Category: Απόψεις


Σε μια εποχή που τα προβλήματα και οι δυσκολίες μοιάζουν να έχουν «σκεπάσει» ολοκληρωτικά την καθημερινότητα μας, χρειαζόμαστε πιο πολύ παρά ποτέ να πιστέψουμε στους εαυτούς μας.

Ακούγεται ακατόρθωτο, αν αναλογιστούμε την υπερβολική πίεση που μας ασκείται καθημερινά και το πόσο βαλλόμαστε από «εχθρικά βέλη», αλλά δεν είναι.

Σίγουρα πρόκειται για κάτι δύσκολο αλλά εφικτό, μια διαδικασία επίπονη αλλά με μοναδική κατάληξη ένα θετικό αποτέλεσμα για μας, συνεπώς για την ζωή μας.

Είναι πολλά αυτά που μας κάνουν να νιώθουμε εγκλωβισμένοι, μια συνεχόμενη πορεία σε ένα αδιέξοδο, που κατά βάθος θέλουμε να αλλάξουμε και να απαλλάξουμε τους εαυτούς μας από αυτά. Οι αναστολές μας όμως, ακόμη και η συνήθεια δημιουργεί ένα τεράστιο φόβο μέσα μας για μια αλλαγή.

Ένα πολύ σημαντικός λόγος (και ίσως ο πραγματικός) βρίσκεται στην παιδική μας ηλικία. Μια μεγάλη αλλαγή, ένα «νέο ξεκίνημα» έχει ως απαραίτητο συστατικό την αυτοπεποίθηση. Την συνειδητοποίηση ότι όλα αυτά που ήξερες και όλα αυτά που είχες ως συμμάχους στο τσεπάκι σου για να πορεύεσαι στη ζωή, δεν είναι πλέον αρκετά για εσένα.

Κάτι τέτοιο απαιτεί τη βάση όλων, την αγάπη και εμπιστοσύνη στον εαυτό μας.

Αυτό διαμορφώνεται από την αγάπη που λαμβάνουμε στα πρώτα χρόνια της ζωής μας και καθορίζει την εικόνα που πλάθουμε για τον εαυτό μας.

Πολλοί από εμάς μεγαλώνουν σε ένα λάθος περιβάλλον με έλλειψη βοήθειας, υποστήριξης και επιβράβευσης με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουμε δυσκολία να πιστέψουμε στον εαυτό μας.

Η κ. Μίκα Χαρίτου – Φατούρου (καθηγήτρια Ψυχολογίας, ψυχολόγος / ψυχοθεραπεύτρια) αναφέρει πως οι γυναίκες είναι αυτές που δυσκολεύονται περισσότερο να δείξουν πίστη στον εαυτό τους καθώς επηρεάζονται πιο αρνητικά από το οικογενειακό τους περιβάλλον. Θεωρούνται λιγότερο ικανές ή πολύ ευαίσθητες που συμβάλει στη διαμόρφωση της αυτοεκτίμησής τους με φυσικό αποτέλεσμα πολλές φορές την χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Φυσικά όλα τα παραπάνω επιρρίπτουν ευθύνες στους γονείς (ίσως και τους δασκάλους) για τον σημαντικό ρόλο που παίζουν στις ζωές των παιδιών στην εξέλιξη της προσωπικότητας τους.

Όσο μπερδεμένοι και να είμαστε όσο και να φοβόμαστε να φέρουμε μια τεράστια αλλαγή στη ζωή μας, θα πρέπει κάποιες στιγμές να το τολμούμε.

Μια διαφορετική οπτική της ζωής, μια γνωριμία εκ βαθέων με τον εαυτό μας θα μας φέρει πιο κοντά σε αυτά που έχουμε πραγματικά ανάγκη.

Άλλωστε ποιος δεν θέλει να απαλλαγεί από όλα αυτά που τον «πάνε πίσω» και τον κρατούν «φυλακισμένο»;

Πίστη στον εαυτό μας λοιπόν. Ας μην ξεχνάμε ότι πίστη σημαίνει ελπίδα!

Συγχωνεύσεις νοσηλευτικών ιδρυμάτων, 11.000 λιγότερες διαθέσιμες νοσοκομειακές κλίνες, παρακράτηση προνοιακών συντάξεων άπορων ψυχικά ασθενών και ηλικιωμένων, δυνατότητα ιδιωτών για μερίδιο μετοχών μεγαλύτερο του 49% στις μονάδες υγείας …
Πρωτοσέλιδοι τίτλοι ειδήσεων ή η αρχή της πλήρους εμπορευματοποίησης της υγείας;
Οι έντονες αντιδράσεις μεγάλης μερίδας της Ελληνικής ιατρικής και επιστημονικής κοινότητας απέναντι στα συγκεκριμένα μέτρα της κυβέρνησης είναι το πρώτο επακόλουθο.
Που θα πρέπει να σταθεί όμως η ανάλυσή μας στο να προβλέψουμε τα μελλούμενα δεινά στον χώρο της υγείας, που θα επηρεάσουν ιδιαίτερα τους ασθενείς;
Θα πρέπει, πρωτίστως, να εντοπίσουμε την έννοια (όχι τον ορισμό) της υγείας και πως αυτή θα ‘μεταβληθεί’ μέσω της εμπορευματοποίησης/ιδιωτικοποίησης.
Η υγεία και η υγειονομική φροντίδα αποτελούν κοινωνικά αγαθά και ανάγκες ύψιστης σημασίας που αφορούν όλο τον πληθυσμό. Όλοι δικαιούνται σε ένα επίπεδο προστασίας απέναντι στους κινδύνους της ασθένειας, της αναπηρίας και του θανάτου.
Η υγειονομική φροντίδα δεν αποτελεί μονάχα ατομικό αγαθό αλλά και δημόσιο. Η ισότιμη πρόσβαση και απόλαυση ποιοτικών υγειονομικών υπηρεσιών θα πρέπει να στηρίζεται στα πλαίσια της ισότητας, και το καλό επίπεδο υγείας είναι το ‘όχημα ανάπτυξης’’ άλλων ζωτικών κοινωνικών σφαιρών του ατόμου (εκπαίδευση, απασχόληση, κοινωνικές δραστηριότητες).
Μέσω της ιδιωτικοποίησης του συστήματος υγείας η ισότητα πρόσβασης στην ποιοτική κάλυψη υπηρεσιών υγείας θα αμβλυνθεί σημαντικά. Στο αναλυτικό επίπεδο της ισότητας, αλληλεγγύης και κοινωνικής δικαιοσύνης το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι θα αυξηθούν κατακόρυφα οι ανισότητες υγείας.
Οι κατέχοντες τους οικονομικούς πόρους θα μπορούν έτσι να απολαμβάνουν μία δέσμη ποιοτικών υγειονομικών υπηρεσιών ενώ οι άποροι θα μπουν ουσιαστικά στο περιθώριο του συστήματος προστασίας υγείας.
Δεν θα μπορούν να πληρώσουν ως καταναλωτές υγείας για τα νοσήλια και την επαρκή περίθαλψή τους.Η έννοια του καταναλωτή υγείας συνυφαίνεται με την ιδιωτικοποίηση της υγείας. Οι καταναλωτές υγείας εκλαμβάνονται ως ‘πιόνια’ της αγοράς, που διαθέτουν επίπεδο πρόσβασης στο σύστημα υγείας ανάλογο με την αγοραστική τους δύναμη.
Όμως, η ιδιωτικοποίηση δεν επηρεάζει μόνο αυτήν την μέγιστη μορφή κοινωνικής ανισότητας (ανισότητες πρόσβασης στο σύστημα υγείας).
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι οι συγχωνεύσεις μονάδων υγείας και η μείωση των νοσοκονειακών κλινών σε 11.000, κατά τα πρότυπα του Ελληνικού πολυνομοσχεδίου για την υγεία, είχε ως αποτέλεσμα την δημιουργία ‘λίστας αναμονής’ σε έκτακτα και επείγοντα χειρουργικά περιστατικά στην Πάτρα.
Η περικοπή δημόσιων δαπανών στην υγεία ουσιαστικά απειλεί με αυτές τις πρακτικές ανθρώπινες ζωές Προς όφελος του εξορθολογισμού δεν λαμβάνονται υπόψιν οι (πάντοτε) έκτακτες και επείγουσες ανάγκες υγείας των Ελλήνων πολιτών.
Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι μέσω της ιδιωτικοποίησης της υγείας, το επίπεδο υγείας του πληθυσμού των χωρών όπου και προχώρησαν οι σχετικές μεταρρυθμίσεις χειροτέρευσε σημαντικά.
Πώς μπορούμε να μην οδηγηθούμε σε αυτό το δύσβατο μονοπάτι και στην χώρα μας;
Υπάρχει κάποια εγγύηση από την μεριά της πολιτείας ότι οι επιχειρηματίες υγείας θα αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες για την επαρκή κάλυψη των αναγκών υγείας;
Υπό την σκέπη των κανόνων της αγοράς και του επιχειρηματικού κεφαλαίου και συμφερόντων η επιδίωξη του κέρδους – η όλο και μεγαλύτερη κερδοφορία με θεμιτές ή ακόμη και αθέμιτες πρακτικές  – θα είναι ο αντικειμενικός σκοπός των ιδιωτικών μονάδων υγείας.
Με ποιό σκεπτικό μειώνονται χειρουργικές αίθουσες και υπό ποιές προβλέψεις; Είναι γνωστό ότι κανένας μας δεν μπορεί να προβλέψει ένα έκτακτο χειρουργικό περιστατικό.
Εξάλλου, οι καταναλωτές των Σούπερ Μάρκετ της Υγείας δεν θα μπορούν ποτέ να είναι επαρκώς πληροφορημένοι. Η ασυμμετρία πληροφόρησης ιατρού-ασθενή θα οδηγήσει σε νέες υπερσυνταγογραφήσεις, υπέρογκες νοσοκομειακές δαπάνες, υπερκοστολογήσεις κ.ο.κ από την μεριά των ιατρών.
Η κερδοφορία των επιχειρηματιών ανέρχεται αλλά … οι υπηρεσίες υγείας καθίστανται αβέβαιες και πολυδάπανες για τους ασθενείς.
Ο ασκός του Αιόλου έχει ανοίξει…