπορεί να παραμείνει στα πλαίσια που ήταν πριν μείνετε έγκυος ή ελάχιστα αυξημένη, ωστόσο τους τελευταίους μήνες ενδέχεται να αυξηθεί. Εάν πάσχετε από δυσπεψία ή γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, τα μικρά και  συχνά γεύματα ενδείκνυνται. Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για τις αλλαγές στην όρεξη σας εφόσον ακολουθείτε μια σωστή διατροφή και φυσικά εφόσον ο γιατρός σας ελέγχει το βάρος σας.

Η Food Standards Agency (ένα ανεξάρτητο τμήμα της Βρετανικής Κυβέρνησης για της προάσπιση της δημόσιας υγείας και τα συμφέροντα των καταναλωτών όσον αφορά το φαγητό) αναφέρει πως θα πρέπει να αποφεύγεται η κατανάλωση ξιφία από έγκυες γυναίκες καθώς και από παιδιά κάτω των 16 ετών λόγω της περιεκτικότητας σε υψηλά επίπεδα υδραργύρου. Ακόμη, προτείνει χαμηλή κατανάλωση τόνου  στις έγκυες, στις γυναίκες που θηλάζουν αλλά και σε όσες σκοπεύουν να μείνουν έγκυες. Συγκεκριμένα, η κατανάλωση θα πρέπει να είναι λιγότερη από τέσσερις κονσέρβες τόνου ή δύο φρέσκα φιλέτα τόνου την εβδομάδα.

Σε πολλές περιπτώσεις οι γυναίκες χρειάζονται ένα συμπλήρωμα διατροφής, πάντα σε συνεννόηση με τον γιατρό τους. Το φολλικό οξύ είναι ένα από τα σημαντικότερα συμπληρώματα που συνιστάται στους τρεις πρώτους μήνες της εγκυμοσύνης αλλά ακόμη και πριν τη σύλληψη.

Πηγή: http://www.babybaby.gr/

Το «χάπι της επόμενης μέρας» όπως συνηθίζεται να αναφέρεται αποτελεί την νούμερο ένα μέθοδο προστασίας απέναντι σε μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη όταν αυτή υπάρχει πιθανότητα να προκύψει από κάποιο ατύχημα ή λάθος κατά τη διάρκεια του σεξ.

Παρόλα αυτά οι γυναίκες και κυρίως οι έφηβες το συγχέουν ως ένα τρόπο αντισύλληψης. Το χάπι δεν πρέπει να λαμβάνεται τακτικά καθώς συχνά επιφέρει αλλαγή στον κύκλο και αυτό είναι πιθανόν να αυξήσει τον κίνδυνο μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης στους επόμενους μήνες αφού ο κύκλος συνήθως χρειάζεται 1-2 μήνες για να επανέλθει.

Παρά το γεγονός ότι δεν προκαλεί σοβαρές βλάβες στον οργανισμό, καλό είναι  το χάπι να λαμβάνεται ύστερα από συνεννόηση με τον γυναικολόγο για να αποφεύγεται η άσκοπη χρήση του.

Σημαντικό ρόλο παίζει η ημέρα του κύκλου της γυναίκας όταν συμβεί κάποιο ατύχημα αλλά και από τη διάρκεια και τη σταθερότητα του. Ένα ζευγάρι πρέπει να επιλέγει πάντα ένα σωστό τρόπο αντισύλληψης και να καταφεύγει στο χάπι της επείγουσας αντισύλληψης μόνο όταν υπάρχει πραγματικός λόγος και ανάγκη.

Πηγή: http://www.παιδογυναικολογοσ.gr