Tag Archive: γονείς


«Ερευνητές δηλώνουν παγκοσμίως ότι η υπερβολική χρήση της τηλεόρασης από παιδιά, βλάπτει τους νευρώνες που βρίσκονται ακόμη στο στάδιο της ανάπτυξης και επηρεάζουν τόσο την υγεία όσο και την συμπεριφορά του παιδιού.»

Όλοι γνωρίζουμε ότι η τηλεόραση (στο μεγαλύτερο της κομμάτι) δεν απευθύνεται σε παιδιά. Παρόλα αυτά όμως είναι πολλοί γονείς που ανατρέχουν στην «συντροφιά» της τηλεόρασης για τα παιδιά τους, όταν αυτοί δεν είναι διαθέσιμοι.

«Έχω δουλειές», «θέλω να ησυχάσω», «μου το ζητάει» είναι οι συνηθισμένες δικαιολογίες για να στήσουμε το παιδί μπροστά από την οθόνη χωρίς να αναλογιζόμαστε τι επιπτώσεις έχει αυτή η κατά τα άλλα αθώα πράξη.

Πρόσφατες έρευνες αποδεικνύουν ότι η «μικρή οθόνη» δημιουργεί μεγάλα προβλήματα στα παιδιά που εκτείθονται σε αυτή χωρίς μέτρο αλλά και σε ηλικία ακατάλληλη για αυτά.

Καθηγητής στο Ινστιτούτο Παιδικής Υγείας του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, επισημαίνει ότι  η υπερβολική δόση τηλεόρασης επιδρά στην ικανότητα του παιδιού να συγκεντρώνεται, δημιουργώντας περαιτέρω προβλήματα συγκέντρωσης ακόμα και σε μεγαλύτερη ηλικία.

Σίγουρα θα έχετε παρατηρήσει την υπνωτισμένη στάση των παιδιών καθώς παρακολουθούν τηλεόραση. Αυτό συμβαίνει διότι τα σήματα που διατηρούν τον εγκέφαλο σε επαγρύπνηση υπερκαλύπτονται από σήματα νωθρότητας.

Ερευνητές δηλώνουν παγκοσμίως ότι η υπερβολική χρήση της τηλεόρασης από παιδιά, βλάπτει τους νευρώνες που βρίσκονται ακόμη στο στάδιο της ανάπτυξης και επηρεάζουν τόσο την υγεία όσο και την συμπεριφορά του παιδιού.

Προβλήματα ύπνου, ακόμη και παχυσαρκία στην εφηβική ηλικία με βασικό υπαίτιο την τηλεόραση, δηλώνουν έρευνες που διεξάχθηκαν από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης αλλά και σε αντίστοιχη έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην Αμερική.

Ας μην ξεχνάμε όμως ότι πέρα από προβλήματα υγείας, η έκθεση των παιδιών σε όλες αυτές τις εικόνες που προβάλει η τηλεόραση, επιφέρει μεγάλο κίνδυνο και στον ψυχισμό τους.

Περισσότερες από 8.000 σκηνές φόνων και 100.000 σκηνές βίας έχει παρακολουθήσει στην τηλεόραση ένα παιδί μέχρι την ηλικία των 12 ετών, δηλώνει το American Psychology Association.

Αποτέλεσμα αυτού, είναι η εξοικείωση και ουσιαστικά η απευαισθητοποίηση τους απέναντι στη βία. Το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου δηλώνει ότι το 63,3% των παιδιών ηλικίας από 9-10 ετών, προβαίνει σε μίμηση των σκηνών της βίας που έχει παρακολουθήσει στην τηλεόραση αλλά και σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο της Άγκυρας, παιδιά που παρακολουθούσαν τηλεόραση καθημερινά πάνω από 4 ώρες, εκδήλωσαν στοιχεία επιθετικής συμπεριφοράςσε σύγκριση με παιδιά που δεν υπερέβαιναν το όριο των 2 ωρών.

Τέλος, σύμφωνα με την έρευνα του Γερμανού παιδίατρου Πίτερ Βίντερστάιν, ο οποίος μελετά επί πολλά έτη ζωγραφιές παιδιών ηλικίας 5-6 ετών, η τηλεόραση επηρεάζει την φαντασία τους, δηλαδή την παιδική τους έκφραση.

Απόδειξη αυτού, ήταν οι ζωγραφιές των παιδιών, που όσο περισσότερες ώρες έβλεπαν τηλεόραση, τόσο πιο φτωχές και με έλλειψη πρωτοτυπίας σχέδια αποτύπωναν στο χαρτί.

Το συμπέρασμα του Γερμανού παιδίατρου είναι συγκλονιστικό: η παρακολούθηση τηλεόρασης κατά την διάρκεια ανάπτυξης του παιδιού προκαλεί βλαβερές συνέπειες, αντίστοιχες με εκείνες του τσιγάρου κατά τη διάρκεια της κύησης!

Ύστερα από όλα αυτά, ελπίζω οι γονείς (συμπεριλαμβάνοντας και τους μελλοντικούς) να κρατήσουν «ερμητικά»κλειστές τις τηλεοράσεις τους σε βρέφη μικρότερα του ενός έτους αλλά και να επιβάλλουν στα μεγαλύτερα παιδιά.  συγκεκριμένο χρόνο μπροστά στις οθόνες.

Οι επιλογές των προγραμμάτων που παρακολουθούν θα πρέπει να είναι πάντα εν γνώση σας αλλά και το να παρακολουθούν  μαζί σας τηλεόραση είναι αρκετά ωφέλιμο, μιας και τους επιτρέπει να σχολιάζουν, να ρωτούν, να αντιδρούν και να ασκούν κριτικό έλεγχο.

Είναι αρκετά σοβαρό το θέμα για να το παραβλέπουμε.

Advertisements

Το Σύνδρομο Γονικής Αποξένωσης ή Αλλοτρίωσης είναι ένα φαινόμενο το οποίο παρατηρείται σε παιδιά, τα οποία δεν επιθυμούν επαφή έναν από τους δύο γονείς. Το φαινόμενο εμφανίζεται κυρίως σε παιδιά χωρισμένων γονέων.

Image

Τα τελευταία χρόνια, με την αυξανόμενη εξοικείωση και την αναγνώριση του γονικού συνδρόμου αλλοτρίωσης (pas), ένας γονέας μπορεί να κατηγορήσει τον άλλο γονέα για την πρόκληση pas στα παιδιά.

Σαν απάντηση, ο άλλος γονέας απαντά κατηγορώντας τον άλλο γονέα για την κακοποίηση και την παραμέληση των παιδιών.

Εν ολίγοις, η αποξένωση των παιδιών θεωρείται από τον έναν γονέα σαν αποτέλεσμα pas και από τον άλλο των κακοποιήσεων και της παραμέλησης. 

Το γονικό σύνδρομο αποξένωσης (pas) (Gardner, 1985 ..1986, 1987a, 1987b, 1992 ..1998) είναι μια διαταραχή που προκύπτει σχεδόν αποκλειστικά στα πλαίσια των διαφωνιών παιδί-επιμέλειας. Σε αυτήν την διαταραχή, ένας γονέας (ο αποξενώνοντας γονέας, ο γονέας που προκαλεί αποξένωση) προκαλεί μία προγραμματισμένη συστηματική δυσφήμηση ενάντια στον άλλο γονέα (τον αποξενωμένο γονέα, το θύμα, ο δυσφημημένος γονέα). Εντούτοις, αυτό δεν είναι απλά ένα θέμα «πλύσης εγκεφάλου» ή «προγραμματισμού» δεδομένου ότι τα παιδιά συμβάλλουν με δικά τους στοιχεία στην εκστρατεία της δυσφήμησης.

Είναι αυτός ο συνδυασμός παραγόντων που επιτρέπουν δικαιολογημένα τον προσδιορισμό pas. Όταν υφίσταται η καλόπιστα νομιζόμενη κακοποίηση η παραμέληση, τότε η διάγνωση pas δεν ισχύει. Τα τελευταία χρόνια, με την αυξανόμενη συχνότητα της αναγνώρισης pas, οι γονείς που έρχονται για κακοποίηση παραμέληση έχουν υποστηρίξει ότι ο προσδιορισμός του pas δεν είναι δυνατός ( για αυτές τις περιπτώσεις) και ότι η εχθρότητα των παιδιών δεν έχει καμία σχέση με την υποτιθέμενη κακοποίηση την παραμέληση, αλλά είναι μια εκδήλωση του προγραμματισμού των παιδιών από τον αποξενώνοντα γονέα.

Σαν απάντηση, ο άλλος γονέας να υποστηρίζει ότι δεν έχει υπάρξει καμία κατήχηση και ότι η σφοδρότητα των παιδιών είναι σαν άμεση αντίδραση στην κακοποίηση η παραμέληση την οποία έχουν υποστεί.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι μερικοί γονείς που κακοποίησαν η αμέλησαν χρησιμοποιούν τη εξήγηση του pas για να εξηγήσουν την εκστρατεία των παιδιών που έχουν αποξενωθεί ως κάλυψη και αντιπερισπαστικό ελιγμό για την μη αποκάλυψη (έκθεση) της κακοποίησης η της παραμέλησής τους Εντούτοις, δεν γεννάται θέμα, επίσης, ότι μερικοί γονείς που προκαλούν PASχρησιμοποιούν το επιχείρημα ότι υφίσταται η κακοποίηση παραμέληση του άλλου γονέα η οποία προκαλεί την εκστρατεία της δυσφήμησης στα παιδιά και δεν έχει υπάρξει κανένας προγραμματισμός.

Προφανώς, αυτή η διαφοροποίηση είναι σημαντική εάν τα δικαστήρια πρόκειται να ασχοληθούν ειδικά με τις οικογένειες που μπλέκονται σε τέτοιες διαφωνίες. Παρουσιάζονται εδώ τα κριτήρια που μπορεί να αποδειχθούν χρήσιμα για να είναι δυνατή η διαφοροποίηση μεταξύ pas και καλόπιστα νομιζόμενης κακοποίησης η παραμέλησης.

Συμπτώματα στο παιδί

Άγχος, νευρικότητα, κατάθλιψη, αδιαφορία προς τον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια, εχθρότητα, απέχθεια, δεν επιθυμεί με αυτόν τηλεφωνική ή άλλη επαφή, φοβάται να εκδηλώσει τα συναισθήματά του μπροστά στον γονέα από τον οποίο εξαρτάται με δικαστικά απόφαση.

Πηγές: wikipedia-

pateraspblogs.gr

             Οι περισσότερες έρευνες στο πεδίο της διατροφής έχουν αποδείξει μέχρι στιγμής την εμφάνιση διατροφικών διαταραχών στο στάδιο της εφηβικής ηλικίας του ατόμου. Στο εύθραυστο δηλαδή στάδιο της ζωής μας όπου οι ψυχολογικές, κοινωνικές και ενδογενείς πιέσεις γίνονται εντονότερες από ποτέ. Συνέχεια