Tag Archive: έκθεση στο άγχος


AITIA KAI EΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Τα τελευταία χρόνια το θέμα της επαγγελματικής εξουθένωσης έχει απασχολήσει ειδικούς και ερευνητές οι οποίοι έχουν εντοπίσει ότι το μεγαλύτερο κίνδυνο διατρέχουν οι επαγγελματίες που εργάζονται στο χώρο της υγείας. Το θέμα αυτό έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για τους επαγγελματίες υγείας διότι μπαίνουν στο επάγγελμα με μια ιδεαλιστική αντίληψη ότι είναι «λειτούργημα» και «αποστολή» ενώ καταλήγουν να εργάζονται κάτω από απαιτητικούς περιορισμούς.
Αυτοί και πολλοί άλλοι παράγοντες συντελούν στο να είναι οι επαγγελματίες υγείας ευάλωτοι στην επαγγελματική εξουθένωση.
Ένας από τους ευρύτερα αποδεκτούς ορισμούς κατά τον Αναγνωστόπουλο και την Παπαδάτου είναι: «ένα σύνδρομο σωματικής και ψυχικής εξάντλησης στα πλαίσια του οποίου ο εργαζόμενος χάνει το ενδιαφέρον και τα θετικά συναισθήματα που είχε για τους αρρώστους ή πελάτες, παύει να είναι ικανοποιημένος από τη δουλειά και την απόδοσή του και αναπτύσσει μια αρνητική εικόνα για τον εαυτό του».
Τα βασικότερα αίτια της επαγγελματικής εξουθένωσης αναζητούνται στη δυναμική αλληλεπίδραση μεταξύ ατόμου και περιβάλλοντος. Όταν αυτά που δίνει και ζητά ο επαγγελματίας δεν συμπίπτουν με όσα απαιτεί και προσφέρει το εργασιακό περιβάλλον, τότε εμφανίζεται ένα χάσμα, μια ανισορροπία ή ασυμφωνία και αυξάνονται οι πιθανότητες εμφάνισης στρεσσογόνων καταστάσεων που συμβάλλουν σε ένα χρόνιο άγχος το οποίο προοδευτικά οδηγεί στην επαγγελματική εξουθένωση.
Το ΒURN OUT του επαγγελματία υγείας δεν εμφανίζεται ξαφνικά και δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός αλλά αντίθετα αποτελεί μια σταδιακή διαδικασία που χαρακτηρίζεται από χρόνιο και συσσωρευμένο στρές. Θα μπορούσε να θεωρηθεί μία μορφή επαγγελματικής ασθένειας καθώς σύμφωνα με τον Κρεμάλη «Επαγγελματική ασθένεια είναι η οξεία ή χρόνια νοσηρή κατάσταση του ασφαλισμένου από βλαβερή επίδραση ενός επαγγέλματος, που μειώνει ή αποκλείει τη βιοποριστική του ικανότητα». Αυτό δεν έχει αντίκτυπο μόνο στους επαγγελματίες υγείας αλλά και στους πελάτες και στις υπηρεσίες.
Για τον επαγγελματία υγείας τα συμπτώματα του BURN OUT γίνονται αντιληπτά και εκδηλώνονται σε οργανικό, ψυχικό και κοινωνικό επίπεδο. Η εξουθένωσή του προκαλεί φυσική και συναισθηματική κατάθλιψη, γενική αδιαθεσία, συναισθήματα απόγνωσης και έλλειψη ελπίδας για το μέλλον, πονοκεφάλους, χρόνια κόπωση. Επίσης μπορεί να δημιουργήσει και προσωπικά προβλήματα, όπως χρήση ουσιών και αλκοόλ ή οικογενειακές συγκρούσεις
Για τους ασθενείς το BURN OUT δημιουργεί απρόσωπες και χωρίς φροντίδα υπηρεσίες Για την δομή υπηρεσίας υγείας το BURN OUT καταλήγει σε ανεπαρκείς και αναποτελεσματικούς επαγγελματίες υγείας, χαμηλό ηθικό, αδικαιολόγητες απουσίες και παραιτήσεις.
Αναρτήθηκε από ΝΤΟΥΝΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ στις 11:14 μ.μ. 
Advertisements
Η αύξηση των αποδείξεων ότι η προ- και η μετά-γεννητική έκθεση στο άγχος επιδρούν στην υγεία κατά τα μετέπειτα στάδια της ζωής ενός ατόμου έχει προσελκύσει την ολοένα και αυξανόμενη προσοχή της επιστημονικής κοινότητας.
Ένα μέρος αυτής της υπόθεσης ξεκίνησε με τις επαναλαμβανόμενες υποδείξεις του David Barker το 1998 ότι τα μωρά που είχαν χαμηλό βάρος κατά την γέννηση τους συγκέντρωναν μεγαλύτερες πιθανότητες να πάσχουν κατά το στάδιο της τρίτης ηλικίας τους από καρδιακές παθήσεις, έμφραγμα και διαβήτη.
Αρχικά ο Barker υπέθεσε ότι αντιμετώπιζε μία επίδραση, στο βάρος κατά την γέννηση, της κακής διατροφής της εγκυμονούσας γυναίκας κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης. Όμως , μελέτες που διεξήχθησαν σε χώρες με υψηλό βιοτικό επίπεδο και αντίστοιχα υψηλό κατά κεφαλήν εισόδημα, έδειξαν μία μάλλον μικρή πιθανότητα σύνδεσης μεταξύ του βάρους κατά την γέννηση και της διατροφής κατά την εγκυμοσύνη.
Το μητρικό άγχος κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης εμφανίζεται πλέον ως μία πιο πιθανή εξήγηση του φαινομένου. Μητέρες που απέκτησαν μωρά με χαμηλό βάρος βίωναν μία μάλλον αγχωτική εγκυμοσύνη και επίσης υφίστανται και έχουν αναγνωριστεί ποικίλα επιστημονικά «μονοπάτια» που συνδέουν το μητρικό άγχος με την μείωση της ανάπτυξης του εμβρύου.
Εργαστηριακά πειράματα αποδεικνύουν ότι τα ζώα που εκτίθενται σε στρεσογόνους παράγοντες κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης τους αποκτούν τελικά συγκριτικά μικρότερους «απογόνους».
Επιπροσθέτως, τα ευρήματα του Phillips το 2000 ότι το βάρος κατά την γέννηση σχετιζόταν με τα επίπεδα κορτιζόλης στην μέση ηλικία υποδεικνύει ότι η σύνδεση μεταξύ του πρώιμου σταδίου της ζωής και της ασθένειας κατά την μετάβαση στα μετέπειτα στάδιά της σχετίζεται με το βίωμα του άγχους (Richard Wilkinson, 2001)