Tag Archive: διάγνωση


Η υπογονιμότητα είναι ένα σύγχρονο πρόβλημα που μαστίζει τα ζευγάρια τα οποία βρίσκονται στην αναπαραγωγική ηλικία.

Ο όρος αναφέρεται και στα δύο φύλα μιας και οι παράγοντες που επηρεάζουν την γονιμότητα είναι κοινοί.

Η σύγχρονη ιατρική εντοπίζει ένα σημαντικό αίτιο στη συσσώρευση άγχους και στρες λόγω του σύγχρονου και απαιτητικού τρόπου ζωής.

Παράλληλα ο ίδιος τρόπος ζωής οδηγεί σε ανθυγιεινές συνήθειες όπως κακή διατροφή, κάπνισμα και κατανάλωση αλκοόλ που επηρεάζουν επίσης τη γονιμότητα των ατόμων  με κύριο πρόβλημα την ποιότητα του σπέρματος στον άντρα και την ωορρηξία στην γυναίκα.

Η κατανάλωση φαρμάκων και διάφορες ασθένειες όπως π.χ. αφροδίσια νοσήματα προκαλούν επίσης αναπαραγωγικές διαταραχές.

Πως προσδιορίζεται όμως η υπογονιμότητα;

Η διάγνωση επέρχεται ύστερα από 12 μήνες προσπάθειας σύλληψης χωρίς επίτευξη εγκυμοσύνης. Πιο συγκεκριμένα τακτικό σεξ κατά τη περίοδο των γόνιμων ημερών της γυναίκας.

Ακόμη, με τον ίδιο όρο χαρακτηρίζεται και η κατάσταση 6 συνεχόμενων αποβολών εγκυμοσύνης.

Οι σύγχρονες μορφές της ιατρικής έχουν αναφερθεί με διαφορετικούς τρόπους για την αντιμετώπιση της υπογονιμότητας όπως με φάρμακα ή άλλες εναλλακτικές θεραπείες (βότανα, βελονισμό, επίλυση ψυχολογικών προβλημάτων που σχετίζονται με την επιθυμητή εγκυμοσύνη).

Στο σημείο όμως εκείνο που ταυτίζονται είναι στην αλλαγή του τρόπου ζωής επισημαίνοντας περισσότερο στην αποβολή του άγχους και την υιοθέτηση καλύτερης και σωστότερης διατροφής.

Πηγή:  www.paidorama.com

Advertisements

Το Διπολικό Σύνδρομο ή Διπολική Διαταραχή είναι η ψυχική κατάσταση του ατόμου που βιώνει εναλλασσόμενα συναισθήματα από τη μανία στην κατάθλιψη είτε για μικρό χρονικό διάστημα είτε για μακρές χρονικές περιόδους.

Τόσο οι περίοδοι μανίας όσο και οι περίοδοι κατάθλιψης μπορούν να διαρκέσουν από λίγες ώρες ή μερικές μέρες αλλά ακόμη και για αρκετές εβδομάδες ή και ολόκληρους μήνες.

Η ένταση των συμπτωμάτων και η διάρκεια τους διαφέρουν από άτομο σε άτομο και υπάρχει ακόμη και η περίπτωση κάποιος να μην γνωρίζει ότι πάσχει από το συγκεκριμένο σύνδρομο εάν τα συμπτώματα που παρουσιάζει είναι ήπιας μορφής.

Χωρίς να υπάρχουν αιματολογικές εξετάσεις που να καθορίζουν την “διπολική κατάσταση” στην οποία βρίσκεται το κάθε άτομο, επιστήμονες πιστεύουν πως η διπολική διαταραχή μπορεί να προκληθεί όταν χημικές ουσίες στον εγκέφαλο είναι εκτός ισορροπίας.

Η Διπολική Διαταραχή ή αλλιώς Μανιοκατάθλιψη είναι δύσκολο να διακριθεί ακόμη και από τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας καθώς παρουσιάζει συμπτώματα που μοιάζουν με εκείνα της κατάθλιψης. Αυτό όμως που διαφοροποιεί την διπολική διαταραχή είναι πως το άτομο βιώνει και την καταθλιπτική κατάσταση αλλά και την κατάσταση μανίας.

Το σύνδρομο της διπολικότητας είναι επαναλαμβανόμενο. Αυτό σημαίνει πως πάνω από το 90% των ατόμων που είχαν ένα επεισόδιο μανίας θα παρουσιάσουν ξανά ένα στο μέλλον.  Περίπου το 70% των μανιακών επεισοδίων στη διπολική διαταραχή εμφανίζονται αμέσως πριν ή μετά από ένα καταθλιπτικό επεισόδιο.

Τα άτομα που πάσχουν από την ασθένεια μπορεί να έχουν εναλλαγές του συναισθήματος από εβδομάδες στη φάση της μανίας σε εβδομάδες κατάθλιψης αλλά και με φυσιολογικές περιόδους ενδιάμεσα αυτών.

Η Διπολική Διαταραχή καταστεί τα άτομα που υποφέρουν από αυτήν ανίκανα να διαχειριστούν καθημερινές καταστάσεις εάν δεν ακολουθηθεί η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή. Χωρίς την απαραίτητη θεραπεία προκύπτουν προβλήματα στην εργασία ή την επικοινωνία και συνάμα τα άτομα αυτά έχουν μια λανθασμένη και διαστρεβλωμένη αίσθηση της πραγματικότητας που μπορεί να απορρέει από την υψηλή ή χαμηλή τους αυτοεκτίμηση.

Η Διπολική Διαταραχή επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους (περίπου 3% ενήλικων ατόμων) χωρίς να κάνει διακρίσεις σε ηλικία ή φύλο.

Επιστημονικές έρευνες υποστηρίζουν πως υπάρχει αύξηση στις κλινικές διαγνώσεις Διπολικού Συνδρόμου σε εφήβους και παιδιά παρόλο που δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που η διπολική διαταραχή δεν μπορεί να διαγνωστεί ή συγχέεται με άλλη ψυχική ή ψυχολογική ασθένεια.


Φάση μανίας-συμπτώματα

  • Υπερβολική, ακραία αισιοδοξία
  • Ταραχή
  • Ευφορία
  • Υπερβολική αυτοεκτίμηση
  • Γρήγορη ομιλία
  • Επιθετική συμπεριφορά
  • Ταχείς σκέψεις
  • Επικίνδυνη συμπεριφορά
  • Σπατάλη χρημάτων
  • Αυξημένη σωματική άσκηση
  • Αυξημένη σεξουαλική ορμή
  • Αυξημένη διάθεση για επίτευξη στόχων
  • Μειωμένη ανάγκη για ύπνο
  • Ανικανότητα για συγκέντρωση
  • Τάση να αποσπάται εύκολα
  • Κατάχρηση ουσιών (αλκοόλ, ναρκωτικά)

 

Φάση κατάθλιψης-συμπτώματα

  • Απελπισία
  • Θλίψη
  • Προβλήματα ύπνου
  • Άγχος/Ανησυχία
  • Ευερεθιστότητα
  • Ενοχές
  • Διατροφικά προβλήματα
  • Κούραση
  • Πρόβλημα στην συγκέντρωση
  • Απώλεια ενδιαφέροντος για τις καθημερινές δραστηριότητες
  • Χρόνιος πόνος χωρίς αιτία
  • Σκέψεις αυτοκτονίας

 

Πηγές:

http://bipolarsyndrome.net/

http://archpsyc.jamanetwork.com/article.aspx?volume=64&issue=9&page=1032

http://bipolarsyndrome.net/bi-polar-diagnosis-and-symptoms-bi-polar-mental-disorder

 

 

 

 

 

Σε νοσοκομείο της ImageΟλλανδίας, ένα ασυνήθιστο πείραμα, με «συμμετέχουσα» μία 68χρονη ασθενή, οδήγησε σε μία καινοτόμο προσέγγιση της διάγνωσης της νόσου του Πάρκινσον με την βοήθεια της τεχνολογίας.

Στην Ευρώπη, υπάρχουν περίπου 75.000 νέα περιστατικά της νόσου του Πάρκινσον κάθε χρόνο. Οι εθελοντές για την ανεύρεση νέων μεθόδων διάγνωσης και εργαλείων αποκατάστασης από τη νόσο ήταν πολλοί και είναι σημαντικό ότι τόσο οι ασθενείς όσο και οι ερευνητές συνεργάστηκαν αρμονικά καθόλη τη πορεία της διαδικασίας.

“Άρχισα να υποφέρω από πόνους χαμηλά στη μέση. Αλλά χρειάστηκαν περίπου 3 χρόνια για τους γιατρούς να αναγνωρίσουν ότι πάσχω από τη νόσο του Πάρκινσον” εξηγεί η Ολλανδή ασθενής Harmien Floor-Schotten.

Αυτή η καθυστερημένη και δύσκολη διάγνωση κινητοποίησε τόσο την Schotten όσο και άλλους εθελοντές – τόσο ασθενείς με Πάρκινσον όσο και υγιείς – στο να λάβουν μέρος σε μία προ-κλινική δοκιμή ή πείραμα που στόχευε στον έλεγχο μίας επαναστατικής πένας.

Η συγκεκριμένη πένα σχεδιάστηκε για να βοηθήσει στην αναγνώριση των πρώιμων και συχνά δύσκολων στη διάγνωση σταδίων της νόσου.

Η Esther Smits, η οποία είναι επιστήμονας Κινητικότητας στο Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο του Γκρόνιγκεν στην Ολλανδία εξηγεί ότι: “Θα πρέπει να μπορούμε να μετρήσουμε την μυική δραστηριότητα ώστε να βλέπουμε τα πρότυπα των μυικών κινήσεων όταν οι εθελοντές κινούν τα χέρια τους για να ζωγραφίσουν”.

Τα πρότυπα γραφής τόσο των ασθενών με Πάρκινσον όσο και των υγιών εθελοντών συγκρίνονται. Τα συγκεκριμένα πρότυπα, σύμφωνα με τους επιστήμονες, μπορούν πιθανώς να τους βοηθήσουν να καθορίσουν εάν ένας ασθενής πάσχει από τη νόσο του Πάρκινσον ή από άλλες λιγότερο σοβαρές νευρολογικές διαταραχές.

“Βρίσκουμε ορισμένες ξεκάθαρες διαφορές μεταξύ των υγιών εθελοντών (ομάδα ελέγχου) και των ασθενών με Πάρκινσον που έχουμε μετρήσει. Από τη μία πλευρά, αυτές οι διαφορές είναι αναμενόμενες. Για παράδειγμα, οι ασθενείς με Πάρκινσον κινούνται βραδύτερα σε όλες τους τις ενέργειες. Όμως κάποιες διαφορές που παρατηρήθηκαν δεν ήταν τόσο αναμενόμενες. Για παράδειγμα, αναφορικά με την γραφή ανακαλύψαμε ότι οι ασθενείς που πάσχουν από Πάρκινσον γράφουν με μικρότερα γράμματα από τους υγιείς εθελοντές ακόμη και εάν δεν παραπονούνται για αυτό. Έτσι αυτή η διαπίστωση μπορεί να αποτελέσει ένα αρκετά ευαίσθητο εργαλείο για τη διάγνωση” υπογραμμίζει η Natasha Maurits, η οποία είναι νευροχειρουργός στο Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο του Γκρόνιγκεν.

Η ειδική αυτή πένα έχει ανακατασκευαστεί από επιστήμονες υπό την αιγίδα ερευνητικού προγράμματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το πρωτότυπο διαθέτει αισθητηριακές τεχνολογίες που βοηθούν στην κατανόηση της σύνθετης διεργασίας συντονισμού του νευρικού συστήματος κατά τη διαδικασία της γραφής.

Ο Rutger Zietsma, είναι ο συντονιστής του προγράμματος DiPAR: “Έχουμε βασιστεί σε προηγούμενες τεχνικές για την καταγραφή των προτύπων γραφής και μυικής κίνησης. Ξεκινώντας από τα ψηφιακά tablets για την καταγραφή του προτύπου γραφής και συνεχίζοντας με την χρησιμοποίηση συστημάτων ανάλυσης της κίνησης ώστε να διερευνήσουμε την κινητικότητα του άνω κορμού και των κάτω άκρων’’.

‘Έπειτα κατασκευάσαμε αυτό το σύστημα της εξελιγμένης πένας η οποία χρησιμοποιεί πολλούς αισθητήρες και διαφορετικές τεχνικές ανάλυσης δεδομένων. Αναπτύξαμε αλγόριθμους οι οποίοι να μπορούν να αναλύουν αυτόματα την κίνηση, τον έλεγχο δηλαδή πίσω από την κίνηση στο νευρικό σύστημα των χρηστών’’.

Τα επόμενα βήματα των προκλινικών δοκιμών θα περιλαμβάνουν την σύγκριση των προτύπων γραφής μεταξύ των ασθενών με Πάρκινσον και αυτών που πάσχουν από τρέμουλο και άλλες διαταραχές στη κίνηση..

Η πρώιμη διάγνωση αποτελεί σύμφωνα με τους επιστήμονες το κλειδί στην καλύτερη συμβουλευτική προς τους ασθενείς, στην καλύτερη παρακολούθηση της νόσου και τέλος στην διενέργεια αποτελεσματικότερων πρακτικών αποκατάστασης.

Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι ζουν με τη νόσο του Πάρκινσον στην Ευρώπη σήμερα και αυτός ο αριθμός αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2030.

Είναι η δεύτερη πιο συχνά εμφανιζόμενη νευροεκφυλιστική νόσος (μετά από τη νόσο του Αλτσχάιμερ) και ο επιπολασμός της θα συνεχίσει να αυξάνεται καθώς θα αυξάνεται και το ποσοστό των ηλικιωμένων στον συνολικό πληθυσμό.

Η οικονομική επίπτωση της νόσου είναι τεράστια – το ετήσιο ευρωπαϊκό κόστος υπολογίζεται σε € 13,9 δισεκατομμύρια. Ωστόσο, η νόσος του Πάρκινσον είναι απλά μία από τις πολλές νευροεκφυλιστικές διαταραχές, οι οποίες θα ξεπεράσουν τον καρκίνο σε συχνότητα εμφάνισης μέχρι το 2040 (ΠΟΥ 2004).

ΠΗΓΗ: pentapostagma.gr