Category: Ειδησεογραφικά


Η Προώθηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής είναι η ενέργεια που θα βελτιώσει το γενικό επίπεδο υγείας  και όχι η «στοχοποίηση» της φρουκτόζης ή της ζάχαρης, σύμφωνα με Ελβετούς επιστήμονες.
«Οι πολιτικές δημόσιας υγείας θα πρέπει να επικεντρωθούν στην προώθηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής που να περιλαμβάνει σωματική δραστηριότητα, φρέσκα φρούτα και λαχανικά, και μια μέτρια πρόσληψη θερμίδων, αντί να «στοχοποιεί» την κατανάλωση φρουκτόζης στη διατροφή».
Αυτό είναι το συμπέρασμα από δύο πρόσφατες δημοσιεύσεις ερευνητών του Πανεπιστημίου της Λωζάνης, στην Ελβετία, οι οποίες εξετάζουν την επιστημονική αλήθεια πίσω από τους ισχυρισμούς ότι η φρουκτόζη είναι τοξική.
Η ανάλυση των δύο ερευνών, που δημοσιεύεται στο site του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Πληροφόρησης Τροφίμων (European Food Information Council), αναφέρει ότι πρόσφατα, η φρουκτόζη ήρθε στο επίκεντρο της προσοχής σε μια συζήτηση σχετικά με τις πιθανές δυσμενείς επιπτώσεις των σακχάρων στην υγεία.
Καταρχήν, η φρουκτόζη είναι ένα σάκχαρο που βρίσκεται φυσικά στα φρούτα και το μέλι. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος της κατανάλωσης γλυκαντικών προέρχεται από τη σουκρόζη, τη γνωστή «επιτραπέζια ζάχαρη», ενώ υπάρχει και το σιρόπι γλυκόζης-φρουκτόζης, το γλυκαντικό σε υγρή μορφή που χρησιμοποιείται στην παρασκευή των τροφίμων και των ποτών.
Έχει διατυπωθεί η άποψη ότι η φρουκτόζη ή η ζάχαρη μπορεί να μας ενθαρρύνουν να τρώμε περισσότερο επειδή είναι λιγότερο χορταστικές από άλλες θρεπτικές ουσίες, ενδεχομένως αυξάνοντας τον κίνδυνο παχυσαρκίας. Ωστόσο, η σημασία αυτού δεν έχει αποδειχθεί στην πράξη. Οι Ελβετοί συγγραφείς επισημαίνουν ότι το βάρος του σώματος εξαρτάται από την ισορροπία μεταξύ της ενέργειας που καταναλώνεται και δαπανάται. Είναι πιθανό, συνεπώς, ότι οποιαδήποτε επίδραση της φρουκτόζης στο σωματικό βάρος είναι το αποτέλεσμα της συνολικά αυξημένης  πρόσληψης ενέργειας που δεν έχει εξισορροπηθεί με αυξημένη φυσική δραστηριότητα.
Σύμφωνα με τους Ελβετούς ερευνητές, η ιδέα ότι η φρουκτόζη μπορεί να εμπλέκεται στην αυξημένη αποθήκευση λίπους στο ήπαρ βασίζεται κυρίως σε πειράματα με ζώα.
Σε ανθρώπινες μελέτες, θα έπρεπε η κατανάλωση φρουκτόζης να αντιστοιχεί στο 30% της ημερήσιας κατανάλωσης θερμίδων για να αυξηθεί η αποθήκευση λίπους στο ήπαρ, ενώ για χαμηλότερες προσλήψεις δεν υπήρξαν σημαντικές επιδράσεις. Οι ερευνητές επισήμαναν ότι δεν υπάρχουν σήμερα στοιχεία που να συνδέουν τις παθήσεις του ήπατος με την πρόσληψη φρουκτόζης ή  ζάχαρης.
Ο βαθμός που θα μπορούσε η υψηλή κατανάλωση φρουκτόζης να επηρεάσει τον μεταβολισμό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και από την φυσική δραστηριότητα κάθε ατόμου, επεσήμαναν οι Ελβετοί ερευνητές. Ακόμη, η υψηλή πρόσληψη φρουκτόζης φαίνεται ότι δεν έχει επιπτώσεις στην αύξηση των τριγλυκεριδίων σε άτομα που έχουν έντονη φυσική δραστηριότητα, ενώ στους αθλητές τα σάκχαρα μπορούν να αυξήσουν ακόμη και την απόδοση (εξασφαλίζοντας υψηλά αποθέματα γλυκογόνου στο ήπαρ).
Οι συγγραφείς τονίζουν ότι απαιτείται περαιτέρω έρευνα σχετικά με τις φυσιολογικές επιδράσεις της φρουκτόζης. Και συνιστούν ότι πριν «χτυπήσει συναγερμός» για κάποιο τρόφιμο, οι δημόσιες πολιτικές για την υγεία θα πρέπει να επικεντρώνονται περισσότερο στην ενθάρρυνση υγιεινών τρόπων ζωής, που περιλαμβάνουν σωματική δραστηριότητα, πιο θρεπτική διατροφή και μέτρια πρόσληψη θερμίδων.

Είναι αλήθεια ότι ορισμένοι άνθρωποι αποζητούν την απομόνωση, αλλά ελάχιστοι επιλέγουν να είναι μοναχικοί.

Η μοναχικότητα δεν κάνει απλώς τους ανθρώπους δυστυχισμένους, αλλά νέα έρευνα δείχνει ότι η μοναξιά έχει αρνητική επίδραση και στα επίπεδα  θνησιμότητας.

Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη έρευνα η μοναχικότητα σχετίζεται με τη κακή ψυχική υγεία, αλλά και πιο ανέλπιστα, με παθήσεις όπως της καρδιάς, την υπέρταση και την άνοια…

Δημοσίευμα του BBC  αναφέρει ότι η μοναχικότητα αποτελεί ένα ζήτημα δημόσιας υγείας το οποίο πρέπει να αντιμετωπιστεί επειγόντως στη Βρετανία.

Σε αυτή τη προειδοποίηση προέβη η Laura Ferguson, η οποία είναι διευθύντρια της Εκστρατείας για το Τέλος της Μοναχικότητας (Campaign to End Loneliness), που αποτελεί ουσιαστικά έναν συνασπισμό οργανώσεων που εργάζονται για να καταπολεμήσουν το πρόβλημα της μοναχικότητας.

«Υπάρχουν έντονες συνδέσεις με τον πρώιμο θάνατο. Ο παράγοντας κινδύνου είναι παρόμοιος με το κάπνισμα και χειρότερος από την παχυσαρκία. Η μοναχικότητα αποτελεί τη διαφορά μεταξύ της επιθυμητής επαφής μας με τους ανθρώπους και την πραγματική επαφή που έχουμε με τους ανθρώπους…” Με την προοπτική της αύξησης της γήρανσης του πληθυσμού στα επόμενα χρόνια, είναι αναπόφευκτο ότι η μοναχικότητα θα αποτελέσει ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα για τη δημόσια υγεία…

Ο David McCullough, ο οποίος είναι ο επικεφαλής και διευθύνων σύμβουλος της Βασιλικής Εθελοντικής Κοινότητας Γυναικών (WRVS) και η οποία αποτελείται από 40.000 εθελοντές που φροντίζουν τους ηλικιωμένους ανθρώπους σε ολόκληρη την επικράτεια του Ηνωμένου Βασιλείου, αναφέρει ότι το φαινόμενο της μοναχικότητας είναι πολύ εκτεταμένο.
«Έχουμε να κάνουμε με έναν ευάλωτο, ηλικιωμένο πληθυσμό που υποφέρει από αναπηρία και απώλεια κινητικότητας»

Έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί τις τελευταίες δεκαετίες έχουν δείξει επανηλειμμένα ότι το 10% των ηλικιωμένων ανθρώπων αισθάνεται πάντα μοναξιά ή αισθάνεται πάντα μεγάλη μοναξιά..

Πρόσφατες εκτιμήσεις αναφέρουν ότι ο αριθμός των ατόμων άνω των 65 ετών που είναι συχνά ή πάντα μόνοι τους υπερβαίνει το ένα εκατομμύριο μόνο για τη Βρετανία..

Η Εκστρατεία για το Τέλος της Μοναχικότητας αναφέρει ότι περίπου οι μισοί από όλους τους ηλικιωμένους ανθρώπους στη Βρετανία, περίπου 5 εκατομμύρια, αναφέρουν ότι η τηλεόραση είναι η κύρια τους συντροφιά….

Πλέον, πρέπει να γίνει σαφές ότι η ευρύτητα του δικτύου των υποστηρικτικών κοινωνικών σχέσεων, αλλά και η αγάπη και η συντροφικότητα αποτελούν πάρα πολύ σημαντικούς παράγοντες προσδιορισμού του επιπέδου υγείας…

pentapostagma.gr

Οι υπολογισμοί της κατανάλωσης αλατιού από τις αρχές της δεκαετίας του 90 δείχνουν ότι σχεδόν σε όλες τις χώρες της Ε.Ε. η πρόσληψη αλατιού είναι πολύ μεγάλη με την πλειονότητα να κυμαίνεται μεταξύ 8 και 12 γραμμαρίων ημερησίως.

Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ) συνιστά ως ημερήσια ποσότητα πρόσληψης αλατιού τα 5 γραμμάρια.

Η Κύπρος, η Γερμανία και η Λετονία έχουν αναφέρει τις χαμηλότερες εκτιμήσεις σχετικά με την πρόσληψη αλατιού – 5 γραμμάρια, 6,6 γραμμάρια και 7,1 γραμμάρια αντίστοιχα.

Η Ουγγαρία έχει αναφέρει την υψηλότερη ποσότητα ημερήσιας πρόσληψης κατά μέσο όρο: 17,5 γραμμάρια για τους άντρες και 12,1 γραμμάρια για τις γυναίκες.

Η πρόσληψη αλατιού, εν γένει, εμφανίζεται υψηλότερη στους άντρες παρά στις γυναίκες. Το πιό κύριο και τρανταχτό παράδειγμα είναι αυτό της Πολωνίας: η μέση ποσότητα ημερήσιας πρόσληψης είναι σχεδόν διπλάσια για τους άντρες από ότι για τις γυναίκες (14,7 γραμμάρια και 8,6 γραμμάρια αντίστοιχα)..

Η υπέρμετρη πρόσληψη αλατιού συνδέεται, σύμφωνα με την Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με αυξημένη αρτηριακή πίεση καθώς και με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων, οπότε μπορούμε να συμπεράνουμε ότι τα στατιστικά στοιχεία δεν είναι διόλου ενθαρρυντικά…

Δυστυχώς, στην Έκθεση της Κομισσιόν δεν υπάρχουν ακόμη διαθέσιμα στατιστικά δεδομένα για την πρόσληψη αλατιού από τους Έλληνες πολίτες…

Πηγή: http://ec.europa.eu/health/nutrition_physical_activity/docs/salt_report_en.pdf

Σύμφωνα με σύγχρονες έρευνες τα άτομα που ανεβαίνουν σε υψηλότερες εκπαιδευτικές βαθμίδες τείνουν να έχουν χαμηλότερη συστολική πίεση από τα άτομα χαμηλότερου εκπαιδευτικού επιπέδου. Αυτό ισχύει σε μεγαλύτερο ακόμη βαθμό στις γυναίκες παρά στους άνδρες. Έτσι, σύμφωνα με νέες έρευνες αμερικανών επιστημόνων,  καταδεικνύεται ότι τα άτομα υψηλότερου  επιπέδου τυπικής εκπαίδευσης έχουν χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου.

Παρά την αυξανόμενη πίεση και το άγχος των εξεταστικών περιόδων ,για μαθητές και φοιτητές, όπου η αύξηση της πίεσης είναι περιστασιακή, τα άτομα υψηλότερου εκπαιδευτικού επιπέδου αποφεύγουν μελλοντικούς κινδύνους όπως η κατάθλιψη και το χρόνιο άγχος που σχετίζονται με μία εργασία με χαμηλές αμοιβές και μικρό έως ελάχιστο έλεγχο και ικανοποίηση. Τα άτομα που ολοκληρώνουν την τριτοβάθμια εκπαίδευση και συνεχίζουν στο επίπεδο της μεταπτυχιακής ειδίκευσης τείνουν να είναι πολύ ικανοποιημένοι από την επιλογή του επαγγέλματος που ασκούν, από τις εργασιακές συνθήκες, το επίπεδο των αμοιβών και το συνεπακόλουθα αυξημένο κοινωνικό κύρος.

Το στρες και η παρουσία ή απουσία του αποδεικνύεται έτσι πολύ σημαντικό. Τα άτομα χαμηλού εκπαιδευτικού επιπέδου έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να διαβιούν στα όρια της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, να απασχολούνται σε εργασίες αγχογόνες και εξουθενωτικές τόσο σωματικά όσο και ψυχικά. Το στρες σε συνδυασμό με την εμφάνιση συμπτωμάτων κατάθλιψης αυξάνουν την αρτηριακή πίεση και την συνεπακόλουθη πιθανότητα εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου ή επεισοδίου.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου Μπράουν, με επικεφαλής τον βοηθό καθηγητή Έρικ Λουκς, στη σχετική μελέτη που δημοσίευσαν στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό για θέματα δημόσιας υγείας «BMC Public Health», σύμφωνα με το BBC και το Γαλλικό Πρακτορείο, μελέτησαν δεδομένα 30 ετών για περίπου 3.900 άτομα, χωρισμένα σε τρεις κατηγορίες ανάλογα με τα χρόνια εκπαίδευσής τους (κάτω των 12, 13-16 και άνω των 17 ετών).

Οι επιστήμονες συσχέτισαν τη διάρκεια της εκπαίδευσης με το μέσο επίπεδο της συστολικής πίεσης και διαπίστωσαν ότι όσο περισσότερα ήταν τα χρόνια σπουδών τόσο μικρότερη έτεινε να είναι η πίεση. Για παράδειγμα, οι γυναίκες με χαμηλό επίπεδο τυπικής εκπαίδευσης (που δεν είχαν ολοκληρώσει την δευτεροβάθμια εκπαίδευση) είχαν 3,26 mmHg υψηλότερη πίεση σε σχέση με τις γυναίκες που είχαν μεταβεί και ολοκληρώσει υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης (μεταπτυχιακό ή διδακτορικό), ενώ στους άνδρες η αντίστοιχη διαφορά υπήρχε επίσης, αλλά ήταν μικρότερη (2,26 mmHg). Η διαφορά αυτή ίσχυε, αν και σε μικρότερο βαθμό, όταν απομονώθηκαν οι άλλοι προσδιοριστικοί επιβαρυντικοί παράγοντες για την πίεση, όπως το κάπνισμα, η κατανάλωση αλκοόλ, η παχυσαρκία κ.ά.

Τα νέα αυτά στοιχεία ίσως μπορέσουν να εστιάσουν το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας  σε ένα συνδυαστικό  πεδίο επιστημονικής έρευνας. Μπορεί να αποτελέσουν, έτσι, την αφορμή για την διερεύνηση της σχέσης μεταξύ των εκπαιδευτικών ανισοτήτων και των ανισοτήτων στην υγεία, υπό την οπτική του επιπέδου ζωής.

ΠΗΓΗ: http://www.express.gr

Μηδενική θα είναι πλέον η συμμετοχή για την αγορά φαρμάκω για όσους  συνταξιούχους λαμβάνουν το ΕΚΑΣ, για όσους έχουν υποστεί εργατικό ατύχημα και για όσες γυναίκες είναι έγκυες ή σε λοχεία, σύμφωνα με τον νέο κατάλογο του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων.

 Νέος κατάλογος από τον ΕΟΦ

Ο νέος κατάλογος με τις επικαιροποιημένες συμμετοχές των  ασφαλισμένων στα φάρμακα τέθηκε σε ισχύ από τις 16 Μαίου και περιέχει μειωμένα ποσοστά συμμετοχών για τις ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού.

Όπως αναφέρει ο ΕΟΦ:

Οι πάσχοντες από παραπληγία, τετραπληγία, οι μεταμοσχευθέντες συμπαγών ή ρευστών οργάνων και ιστών, οι γυναίκες κατά την περίοδο της κύησης και της λοχείας και οι εργαζόμενοι που έτυχαν σε εργατικό ατύχημα δικαιούνται 0% συμμετοχή για όλα τα φάρμακα.

Επίσης, με συμμετοχή του ασφαλισμένου 0% χορηγούνται τα φάρμακα από τα φαρμακεία των νοσοκομείων και τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ. Για τους δικαιούχους ΕΚΑΣ, η γενική συμμετοχή στα φάρμακα είναι 10% και 0% για τις παθήσεις που εμπίπτουν στην μηδενική συμμετοχή.

iatropedia.gr

Image

Οι έφηβοι που είναι εθισμένοι στο Ίντερνετ είναι πιο πιθανό να έχουν συμπεριφορές που προκαλούν πόνο στον εαυτό τους, σύμφωνα με αυστραλο-κινεζική πανεπιστημιακή μελέτη.Οι ερευνητές παρακολούθησαν τη συμπεριφορά 1.618 εφήβων, ηλικίας 13 έως 18 ετών, από την επαρχία Γκουανγκντονγκ της Κίνας, καταγράφοντας περιπτώσεις κατά τις οποίες οι νεαροί χτυπούσαν τον εαυτό τους, τραβούσαν τα μαλλιά τους, ή προκαλούσαν εγκαύματα στο σώμα τους. Στη συνέχεια τους ζήτησαν να συμπληρώσουν ένα τεστ για να διαπιστωθεί ο εθισμός τους στο Ίντερνετ.

Ο εθισμός στο Ίντερνετ θεωρείται ως ψυχική ασθένεια, ήδη από τα μέσα του 1990, με συμπτώματα ανάλογα με άλλους εθισμούς.

Από το τεστ διαπιστώθηκε ότι περίπου το 10% των μαθητών παρουσίαζαν συμπτώματα ήπιου εθισμού στο Ίντερνετ, ενώ το 1% είχε σοβαρό πρόβλημα εθισμού. Τα παιδιά που είχαν ήπιο εθισμό είχαν 2,4 φορές περισσότερες πιθανότητες να βλάψουν τον εαυτό τους, σε σύγκριση με εκείνα που δεν θεωρούνται εθισμένα, δήλωσε ο Δρ Λόρενς Λαμ, από το Πανεπιστήμιο Notre Dame της Αυστραλίας.

Εκείνοι οι έφηβοι που θεωρούνται ήπια έως σοβαρά εθισμένοι στο διαδίκτυο είχαν πέντε φορές περισσότερες πιθανότητες, σε σύγκριση με τους μη εθισμένους εφήβους, να αυτοτραυματιστούν, πρόσθεσε ο καθηγητής Λαμ, που συνεργάστηκε με καθηγητές από το Πανεπιστήμιο Σαν Γιαν-Σεν, της κινεζικής επαρχίας Γκουανγκτζού.

«Τα τελευταία χρόνια, που υπάρχει μεγαλύτερη προσβασιμότητα στο Ίντερνετ στις περισσότερες ασιατικές χώρες, ο εθισμός στο διαδίκτυο γίνεται ολοένα και σοβαρότερο ψυχικό πρόβλημα μεταξύ των εφήβων», επισήμαναν οι ερευνητές, στη μελέτη τους που δημοσιεύται στο επιστημονικό έντυπο Injury Prevention.

Οι ειδικοί θεωρούν ότι ο εθισμός στο Ίντερνετ προκαλεί άγχος, νευρικότητα, κακή διάθεση και χαρακτηρίζεται πλέον ως βασικός παράγοντας για συμπεριφορές αυτοτραυματισμού.

ΠΗΓΗ: ygeianews.gr

Σε νοσοκομείο της ImageΟλλανδίας, ένα ασυνήθιστο πείραμα, με «συμμετέχουσα» μία 68χρονη ασθενή, οδήγησε σε μία καινοτόμο προσέγγιση της διάγνωσης της νόσου του Πάρκινσον με την βοήθεια της τεχνολογίας.

Στην Ευρώπη, υπάρχουν περίπου 75.000 νέα περιστατικά της νόσου του Πάρκινσον κάθε χρόνο. Οι εθελοντές για την ανεύρεση νέων μεθόδων διάγνωσης και εργαλείων αποκατάστασης από τη νόσο ήταν πολλοί και είναι σημαντικό ότι τόσο οι ασθενείς όσο και οι ερευνητές συνεργάστηκαν αρμονικά καθόλη τη πορεία της διαδικασίας.

“Άρχισα να υποφέρω από πόνους χαμηλά στη μέση. Αλλά χρειάστηκαν περίπου 3 χρόνια για τους γιατρούς να αναγνωρίσουν ότι πάσχω από τη νόσο του Πάρκινσον” εξηγεί η Ολλανδή ασθενής Harmien Floor-Schotten.

Αυτή η καθυστερημένη και δύσκολη διάγνωση κινητοποίησε τόσο την Schotten όσο και άλλους εθελοντές – τόσο ασθενείς με Πάρκινσον όσο και υγιείς – στο να λάβουν μέρος σε μία προ-κλινική δοκιμή ή πείραμα που στόχευε στον έλεγχο μίας επαναστατικής πένας.

Η συγκεκριμένη πένα σχεδιάστηκε για να βοηθήσει στην αναγνώριση των πρώιμων και συχνά δύσκολων στη διάγνωση σταδίων της νόσου.

Η Esther Smits, η οποία είναι επιστήμονας Κινητικότητας στο Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο του Γκρόνιγκεν στην Ολλανδία εξηγεί ότι: “Θα πρέπει να μπορούμε να μετρήσουμε την μυική δραστηριότητα ώστε να βλέπουμε τα πρότυπα των μυικών κινήσεων όταν οι εθελοντές κινούν τα χέρια τους για να ζωγραφίσουν”.

Τα πρότυπα γραφής τόσο των ασθενών με Πάρκινσον όσο και των υγιών εθελοντών συγκρίνονται. Τα συγκεκριμένα πρότυπα, σύμφωνα με τους επιστήμονες, μπορούν πιθανώς να τους βοηθήσουν να καθορίσουν εάν ένας ασθενής πάσχει από τη νόσο του Πάρκινσον ή από άλλες λιγότερο σοβαρές νευρολογικές διαταραχές.

“Βρίσκουμε ορισμένες ξεκάθαρες διαφορές μεταξύ των υγιών εθελοντών (ομάδα ελέγχου) και των ασθενών με Πάρκινσον που έχουμε μετρήσει. Από τη μία πλευρά, αυτές οι διαφορές είναι αναμενόμενες. Για παράδειγμα, οι ασθενείς με Πάρκινσον κινούνται βραδύτερα σε όλες τους τις ενέργειες. Όμως κάποιες διαφορές που παρατηρήθηκαν δεν ήταν τόσο αναμενόμενες. Για παράδειγμα, αναφορικά με την γραφή ανακαλύψαμε ότι οι ασθενείς που πάσχουν από Πάρκινσον γράφουν με μικρότερα γράμματα από τους υγιείς εθελοντές ακόμη και εάν δεν παραπονούνται για αυτό. Έτσι αυτή η διαπίστωση μπορεί να αποτελέσει ένα αρκετά ευαίσθητο εργαλείο για τη διάγνωση” υπογραμμίζει η Natasha Maurits, η οποία είναι νευροχειρουργός στο Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο του Γκρόνιγκεν.

Η ειδική αυτή πένα έχει ανακατασκευαστεί από επιστήμονες υπό την αιγίδα ερευνητικού προγράμματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το πρωτότυπο διαθέτει αισθητηριακές τεχνολογίες που βοηθούν στην κατανόηση της σύνθετης διεργασίας συντονισμού του νευρικού συστήματος κατά τη διαδικασία της γραφής.

Ο Rutger Zietsma, είναι ο συντονιστής του προγράμματος DiPAR: “Έχουμε βασιστεί σε προηγούμενες τεχνικές για την καταγραφή των προτύπων γραφής και μυικής κίνησης. Ξεκινώντας από τα ψηφιακά tablets για την καταγραφή του προτύπου γραφής και συνεχίζοντας με την χρησιμοποίηση συστημάτων ανάλυσης της κίνησης ώστε να διερευνήσουμε την κινητικότητα του άνω κορμού και των κάτω άκρων’’.

‘Έπειτα κατασκευάσαμε αυτό το σύστημα της εξελιγμένης πένας η οποία χρησιμοποιεί πολλούς αισθητήρες και διαφορετικές τεχνικές ανάλυσης δεδομένων. Αναπτύξαμε αλγόριθμους οι οποίοι να μπορούν να αναλύουν αυτόματα την κίνηση, τον έλεγχο δηλαδή πίσω από την κίνηση στο νευρικό σύστημα των χρηστών’’.

Τα επόμενα βήματα των προκλινικών δοκιμών θα περιλαμβάνουν την σύγκριση των προτύπων γραφής μεταξύ των ασθενών με Πάρκινσον και αυτών που πάσχουν από τρέμουλο και άλλες διαταραχές στη κίνηση..

Η πρώιμη διάγνωση αποτελεί σύμφωνα με τους επιστήμονες το κλειδί στην καλύτερη συμβουλευτική προς τους ασθενείς, στην καλύτερη παρακολούθηση της νόσου και τέλος στην διενέργεια αποτελεσματικότερων πρακτικών αποκατάστασης.

Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι ζουν με τη νόσο του Πάρκινσον στην Ευρώπη σήμερα και αυτός ο αριθμός αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2030.

Είναι η δεύτερη πιο συχνά εμφανιζόμενη νευροεκφυλιστική νόσος (μετά από τη νόσο του Αλτσχάιμερ) και ο επιπολασμός της θα συνεχίσει να αυξάνεται καθώς θα αυξάνεται και το ποσοστό των ηλικιωμένων στον συνολικό πληθυσμό.

Η οικονομική επίπτωση της νόσου είναι τεράστια – το ετήσιο ευρωπαϊκό κόστος υπολογίζεται σε € 13,9 δισεκατομμύρια. Ωστόσο, η νόσος του Πάρκινσον είναι απλά μία από τις πολλές νευροεκφυλιστικές διαταραχές, οι οποίες θα ξεπεράσουν τον καρκίνο σε συχνότητα εμφάνισης μέχρι το 2040 (ΠΟΥ 2004).

ΠΗΓΗ: pentapostagma.gr

Βρετανοί επιστήμονες κατόρθωσαν για πρώτη φορά να αποκαταστήσουν τη νυχτερινή όραση σχεδόν τυφλών πειραματόζωων (ποντικιών) μεταμοσχεύοντας τους κύτταρα-υποδοχείς του φωτός.
Το επίτευγμα αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την θεραπεία ανθρώπων που πάσχουν από οφθαλμολογικές εκφυλιστικές παθήσεις, που προκαλούν μερική ή ολική απώλεια της όρασης.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Οφθαλμολογίας του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, με επικεφαλής τον καθηγητή Ρόμπιν Άλι, που δημοσίευσαν τη μελέτη στο επιστημονικό έντυπο Nature, πήραν περίπου 26.000 κύτταρα φωτο-υποδοχείς (ραβδία) από νεαρά υγιή ποντίκια και τα τοποθέτησαν απευθείας στον αμφιβληστροειδή χιτώνα κάθε ματιού των ενηλίκων ποντικιών που έπασχαν από νυκταλωπία (δεν μπορούσαν να δουν στο σκοτάδι και στο ημίφως).

Μετά από τέσσερις έως έξι εβδομάδες, περίπου ένα στα έξι μεταμοσχευμένα κύτταρα (15%) είχαν αναπτύξει τις κατάλληλες νευρικές διασυνδέσεις, που του επέτρεπαν να μεταδίδει οπτικές πληροφορίες στον εγκέφαλο και έτσι βελτιώθηκε αισθητά η όραση των πειραματόζωων.

Οι ερευνητές υπέβαλαν σε τεστ τα ποντίκια και επιβεβαίωσαν ότι πλέον μπορούσαν να βρουν το δρόμο τους μέσα σε αμυδρά φωτισμένους λαβυρίνθους στο εργαστήριο.

Όπως εξηγεί ο Δρ Άλι, οι ερευνητές ελπίζουν ότι σύντομα θα μπορέσουν να επαναλάβουν το επίτευγμά τους με κύτταρα φωτο-υποδοχείς από εμβρυϊκά βλαστικά κύτταρα, ώσπου τελικά να προχωρήσουν στις πρώτες κλινικές δοκιμές με ανθρώπους, μετά από μία πενταετία περίπου.

Όμως θα χρειαστούν ακόμα χρόνια, ωσότου η θεραπεία μπορεί να εφαρμοστεί με ασφάλεια σε ανθρώπους με τύφλωση. Δεν είναι εξάλλου ακόμα γνωστό με πόση επιτυχία μπορεί να γίνει η μεταμόσχευση φωτο-υποδοχέων από βλαστικά κύτταρα.

Κάθε οφθαλμός έχει δύο βασικά είδη κυττάρων φωτο-υποδοχέων στον αμφιβληστροειδή χιτώνα, τα ραβδία και τα κωνία. Όταν καταστρέφονται και τα δύο αυτά είδη κυττάρων, τότε η τύφλωση είναι ολική. Η καταστροφή των κυττάρων φωτο-υποδοχέων είναι η αιτία της τύφλωσης σε πολλούς ανθρώπους, π.χ. όσων πάσχουν από εκφύλιση ωχράς κηλίδας λόγω ηλικίας ή από απώλεια όρασης λόγω διαβήτη.

Αν και κατέστη εφικτή η επιτυχής μεταμόσχευση ραβδίων, δεν έχει ακόμα γίνει το ίδιο με τα κωνία, που είναι ζωτικά για την ανθρώπινη όραση τη μέρα. Οι άνθρωποι, σε σχέση με τα ποντίκια, εξαρτώνται περισσότερο από τα κωνία (που «βλέπουν» τα χρώματα) παρά από τα ραβδία (που «βλέπουν» το αμυδρό φως).

Πέρυσι η ίδια επιστημονική ομάδα πήρε το «πράσινο φως» για να προχωρήσει, από φέτος τον Ιανουάριο, στην πρώτη κλινική δοκιμή με ανθρώπινα βλαστικά κύτταρα εμβρύων στην Ευρώπη, στο Νοσοκομείο Moorfields.

Τα πρώτα αποτελέσματα δείχνουν ότι η μέθοδος, που αφορά τη θεραπεία ανθρώπου που έχουν υποστεί τύφλωση εξαιτίας της νόσου Stargardt, είναι ασφαλής, όμως θα χρειαστούν αρκετά χρόνια μέχρι να υπάρξει οριστική αξιολόγηση.

health.in.gr, ΑΠΕ

Image

Εάν δουλεύετε βράδυ, εάν κάνετε νυχτερινή βάρδια, εάν ο ύπνος σας δεν έχει ένα φυσιολογικό κύκλο, τότε είναι πολύ πιθανόν το σώμα σας να μην μπορεί να ελέγξει τα επίπεδα ζαχάρου και να εμφανίσετε όχι μόνο διαβήτη, αλλά και παχυσαρκία.

Επιστήμονες από το πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, ύστερα από πειράματα που έκαναν, διαπίστωσαν ότι οι αλλαγές στον φυσιολογικό κύκλο του ύπνου – ξύπνιου, οδηγούσαν σε σταδιακή αδυναμία του σώματος να ελέγξει το επίπεδο του σακχάρου στο αίμα. Μάλιστα μερικοί συμμετέχοντες στην έρευνα εμφάνισαν πρώιμα συμπτώματα διαβήτη μέσα σε λίγες μόνο εβδομάδες. Με άλλα λόγια το βιολογικό ρολόι όταν διαταράσσεται, έχει συνέπειες στην υγεία μας.

Προηγούμενες μελέτες έχουν συσχετίσει τη νυχτερινή εργασία με ποικίλα προβλήματα υγείας. Η νέα μελέτη μελέτησε το ζήτημα σε ελεγχόμενες εργαστηριακές συνθήκες, όπου η διατροφή και ο ύπνος των συμμετεχόντων ελεγχόταν από τους επιστήμονες επί περίπου έξι εβδομάδες.

Αρχικά τα «πειραματόζωα» κοιμούνταν έως δέκα ώρες τα βράδια. Στη συνέχεια όμως και επί τρεις εβδομάδες οι ερευνητές σκοπίμως διατάραξαν τον ύπνο και το βιολογικό «ρολόι» τους. Η διάρκεια της ημέρας επιμηκύνθηκε στις 28 ώρες με τεχνητό τρόπο, ενώ οι συμμετέχοντες επιτρεπόταν να κοιμηθούν ακανόνιστα μόνο για εξήμισι ώρες (ισοδύναμες με 5,6 ώρες στην κανονική 24ωρη μέρα).

Τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα αυξήθηκαν σημαντικά και, όπως διαπιστώθηκε, ο οργανισμός των συμμετεχόντων άρχισε να μειώνει το επίπεδο της ινσουλίνης (της ορμόνης που παράγεται από το πάγκρεας και φυσιολογικά ελέγχει το επίπεδο του σακχάρου), με συνέπεια να αυξάνεται το σάκχαρο. Μερικοί εθελοντές είχαν τόσο υψηλά επίπεδα σακχάρου μετά το φαγητό τους, που χαρακτηρίσθηκαν προ-διαβητικοί.

Παράλληλα, αυξήθηκε ο κίνδυνος αύξησης του βάρους, καθώς επιβραδύνθηκε ο ρυθμός του μεταβολισμού κατά 8% κατά μέσο όρο. Αυτή η επιβράδυνση «μεταφράζεται» σε αύξηση του βάρους κατά 5,5 κιλά περίπου σε διάστημα ενός έτους. Μόνο με αλλαγή των διατροφικών συνηθειών και περισσότερη σωματική άσκηση θα μπορούσε να αντισταθμιστεί αυτή η τάση για παχυσαρκία.

Όπως δήλωσε ο επικεφαλής των ερευνητών δρ. Όρφιου Μπάξτον, οι εργαζόμενοι σε νυχτερινές βάρδιες που αναγκαστικά μένουν ξύπνιοι τις νύχτες, είναι πολύ πιο πιθανό να εμφανίσουν κανονικό διαβήτη κάποια στιγμή, σε σχέση με τους εργαζόμενους σε κανονικές ώρες της ημέρας. Επειδή οι απασχολούμενοι το βράδυ δυσκολεύονται να κοιμηθούν την ημέρα, το πρόβλημα επιδεινώνεται, καθώς στη βραδινή αποδιοργάνωση του βιολογικού-μεταβολικού «ρολογιού» (του λεγόμενου και κιρκαδιανού κύκλου) έρχεται να προστεθεί και η χρόνια έλλειψη ύπνου. Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι ο επαρκής ύπνος αποτελεί σημαντικό παράγοντα για τη διατήρηση της υγείας.

Πηγή: iatropedia.gr

Image

Περίπου ο μισός πληθυσμός της Βραζιλίας είναι πλέον υπέρβαρος ή παχύσαρκος, σύμφωνα με κυβερνητική μελέτη της χώρας.

Από το 2006 έως το 2011, η αναλογία των Βραζιλιάνων που ήταν υπέρβαροι αυξήθηκε από το 42.7% στο 48.5%.

Το υπουργείο Υγείας της χώρας χαρακτήρισε την τάση ως ‘ανησυχητική΄, αλλά αναφέρε ότι οι τάσεις δεν αποτελούν άμεσο αποτελέσμα της αυξανόμενης ευμάρειας στη χώρα..

Το υπουργείο προτείνει νέα εκτενή προγράμματα προώθησης της υγιεινής διατροφής και τις αύξησης της σωματικής άσκησης, δηλώνοντας ότι έχει έλθει η στιγμά να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα.

Η μελέτη βασίστηκε σε 54.000 τηλεφωνικές συνεντεύξεις που κάλυψαν τις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας καθώς και την Μπραζίλια.

Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι το 52.6% των ανδρών και το 44,7% των γυναικών ήταν υπέρβαροι.

Η αναλογία των παχύσαρκων ατόμων αυξήθηκε από το 11% το 2006 στο 15,8% το 2011.

Το υπουργείο Υγείας αναφέρει ότι η κατανάλωση τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά είναι η κύρια αιτία, ιδιαίτερα στους άντρες ενώ αντίθετα ο υπουργός Υγείας της χώρας αναφέρει ότι οι διατροφικές συνήθειες των βραζιλιάνων δεν έχουν αλλάξει σημαντικά κατά τα τελευταία έξι χρόνια.

Προγράμματα για την υγεία

Το υπουργείο Υγείας αναφέρει ότι έχει προβεί σε συνεργασίες με μεγάλες εταιρίες τροφίμων ώστε να ελαττωθούν τα επίπεδα λιπαρών στο επεξεργασμένο φαγητό και να προσφερθούν υγιεινότερες εναλλακτικές.

Επίσης, βρίσκονται υπό σχεδίαση μεγάλα προγράμματα που θα αφορούν την υγειονομική εκπαίδευση καθώς και την άθληση σε κοινότητες και σχολεία.

«Έχει φτάσει η στιγμή που πρέπει να δράσουμε ώστε να μη φτάσει η χώρα στα επίπεδα παχυσαρκίας χωρών όπως οι Η.Π.Α όπου περισσότερο από το 20% του πληθυσμού είναι παχύσαρκοι’’ ήταν η επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου.

Η παχυσαρκία συνδέεται με πολλά προβλήματα υγείας, όπως ο διαβήτης και οι καρδιαγγειακές παθήσεις και αποτελεί μία σύγχρονη μάστιγων των κοινωνιών του 21ου αιώνα.

Το αλουμίνιο είναι τόσο επικίνδυνο για το ανθρώπινο σώμα, ώστε προκαλεί βλάβες στον οργανισμό ακόμη και σε μικρές ποσότητες..

Τα αλουμινένια κουτιά αναψυκτικών και μπύρας εγχύουν αλουμίνιο στα ποτά που καταναλώνουμε. Οι κατσαρόλες που είναι φτιαγμένες από αλουμίνιο αλλοιώνουν τις τροφές που τρώμε, όπως και το αλουμινόχαρτο στο οποίο τυλίγουμε το φαγητό…..

Το επεξεργασμένο τυρί, τα έτοιμα μίγματα για κέικ, τα εμβόλια, η βρεφική πούδρα, το κραγιόν, τα αποσμητικά, τα ρινικά σπρέι, τα αντιόξινα φάρμακα –όλα περιέχουν αλουμίνιο. Είναι επικίνδυνα και τοξικά για το ανθρώπινο σώμα …..

Το αλουμίνιο δεν υπάρχει ως ελεύθερο μέταλλο, αλλά βρίσκεται στα ορυκτά και τα μεταλλεύματα. Στην φυσική του κατάσταση δεν θέτει καμία απειλή. Υπάρχει σε αφθονία στην φύση (είναι το πιο άφθονο μέταλλο της γης), και εξάγεται με πολύ χαμηλό κόστος για πολλές χρήσεις. Είναι ανθεκτικό στη διάβρωση και είναι πολύ ελαφρύ.

Για αυτούς τους λόγους, το αλουμίνιο χρησιμοποιείται ευρύτατα, και σε μέρη που κανείς μας δεν μπορεί να φαντασθεί… Το φοράμε, μαγειρεύουμε σε και με αυτό, βρίσκεται στις τροφές και στα ποτά μας…..

Οι ευρείες χρήσεις του αλουμινίου στα καταναλωτικά προϊόντα περιλαμβάνουν:

Αλουμίνιο στο νοικοκυριό:
Σκεύη Μαγειρικής
Αλουμινόχαρτο
Πιάτα και Μαχαιροπήρουνα
Αλουμινένια Κουτιά Φαγητών και Ποτών
Αλουμίνιο σε παρασκευάσματα Υγείας και Υγιεινής
Aντιόξινα φάρμακα
Εμβόλια
Αιμορροϊδικά Φάρμακα
Αντιδιαρροϊκά Φάρμακα
Ρινικά Σπρέι
Βρεφική Σκόνη
Τεχνητές Οδοντοστοιχίες
Κραγιόν

Πολύ συχνά το αλουμίνιο προστίθεται στα κάτωθι:
Αλεύρι για ψήσιμο
Αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
Μαγειρικό Αλάτι
Επεξεργασμένο Τυρί
Έτοιμο Μίγμα για Κέικ
Αναπόφευκτοι Κίνδυνοι

Το αλουμίνιο δεν χρησιμοποιείται μόνο σε μία τεράστια γκάμα προϊόντων, αλλά η όξινη βροχή και τα χημικά απόβλητα παίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο στην εισροή του μετάλλου στον οργανισμό μας. Η όξινη βροχή διασπά το αλουμίνιο που βρίσκεται στα χωμάτινα εδάφη, και στην συνέχεια αυτό συσσωρεύεται στις υδάτινες πηγές. Στην συνέχεια μολύνει το ψάρια και τα θαλασσινά που καταναλώνουμε, και επίσης το εισπνέουμε μέσα από τον καπνό του τσιγάρου…

Επιδράσεις στο Σώμα
Από τη στιγμή που ο οργανισμός λάβει ποσότητες αλουμινίου, αυτό συσσωρεύεται σε διάφορους ιστούς του σώματος, συμπεριλαμβανομένων των νεφρών, του εγκεφάλου, των πνευμόνων, του συκωτιού και του θυροειδή αδένα.
To αλουμίνιο ανταγωνίζεται με το κάλσιο για την πρόσληψη, και μπορεί να συντελέσει στην επιβράδυνση της ανάπτυξης των παιδιών.

Η κατανάλωση τροφών που έχουν μαγειρευθεί σε σκεύη από αλουμίνιο μπορεί να προκαλέσει έντονους ερεθισμούς στα έντερα..

Οι κίνδυνοι από την τοξικότητα του αλουμινίου
Η τοξικότητα του αλουμινίου μπορεί να προκαλέσει έντονα προβλήματα στον ανθρώπινο οργανισμό:
Έλκος στο στομάχι και στα έντερα
Γαστροεντερικές Ασθένειες
Νόσος του Πάρκινσον
Δερματικές παθήσεις
Υπερδραστηριότητα
Νοητική στέρηση στα μικρά παιδιά
Διαταραχές μάθησης στα παιδιά
Παθήσεις στο Συκώτι
Πονοκεφάλους
Έντονο κάψιμο στο στομάχι
Ναυτία
Δυσκοιλιότητα
Πόνους στον κολικό
Έλλειψη ενέργειας

Εναλλακτικές λύσεις αντί του Αλουμινίου

Υπάρχουν, όμως, και εναλλακτικές λύσεις αντί της μαγειρικής με αλουμινένια σκεύη. Υπάρχουν επιλογές διαφορετικών μαγειρικών σκευών, όπως το γυαλί. Επίσης, υπάρχουν οργανικά πρόσθετα τα οποία μειώνουν τον αντίκτυπο της πρόσληψης των τοξικών ουσιών. Μία υγιεινή διατροφή η οποία αποτελείται από οργανικά τρόφιμα, τα οποία καλλιεργούνται σες περιοχές μη δηλητηριωδών εντομοκτόνων αποτελεί μία πολύ καλή λύση. Ακόμη, η καλλιέργεια τροφών για ιδιοκατανάλωση σε μέρη που έχουν σχετικά χαμηλές τοξικές ουσίες είναι μια καλή επιλογή.

Αλουμίνιο και Καρκίνος στο Στήθος

Πρόσφατες έρευνες από ολοένα και αυξανόμενο αριθμό επιστημόνων διεθνώς έχει δείξει ότι η χρήση του κοινού αποσμητικού μπορεί να συνδέεται με την δημιουργία καλοηθών όγκων στο στήθος, μία κατάσταση η οποία συνδέεται με την αυξημένη πιθανότητα ανάπτυξης καρκίνου του στήθους στο μέλλον.
Έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Περιοδικό Εφηρμοσμένης Τοξικολογίας (Journal of Applied Toxicology) διερεύνησε τα αποσμητικά σώματος τα οποία περιέχουν υψηλά επίπεδα αλουμινίου.

Η πρόσθεση του αλουμινίου, το οποίο είναι ένα χημικό που εισέρχεται στο σώμα διαμέσου του ιστού του δέρματος λειτουργεί ως αναστολέας της ποσότητας ιδρώτα που εκκρίνει το σώμα. Όμως η λειτουργία της αναστολής του ιδρώτα και της ουδετεροποίησης της σωματικής οσμής δικαιολογείται με την καθημερινή πρόσληψη υψηλών επιπέδων αλουμινίου;;

Παρομοίως, έρευνα του Πανεπιστημίου του Reading έδειξει ότι οι καρκινικοί όγκοι εμφανίζονται με μεγαλύτερη συχνότητα στα μέρη του γυναικείου στήθους που είναι πλησιέστερα στο σημείο εφαρμογής των αποσμητικών. Από τις γυναίκες που μελετήθηκαν, βρέθηκαν ότι οι κύστες που βρίσκονταν στην περιοχή κοντά στη μασχάλη είχαν 25 φορές περισσότερο αλουμίνιο από την κοινή ποσότητα που βρίσκεται στο αίμα…

Σχετικά με τη Νόσο Αλτζχάιμερ, μελέτες που διεξήχθησαν στους εγκεφάλους των ανθρώπων που πάσχουν από την νόσο, βρήκαν ότι ο εγκεφαλικός ιστό εμπεριείχει συχνά υψηλά επίπεδα τοξινών που αναπτύχθηκαν από την πρόσληψη αλουμινίου.

Λόγια από τους Ειδικούς:
“Ούτε μία εταιρία καλλυντικών δεν προειδοποιεί τους καταναλωτές για την παρουσία καρκινογόνων στα προϊόντα της’’.
Samuel Epstein

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2012/04/blog-post_164.html#ixzz1rrDXHaBi

Οι φτωχές γυναίκες συγκεντρώνουν μεγαλύτερες πιθανότητες να εισαχθούν σε νοσοκομείο με καρδιακή ανεπάρκεια, ακόμη και όταν λαμβάνονται υπόψιν έτερα μέτρα υγείας και γενικής ευημερίας, σύμφωνα με νέα διαμήκη έρευνα που κατέδειξε ότι οι γυναίκες που δεν ολοκλήρωσαν το λύκειο διέτρεχαν μεγαλύτερο κίνδυνο από εκείνες που το ολοκλήρωσαν και συνέχισαν σε ανώτερες βαθμίδες εκπαίδευσης.
Ο Δρ. Harlan Krumholz, καρδιολόγος στην Σχολή Ιατρικής του Yale στο New Haven της Αμερικής, δήλωσε χαρακτηριστικά ότι το γεγονός αυτό στοιχειοθετεί μία διπλή απειλή.
«Θα πρέπει να αντεπεξέλθουν στις δυσμενείς κοινωνικές συνθήκες, και όταν τα άτομα αρρωσταίνουν υπό τέτοιες συνθήκες, η κατάστασή της υγείας τους βαίνει ολοένα και χειρότερη. Θα πρέπει να προσπαθήσουμε να παρέμβουμε εγκαίρως ώστε να προλάβουμε αυτές τις καταστάσεις’’ δήλωσε χαρακτηριστικά.
Η έρευνα συμπεριέλαβε στο δείγμα της περίπου 26.000 υγιείς γυναίκες στο ηλικιακό στάδιο μετά την εμμηνόπαυση οι οποίες ήταν μέλη της Πρωτοβουλίας για την Γυναικεία Υγεία του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας των Η.Π.Α. Στην αρχή της έρευνας οι γυναίκες μελετήθηκαν ως προς το επίπεδο υγείας και τις συνήθειες του τρόπου ζωής, καθώς και ως προς το οικογενειακό εισόδημα και την ανώτερη ολοκληρωμένη βαθμίδα εκπαίδευσης.
Κάθε έξι μήνες για τα επόμενα οκτώ χρόνια, μία ερευνητική ομάδα με επικεφαλής την Δρ.Rashmee Shah του Ιατρικού Κέντρου Cedars-Sinai στο Los Angeles ήλεγξε τα ιατρικά αρχεία των γυναικών ώστε να καθοριστεί ποιές από αυτές εισήχθησαν σε νοσοκομείο με καρδιακή ανεπάρκεια.
Συνολικά, παρατηρήθηκαν 663 περιπτώσεις καρδιακής ανεπάρκειας, σύμφωνα με την αναφορά των ερευνητών στο Περιοδικό του Αμερικανικού Κολλεγίου Καρδιολογίας.
Κάθε χρόνο, ένας μέσος όρος 57 στις 10.000 γυναίκες με ετήσιο οικογενειακό εισόδημα μικρότερο των 20.000$ εισήχθη σε κλινική με αίτιο την καρδιακή ανεπάρκεια. Συγκριτικά, μόλις 17 στις 10.000 γυναίκες με ετήσιο οικογενειακό εισόδημα που υπερέβαινε τα 50,000$ εισήχθησαν σε κλινικές με την ίδια αιτιολογία.
Όταν οι ερευνητές εξέτασαν την μεταβλητή της φυλής, τους υποκείμενους παράγοντες υγείας και την συνήθεια του καπνίσματος και της κατανάλωσης αλκοόλ,οι γυναίκες που βρίσκονταν στην χαμηλότερη εισοδηματική κλίμακα εξακολουθούσαν να εμφανίζουν ένα υψηλότερο ποσοστό 56% κινδύνου εκδήλωσης καρδιακής ανεπάρκειας από τις πλουσιότερες γυναίκες.
Επιπρόσθετα, οι γυναίκες που δεν ολοκλήρωσαν την δεύτερη βαθμίδα εκπαίδευσης εμφάνιζαν υψηλότερη πιθανότητα κατά 21% από τις απόφοιτες κολλεγίου εισαγωγής σε κλινική με την ίδια αιτιολογία.
Η ερευνητική ομάδα συμπέρανε ότι οι δύο κυριότεροι προσδιοριστικοί παράγοντες αυξήμενου ρίσκου καρδιακών παθήσεων στις φτωχές γυναίκες μπορεί να είναι η χαμηλότερη πρόσβαση σε προληπτική φροντίδα και η χαμηλότερη συχνότητα επισκέψεων και επικοινωνίας με γιατρούς με σκοπό την κατανόηση των κινδύνων που ελλοχεύουν για την υγεία.
Η Δρ. Shah δήλωσε ότι οι γειτονιές στις οποίες διαβιούν οι γυναίκες μπορεί να παίξουν επίσης ρόλο στον κίνδυνο εμφάνισης καρδιακής ανεπάρκειας – για παράδειγμα εάν η γειτονιά είναι ασφαλής και εάν υπάρχουν μανάβικα σε κοντινή απόσταση.
Σχετκά με τις φτωχές γηραιότερες γυναίκες δήλωσε χαρακτηριστικά: ‘’Το μεγάλο μήνυμα που πρέπει να λάβουμε τώρα είναι ότι αναγνώριζουμε μία ομάδα που βρίσκεται σε κίνδυνο και βαίνει ολοένα και αυξανόμενη’’.
Ο Δρ. Krumholz, ο οποίος δεν αποτέλεσε μέλος της ερευνητικής ομάδας, δήλωσε ότι τα ευρήματα της έρευνας αποτελούν μία πρόκληση για τους γιατρούς ώστε να προβούν σε μεγαλύτερη προσπάθεια με στόχο να προλαμβάνουν τις καρδιακές ασθένειες, μέσω της έγκαιρης αναγνώρισης συμπτωμάτων όπως η υψηλή αρτηριακή πίεση σε φτωχότερους ασθενείς.

Πηγή: Reuters Health