Tag Archive: Ανισότητες


 Image

Η χρήση των υπηρεσιών υγείας συναρτάται με τις υγειονομικές ανισότητες ως προς την άνιση κατανομή του επίπεδου των δαπανών και των παροχών σε οποιοδήποτε σύστημα υγείας, που «μεταφράζεται» στην διαφοροποίηση ως προς την κατανάλωση και την προσφορά των υγειονομικών υπηρεσιών[1].

Οι ανισότητες στην χρήση υπηρεσιών εντοπίζονται , έτσι, σε δύο κύριους άξονες: α) σε αυτόν της προσφοράς υπηρεσιών υγείας, με κυριότερα εμπόδια την ύπαρξη χρόνων αναμονής για θεραπεία (λίστες αναμονής) – την γεωγραφική τοποθεσία των υπηρεσιών – το οικονομικό κόστος της υγειονομικής φροντίδας και την έλλειψη επαρκούς πληροφόρησης για την διαθέσιμη φροντίδα, β) σε αυτόν της ζήτησης υπηρεσιών υγείας, με τις μεταβλητές ανισοτήτων να αφορούν το εισόδημα, την ηλικία, το φύλο, την γνώση, τις πεποιθήσεις, τις προτιμήσεις και τις ευκαιρίες[2].

Είναι σημαντικό να τονισθεί ότι τα εμπόδια στην πρόσβαση και στην χρήση των υπηρεσιών υγείας δεν αφορούν πάντα τον άξονα της προσφοράς ή της ζήτησης διαζευκτικά, αλλά συχνά οι δύο άξονες αλληλοδρούν δημιουργώντας έντονες υγειονομικές ανισότητες.

Σε επίπεδο ΕΕ η πρόσβαση στην υγειονομική φροντίδα αποτελεί ένα ζήτημα κλειδί. Έχει κατηγοριοποιηθεί ως μία από τις κοινές αξίες των κρατών-μελών της ΕΕ, όπως συμφωνήθηκε τον Ιούνιο του 2006 από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης[3]. Η πρόσβαση όλων σε κατάλληλη υγειονομική και μακροχρόνια φροντίδα καθώς και η αντιμετώπιση των ανισοτήτων στην πρόσβαση έχει επίσης προταθεί ως ένας κύριος στόχος προτεραιότητας μέσω της Ανοικτής Μεθόδου Συντονισμού για την Κοινωνική Προστασία και την Κοινωνική Ενσωμάτωση[4].


[1] Βλέπε σχετικά Κυριάκος Ν Σουλιώτης (επιμέλεια), Πολιτική και Οικονομία της Υγείας Στρατηγικός Σχεδιασμός-Οργάνωση και Διοίκηση, Οικονομική Λειτουργία- Τομεακές πολιτικές, Αθήνα (Εκδόσεις Παπαζήση) 2006, 46.

 [2] European Commission, Directorate-General for Employment, Social Affairs and Equal Opportunities, «Quality In And Equality Of Access to Healthcare Services», (2008), European Communities, URL: http://www.euro.centre.org/data/1237457784_41597.pdf (πρόσβαση στις 7/12/2011).

[3] European Commission, Directorate-General for Employment, Social Affairs and Equal Opportunities, «Quality In And Equality Of Access to Healthcare Services», (2008), European Communities, URL: http://www.euro.centre.org/data/1237457784_41597.pdf (πρόσβαση στις 7/12/2011).

 [4] European Commission, Directorate-General for Employment, Social Affairs and Equal Opportunities, «Quality In And Equality Of Access to Healthcare Services», (2008), European Communities, URL: http://www.euro.centre.org/data/1237457784_41597.pdf (πρόσβαση στις 7/12/2011).

Advertisements


Οι κοινωνικές ανισότητες στην υγεία βρίσκονται τα τελευταία έτη στο επίκεντρο των συζητήσεων και προβληματισμών σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, διεθνών οργανισμών καθώς και σε αυτό της επιστημονικής κοινότητας.

Το σημείο-κλειδί για την μάχη της αντιμετώπισης των υγειονομικών ανισοτήτων εντοπίζεται στην άρση των οιονδήποτε εμποδίων πρόσβασης στην χρήση των υγειονομικών υπηρεσιών καθώς και στην αύξηση του βαθμού χρήσης των υπηρεσιών υγείας, με ιδιαίτερη εστίαση στις κοινωνικά ευάλωτες ομάδες.

Τα εμπόδια που ορθώνονται απέναντι στην χρήση των υπηρεσιών υγείας είναι πολλά και σημαντικά:  οικονομικά, κοινωνικά, γεωγραφικά, πολιτισμικά, μορφωτικά, και πολλές μελέτες δείχνουν ότι τα συγκεκριμένα «τείχη» συντελούν στην διατήρηση των ήδη υπαρχόντων υγειονομικών ανισοτήτων καθώς και στην επαύξησή τους.

Πολλοί ερευνητές εκλαμβάνουν, πλέον, την κοινωνική θέση ως την θεμελιώδη αιτία προσδιορισμού της υγείας, καθώς η κοινωνική διαφοροποίηση και οι πολλαπλές διαστάσεις ή μεταβλητές της αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για το επίπεδο υγείας και τους τύπους νοσηρότητας σε μία κοινωνία.

Η Έκθεση Black Report στην Μεγάλη Βρετανία ήταν η πρώτη που κατέδειξε ότι οι συνθήκες υπό τις οποίες οι άνθρωποι ζουν και εργάζονται είναι σημαντικές για τον προσδιορισμό της υγείας και της ασθένειας, με ειδικότερη μνεία στην επίδραση της κοινωνικοεπαγγελματικής κατηγορίας στον προσδιορισμό του επιπέδου υγείας και στην ύπαρξη ανισοτήτων ως προς τους δείκτες νοσηρότητας και θνησιμότητας μεταξύ των κατηγοριών.

Οι γενικότερες συνθήκες διαβίωσης και εργασίας αποτελούν πολύ σημαντικούς προσδιοριστικούς παράγοντες τόσο για την εμφάνιση μεταδοτικών ασθενειών όσο και μη-μεταδοτικών ασθενειών.