Tag Archive: Παιδιά


Σύγχρονες έρευνες αναφέρουν πως ένας από τους πολλούς κινδύνους που αντιμετωπίζουν τα παιδιά είναι και το παθητικό κάπνισμα.

Επιστημονική έρευνα που διεξήχθη στην Αμερική αναφέρει πως, ύστερα από εξετάσεις αίματος που έγιναν σε περίπου 500 παιδιά ηλικίας από 1-4 ετών, πάνω από το 50% έφερε στο αίμα του την χημική ουσία κοτινίνη.

Η κοτινίνη είναι η χημική ουσία που παράγεται στον ανθρώπινο οργανισμό  όταν αυτός εκτίθεται στην νικοτίνη.

Η μελέτη αυτή αποδεικνύει πως η έκθεση των παιδιών στο βλαβερό καπνό του τσιγάρου δεν υφίσταται μόνο όταν εκείνα βρίσκονται δίπλα σε κάποιο καπνιστή αλλά και σε πολλές άλλες περιπτώσεις όπως το να παραμείνουν σε κάποιο χώρο που έχει προηγηθεί κάπνισμα ή ακόμα και το ίδιο το περιβάλλον στο οποίο ζουν και μεγαλώνουν.

Δυστυχώς παρά το γεγονός πως όλοι γνωρίζουμε τις σοβαρές επιπτώσεις που επιφέρει η εισπνοή καπνού από τα παιδιά, όπως άσθμα, αναπνευστικά προβλήματα, κίνδυνος αιφνίδιου θανάτου, αδυνατούμε να το κατανοήσουμε αποφεύγοντας συχνά να πάρουμε την ευθύνη των πράξεων μας.

Πηγή: http://www.amna.gr/articleview.php?id=12912

Advertisements

Ευνοική εμφανίζεται η παγκόσμια συνολική τάση της μητρικής    θνησιμότητας, καθώς ο αριθμός των γυναικών που χάνουν τη ζωή  τους παγκοσμίως εξαιτίας περιπλοκών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του τοκετού μειώθηκε σχεδόν κατά το ήμισυ.

Η μεγάλη, όμως,  ανισότητα μεταξύ ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών δεν μπορεί να εξαλειφθεί ακόμη και στις συνθήκες τοκετού…

Στη συγκεκριμένη ανακοίνωση προέβη το Ταμείο του ΟΗΕ για τον  Πληθυσμό (UNFPA) βάσει των αποτελεσμάτων της έκθεσης για την Τάση της Μητρική Θνησιμότητας.

Στην Έκθεση αναφέρεται ότι ο αριθμός των μητρικών θανάτων μειώθηκε από 543.000 το 1990 σε 287.000 το 2010, μείωση κατά 47%, σε σχεδόν όλες τις περιοχές του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων και των χωρών της υποσαχάριας Αφρικής.

Σύμφωνα με την έκθεση, όμως, μια γυναίκα πεθαίνει κάθε δυο λεπτά από επιπλοκές που συνδέονται με την κύηση, όπως μολύνσεις και υψηλή αρτηριακή πίεση, σοβαρή αιμορραγία κατά τον τοκετό και επίσης κατά τη διάρκεια αμβλώσεων που γίνονται υπό επισφαλείς συνθήκες.

Βάσει των στοιχείων της έκθεσης, το 99% των μητρικών θανάτων σημειώνονται στις αναπτυσσόμενες χώρες και οι περισσότεροι από αυτούς θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί.

Πηγή: ΑΠΕ

«Ερευνητές δηλώνουν παγκοσμίως ότι η υπερβολική χρήση της τηλεόρασης από παιδιά, βλάπτει τους νευρώνες που βρίσκονται ακόμη στο στάδιο της ανάπτυξης και επηρεάζουν τόσο την υγεία όσο και την συμπεριφορά του παιδιού.»

Όλοι γνωρίζουμε ότι η τηλεόραση (στο μεγαλύτερο της κομμάτι) δεν απευθύνεται σε παιδιά. Παρόλα αυτά όμως είναι πολλοί γονείς που ανατρέχουν στην «συντροφιά» της τηλεόρασης για τα παιδιά τους, όταν αυτοί δεν είναι διαθέσιμοι.

«Έχω δουλειές», «θέλω να ησυχάσω», «μου το ζητάει» είναι οι συνηθισμένες δικαιολογίες για να στήσουμε το παιδί μπροστά από την οθόνη χωρίς να αναλογιζόμαστε τι επιπτώσεις έχει αυτή η κατά τα άλλα αθώα πράξη.

Πρόσφατες έρευνες αποδεικνύουν ότι η «μικρή οθόνη» δημιουργεί μεγάλα προβλήματα στα παιδιά που εκτείθονται σε αυτή χωρίς μέτρο αλλά και σε ηλικία ακατάλληλη για αυτά.

Καθηγητής στο Ινστιτούτο Παιδικής Υγείας του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, επισημαίνει ότι  η υπερβολική δόση τηλεόρασης επιδρά στην ικανότητα του παιδιού να συγκεντρώνεται, δημιουργώντας περαιτέρω προβλήματα συγκέντρωσης ακόμα και σε μεγαλύτερη ηλικία.

Σίγουρα θα έχετε παρατηρήσει την υπνωτισμένη στάση των παιδιών καθώς παρακολουθούν τηλεόραση. Αυτό συμβαίνει διότι τα σήματα που διατηρούν τον εγκέφαλο σε επαγρύπνηση υπερκαλύπτονται από σήματα νωθρότητας.

Ερευνητές δηλώνουν παγκοσμίως ότι η υπερβολική χρήση της τηλεόρασης από παιδιά, βλάπτει τους νευρώνες που βρίσκονται ακόμη στο στάδιο της ανάπτυξης και επηρεάζουν τόσο την υγεία όσο και την συμπεριφορά του παιδιού.

Προβλήματα ύπνου, ακόμη και παχυσαρκία στην εφηβική ηλικία με βασικό υπαίτιο την τηλεόραση, δηλώνουν έρευνες που διεξάχθηκαν από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης αλλά και σε αντίστοιχη έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην Αμερική.

Ας μην ξεχνάμε όμως ότι πέρα από προβλήματα υγείας, η έκθεση των παιδιών σε όλες αυτές τις εικόνες που προβάλει η τηλεόραση, επιφέρει μεγάλο κίνδυνο και στον ψυχισμό τους.

Περισσότερες από 8.000 σκηνές φόνων και 100.000 σκηνές βίας έχει παρακολουθήσει στην τηλεόραση ένα παιδί μέχρι την ηλικία των 12 ετών, δηλώνει το American Psychology Association.

Αποτέλεσμα αυτού, είναι η εξοικείωση και ουσιαστικά η απευαισθητοποίηση τους απέναντι στη βία. Το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου δηλώνει ότι το 63,3% των παιδιών ηλικίας από 9-10 ετών, προβαίνει σε μίμηση των σκηνών της βίας που έχει παρακολουθήσει στην τηλεόραση αλλά και σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο της Άγκυρας, παιδιά που παρακολουθούσαν τηλεόραση καθημερινά πάνω από 4 ώρες, εκδήλωσαν στοιχεία επιθετικής συμπεριφοράςσε σύγκριση με παιδιά που δεν υπερέβαιναν το όριο των 2 ωρών.

Τέλος, σύμφωνα με την έρευνα του Γερμανού παιδίατρου Πίτερ Βίντερστάιν, ο οποίος μελετά επί πολλά έτη ζωγραφιές παιδιών ηλικίας 5-6 ετών, η τηλεόραση επηρεάζει την φαντασία τους, δηλαδή την παιδική τους έκφραση.

Απόδειξη αυτού, ήταν οι ζωγραφιές των παιδιών, που όσο περισσότερες ώρες έβλεπαν τηλεόραση, τόσο πιο φτωχές και με έλλειψη πρωτοτυπίας σχέδια αποτύπωναν στο χαρτί.

Το συμπέρασμα του Γερμανού παιδίατρου είναι συγκλονιστικό: η παρακολούθηση τηλεόρασης κατά την διάρκεια ανάπτυξης του παιδιού προκαλεί βλαβερές συνέπειες, αντίστοιχες με εκείνες του τσιγάρου κατά τη διάρκεια της κύησης!

Ύστερα από όλα αυτά, ελπίζω οι γονείς (συμπεριλαμβάνοντας και τους μελλοντικούς) να κρατήσουν «ερμητικά»κλειστές τις τηλεοράσεις τους σε βρέφη μικρότερα του ενός έτους αλλά και να επιβάλλουν στα μεγαλύτερα παιδιά.  συγκεκριμένο χρόνο μπροστά στις οθόνες.

Οι επιλογές των προγραμμάτων που παρακολουθούν θα πρέπει να είναι πάντα εν γνώση σας αλλά και το να παρακολουθούν  μαζί σας τηλεόραση είναι αρκετά ωφέλιμο, μιας και τους επιτρέπει να σχολιάζουν, να ρωτούν, να αντιδρούν και να ασκούν κριτικό έλεγχο.

Είναι αρκετά σοβαρό το θέμα για να το παραβλέπουμε.

Το Σύνδρομο Γονικής Αποξένωσης ή Αλλοτρίωσης είναι ένα φαινόμενο το οποίο παρατηρείται σε παιδιά, τα οποία δεν επιθυμούν επαφή έναν από τους δύο γονείς. Το φαινόμενο εμφανίζεται κυρίως σε παιδιά χωρισμένων γονέων.

Image

Τα τελευταία χρόνια, με την αυξανόμενη εξοικείωση και την αναγνώριση του γονικού συνδρόμου αλλοτρίωσης (pas), ένας γονέας μπορεί να κατηγορήσει τον άλλο γονέα για την πρόκληση pas στα παιδιά.

Σαν απάντηση, ο άλλος γονέας απαντά κατηγορώντας τον άλλο γονέα για την κακοποίηση και την παραμέληση των παιδιών.

Εν ολίγοις, η αποξένωση των παιδιών θεωρείται από τον έναν γονέα σαν αποτέλεσμα pas και από τον άλλο των κακοποιήσεων και της παραμέλησης. 

Το γονικό σύνδρομο αποξένωσης (pas) (Gardner, 1985 ..1986, 1987a, 1987b, 1992 ..1998) είναι μια διαταραχή που προκύπτει σχεδόν αποκλειστικά στα πλαίσια των διαφωνιών παιδί-επιμέλειας. Σε αυτήν την διαταραχή, ένας γονέας (ο αποξενώνοντας γονέας, ο γονέας που προκαλεί αποξένωση) προκαλεί μία προγραμματισμένη συστηματική δυσφήμηση ενάντια στον άλλο γονέα (τον αποξενωμένο γονέα, το θύμα, ο δυσφημημένος γονέα). Εντούτοις, αυτό δεν είναι απλά ένα θέμα «πλύσης εγκεφάλου» ή «προγραμματισμού» δεδομένου ότι τα παιδιά συμβάλλουν με δικά τους στοιχεία στην εκστρατεία της δυσφήμησης.

Είναι αυτός ο συνδυασμός παραγόντων που επιτρέπουν δικαιολογημένα τον προσδιορισμό pas. Όταν υφίσταται η καλόπιστα νομιζόμενη κακοποίηση η παραμέληση, τότε η διάγνωση pas δεν ισχύει. Τα τελευταία χρόνια, με την αυξανόμενη συχνότητα της αναγνώρισης pas, οι γονείς που έρχονται για κακοποίηση παραμέληση έχουν υποστηρίξει ότι ο προσδιορισμός του pas δεν είναι δυνατός ( για αυτές τις περιπτώσεις) και ότι η εχθρότητα των παιδιών δεν έχει καμία σχέση με την υποτιθέμενη κακοποίηση την παραμέληση, αλλά είναι μια εκδήλωση του προγραμματισμού των παιδιών από τον αποξενώνοντα γονέα.

Σαν απάντηση, ο άλλος γονέας να υποστηρίζει ότι δεν έχει υπάρξει καμία κατήχηση και ότι η σφοδρότητα των παιδιών είναι σαν άμεση αντίδραση στην κακοποίηση η παραμέληση την οποία έχουν υποστεί.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι μερικοί γονείς που κακοποίησαν η αμέλησαν χρησιμοποιούν τη εξήγηση του pas για να εξηγήσουν την εκστρατεία των παιδιών που έχουν αποξενωθεί ως κάλυψη και αντιπερισπαστικό ελιγμό για την μη αποκάλυψη (έκθεση) της κακοποίησης η της παραμέλησής τους Εντούτοις, δεν γεννάται θέμα, επίσης, ότι μερικοί γονείς που προκαλούν PASχρησιμοποιούν το επιχείρημα ότι υφίσταται η κακοποίηση παραμέληση του άλλου γονέα η οποία προκαλεί την εκστρατεία της δυσφήμησης στα παιδιά και δεν έχει υπάρξει κανένας προγραμματισμός.

Προφανώς, αυτή η διαφοροποίηση είναι σημαντική εάν τα δικαστήρια πρόκειται να ασχοληθούν ειδικά με τις οικογένειες που μπλέκονται σε τέτοιες διαφωνίες. Παρουσιάζονται εδώ τα κριτήρια που μπορεί να αποδειχθούν χρήσιμα για να είναι δυνατή η διαφοροποίηση μεταξύ pas και καλόπιστα νομιζόμενης κακοποίησης η παραμέλησης.

Συμπτώματα στο παιδί

Άγχος, νευρικότητα, κατάθλιψη, αδιαφορία προς τον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια, εχθρότητα, απέχθεια, δεν επιθυμεί με αυτόν τηλεφωνική ή άλλη επαφή, φοβάται να εκδηλώσει τα συναισθήματά του μπροστά στον γονέα από τον οποίο εξαρτάται με δικαστικά απόφαση.

Πηγές: wikipedia-

pateraspblogs.gr

Image

Το στρες αποτελεί ένα αναπόφευκτο γεγονός στη ζωή μας και τα παιδιά δυστυχώς δεν είναι λιγότερο ευάλωτα από τους γονείς τους.

Πώς μπορούμε να αναγνωρίσουμε αν το παιδί μας έχει στρες; Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιάτρων αναφέρει τα ακόλουθα προειδοποιητικά σημάδια.

  • Τα σωματικά προβλήματα, όπως πόνος στο στομάχι και πονοκέφαλος.
  • Το να φαίνεται κάποιος ανήσυχος ή κουρασμένος.
  • Το να φαίνεται το παιδί θλιμμένο και να μην επιθυμεί να μιλήσει για τα αισθήματά του.
  • Το χάσιμο του ενδιαφέροντος σε δραστηριότητες και η επιθυμία να μένει στο σπίτι.
  • Όταν τα παιδιά είναι οξύθυμα ή αρνητικά.
  • Η μικρότερη συμμετοχή στο σχολείο, πιθανώς περιλαμβανομένων των βαθμών που πέφτουν.
  • Η αντικοινωνική συμπεριφορά ή η αυξανόμενη εξάρτηση από τους γονείς.

Πηγή: iatronet.gr

Στις σύγχρονες έρευνες στον ελλαδικό χώρο σχετικά με τις διατροφικές συνήθειες παιδιών και εφήβων, κοινή συνισταμένη των συμπερασμάτων αποτελεί η διαπίστωση ότι η εμφάνιση της παχυσαρκίας είναι ένα φαινόμενο πολυπαραγοντικό και επηρεάζεται από το γενικότερο πρότυπο ζωής των παιδιών και των εφήβων. Εξαρτάται δηλαδή, από την αλληλεπίδραση γενετικών, μεταβολικών, συμπεριφορικών και κοινωνικο-πολιτισμικών παραγόντων. Οι αλληλεπιδράσεις αυτών των παραγόντων, για την επεξήγηση του προσδιορισμού του βάρους δεν έχει μελετηθεί ακόμη στην έκταση που θα έπρεπε. Οι παράγοντες αυτοί χρησιμεύουν πέρα από την επεξήγηση του προσδιορισμού του σωματικού βάρους και στον προσδιορισμό του σωματικού λίπους

Το πρότυπο ζωής είναι όλοι εκείνοι οι παράγοντες, οι καθημερινές συνήθειες, συμπεριφορές και επιλογές που καθορίζουν και επηρεάζουν το σωματικό μας βάρος. Πολλές έρευνες καταδεικνύουν ότι η σωματική άσκηση και η μειωμένη καθιστική ζωή αποτελούν «πυρήνες προστασίας» κατά της εμφάνισης της παχυσαρκίας κατά την παιδική και εφηβική ηλικία. Αντιθέτως, η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας και η καθιστική ζωή σε συνδυασμό με την εκτεταμένη χρήση υπολογιστή και την τηλεθέαση αποτελούν παράγοντες που αυξάνουν την πιθανότητα παχυσαρκίας και αυξάνουν τα ποσοστά λίπους του οργανισμού.

Πρόσθετες ασπίδες για ένα καλύτερο διατροφικό πρότυπο αποτελούν η κατανάλωση πρωινού γεύματος, η κατανάλωση μικρών αλλά λίγων γευμάτων ανά ημέρα και η αύξηση της συχνότητας κατανάλωσης γευμάτων μαζί με όλη την οικογένεια.

Αν και είναι δύσκολο στην εποχή των γρήγορων ρυθμών που και της τεχνολογικής «απογείωσης» να προστατευθούν τα παιδιά και οι έφηβοι από αρνητικές συμπεριφορές και διατροφικές επιλογές, η επιστημονική ερευνητική κοινότητα θα πρέπει να δείξει τον δρόμο για την ανάδειξη των θετικών συμπεριφορών και προτύπων για μία υγιέστερη ζωή.

ΠΗΓΗ: Ίδρυμα Αριστείδης Δασκαλόπουλος : «Περί Διατροφής – Τεύχος 17», Μάρτιος-Μαϊος 2010.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός κρούει τον κώδωνα του κινδύνου σχετικά με την παιδική φυματίωση την οποία και χαρακτηρίζει ως μία κρυφή επιδημία.

H Φυματίωση (TB) συχνά δεν διαγνώσκεται στα παιδιά κατά τη γέννηση τους και μέχρι να φτάσουν στην ηλικία των 15 ετών εξαιτίας της έλλειψης πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας ή εξαιτίας της αμέλειας αναγνώρισης των συμπτωμάτων από τους επαγγελματίες υγείας σε αυτή την ηλικιακή ομάδα.

Ο Π.Ο.Υ μαζί με τη Συνεργασία για την Καταπολέμηση της Φυματίωσης δήλωσαν ότι με καλύτερη εκπαίδευση/κατάρτιση και εναρμόνιση των διαφορετικών προγραμμάτων που παρέχουν υπηρεσίες υγείας προς τα παιδιά, οι σοβαρές επιπλοκές και οι θάνατοι από φυματίωση μπορούν να προληφθούν για χιλιάδες παιδιά ετησίως.

“Έχουμε σημειώσει μεγάλη πρόοδο σε σχέση με τη φυματίωση: οι δείκτες θανάτων έχουν πέσει συνολικά στα επίπεδα του μείον 40% σε σχέση με το 1990 και εκατομμύρια ζωές έχουν σωθεί’’, δήλωσε ο Δρ. Mario Raviglione, ο οποίος είναι διευθυντής του προγράμματος του Π.Ο.Υ για την καταπολέμηση της φυματίωσης.

Όμως υπογραμμίζει ότι ‘δυστυχώς, σε ένα μεγάλο ποσοστό, στα παιδιά δεν έχουμε τόσο θετικά αποτελέσματα, και η παιδική φυματίωση παραμένει μία κρυφή επιδημία στις περισσότερες χώρες. Ήρθε η ώρα να δράσουμε και να μεταδώσουμε αυτά τα μηνύματα’’.

Οι περισσότερες οικογένειες οι οποίες είναι ευάλωτες στην φυματίωση ζουν σε συνθήκες φτώχειας και έχουν ελάχιστες γνώσεις σχετικά με την ασθένεια και τα μέσα πρόσβασης στην κατάλληλη υγειονομική φροντίδα. Πολύ συχνά, όταν ένας ενήλικας διαγνώσκεται με φυματίωση, δεν πραγματοποιείται καμία προσπάθεια να διερευνηθεί εάν τα παιδιά που διαμένουν στο νοικοκυριό πάσχουν και αυτά από την ασθένεια.

Αυτό το γεγονός αποτελεί ένα πολύ κρίσιμο βήμα, καθώς τα περισσότερα παιδιά ‘’κολλάνε’’ φυματίωση από έναν γονέα ή έναν συγγενή. Όποιο παιδί ζεί με ασθενή που πάσχει από φυματίωση και το οποίο εμφανίζει ανεξήγητο πυρετό και αποτυχία ανάρρωσης μπορεί να πάσχει και αυτό από την ασθένεια, και η κατάσταση του θα πρέπει να αξιολογηθεί από επαγγελματία υγείας με εξειδίκευση στη φυματίωση.

Όσα παιδιά δεν πάσχουν από φυματίωση, υπό αυτές τις συνθήκες, θα πρέπει να προστατεύονται από την ασθένεια μέσω προληπτικής θεραπείας με το φάρμακο isioniazid, ενώ όσα παιδιά νοσούν θα πρέπει να λαμβάνουν απαραιτήτως θεραπεία.

Οι λύσεις για την θεραπεία είναι χαμηλού κόστους

“Διακόσια παιδιά πεθαίνουν από φυματίωση κάθε ημέρα. Και όμως, η παροχή θεραπείας που θα προλάβει την εμφάνιση της ασθένειας κοστίζει λιγότερο από 3 σεντ την ημέρα ενώ η παροχή φροντίδας που θα θεραπεύσει τη φυματίωση κοστίζει 50σεντς ανά ημέρα’’ δήλωσε η Δρ. Lucica Ditiu, η οποία είναι γενική γραμματέας της Συνεργασίας για την Καταπολέμηση της Φυματίωσης.

‘’Όμως, πριν μπορέσουμε να προλάβουμε ή θεραπεύσουμε την ασθένεια θα πρέπει να βρούμε τα παιδιά που βρίσκονται σε κίνδυνο να νοσήσουν από φυματίωση, και αυτό θα γίνει μόνο εάν οι κυβερνήσεις, η κοινωνία των πολιτών και ο ιδιωτικός τομέας συνεργαστούν. Από εδώ και στο εξής πρέπει όλοι να συμφωνήσουμε: Είναι αδιανόητο να αφήσουμε έστω και ένα παιδί να πεθάνει από φυματίωση’’, είναι το ηχηρό μήνυμα της Δρ. Ditiu.
pentapostagma.gr

 Η παχυσαρκία αποτελεί ένα μεγάλο κεφάλαιο στον κλάδο της δημόσιας υγείας. Αμέτρητες ειδικότητες –συχνά χωρίς την απαραίτητη κατάρτιση – ασχολούνται και προσπαθούν με ορθόδοξους και ανορθόδοξους τρόπους να λύσουν ή να πείσουν ότι μπορούν να λύσουν τη νέα αυτή μάστιγα, ενώ τεράστια χρηματικά ποσά δαπανώνται στο βωμό της. Ωστόσο το πρόβλημα παραμένει.

Τι είναι αυτό που κάνει την παχυσαρκία ένα τόσο δυσεπίλυτο πρόβλημα; Αντίθετα με μη απαραίτητες συνήθειες που επιβαρύνουν την υγεία όπως το κάπνισμα και τα ναρκωτικά, η παχυσαρκία έχει να κάνει με δύο παραμέτρους που είναι αναπόσπαστα κομμάτια της ζωής μας: την ενεργειακή πρόσληψη (φαγητό) και την ενεργειακή δαπάνη (άσκηση).

Ακόμα και σε ένα περιβάλλον με αποκλειστικά ισορροπημένες διατροφικές επιλογές, πληθώρα επιλογών φυσικής δραστηριότητας και ελάχιστες ευκαιρίες για καθιστική ζωή, πάντα θα υπάρχει ένας παράγοντας που δεν μπορεί να ελεγχθεί από καμία εξωτερική ή κοινωνική επιβολή: η ελεύθερη βούληση. Με άλλα λόγια και πάλι θα υπάρχουν άτομα που θα επιλέξουν να φάνε και να καθίσουν περισσότερο.

Ένα δεύτερο εμπόδιο στην απώλεια βάρους είναι οι μη ρεαλιστικοί στόχοι. Τα περισσότερα άτομα που επισκέπτονται διαιτολόγο έχουν σαν προτεραιότητα να χάσουν βάρος γρήγορα. Και συχνά με κάθε θυσία. Ωστόσο η λογική αυτή δυναμιτίζει τη βασική αρχή κάθε σωστής προσέγγισης που στοχεύει στην απώλεια βάρους και αυτή είναι η υιοθέτηση διατηρήσιμων υγιεινών διατροφικών συνηθειών. Ο στόχος ενός σωστού προγράμματος απώλειας βάρους είναι η εκπαίδευση του ατόμου και η σταδιακή αλλαγή των συνηθειών. Η απώλεια βάρους είναι το φυσικό επακόλουθο και όχι η κινητήρια δύναμη της προσπάθειας.

Επίσης η πλειοψηφία των ατόμων που επισκέπτονται διαιτολόγο περιμένουν να πάρουν ένα χαρτί στο οποίο αναγράφεται αναλυτικά και πολύ συγκεκριμένα τι πρέπει και τι δεν πρέπει να φάνε. Φυσικά η παροχή ενός δομημένου διαιτολογίου είναι χρήσιμη προκειμένου το άτομο να μπει σε μια σειρά, ωστόσο η δέσμευση με το πρόγραμμα συχνά εμποδίζει το άτομο να δρα αυτόνομα.

Η συνεχής ενασχόληση με τις δίαιτες βλάπτει σοβαρά την υγεία

Η συνεχής ενασχόληση με δίαιτες οδηγεί στην ανάπτυξη μιας σχέσης αγάπης – μίσους με το φαγητό. Ειδικά οι νέες γυναίκες φτάνουν στο σημείο να νιώθουν τύψεις ακόμα και μετά από μηδαμινές παρεκκλίσεις. Σαν αποτέλεσμα, μια μικρή ατασθαλία γίνεται συνώνυμη της καταστροφής και της αποτυχίας. Φυσικά η στάση αυτή είναι ολότελα λανθασμένη. Η απώλεια βάρους είναι μια διαδικασία που παίρνει χρόνο και είναι φυσικό κάποιες φορές να υπάρξει απόκλιση από το επιθυμητό. Στην πραγματικότητα οι συγκυρίες αυτές είναι χρήσιμες αφού αποτελούν ευκαιρίες για εκμάθηση τεχνικών αποδοχής, απενοχοποίησης και καλύτερης διαχείρισης των παρεκκλίσεων.

Σύμφωνα με τα παραπάνω είναι προφανές ότι οι παράμετροι που μπορούν να αποτελέσουν εμπόδιο στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας είναι πολλές και διαφορετικές, ενώ το κλειδί για την αντιμετώπιση της κρύβεται στις εξής αρχές: εξατομίκευση, σωστή καθοδήγηση, υποστήριξη, επιμονή και ρεαλιστικές προσδοκίες.

Πηγή: http://www.slap.gr

             Οι περισσότερες έρευνες στο πεδίο της διατροφής έχουν αποδείξει μέχρι στιγμής την εμφάνιση διατροφικών διαταραχών στο στάδιο της εφηβικής ηλικίας του ατόμου. Στο εύθραυστο δηλαδή στάδιο της ζωής μας όπου οι ψυχολογικές, κοινωνικές και ενδογενείς πιέσεις γίνονται εντονότερες από ποτέ. Συνέχεια
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) έχει κρούσει επανηλειμμένα τον κώδωνα του κινδύνου σε έτερους διεθνείς οργανισμούς και σε κρατικές κυβερνήσεις αναφορικά με την έκταση της επαπειλούμενης υγείας και ευημερίας των παιδιών. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Π.Ο.Υ κάθε χρόνο πεθαίνουν παγκοσμίως 8 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας κάτω των πέντε ετών. Και ενώ η παιδική θνησιμότητα μπορεί να συνδέεται κυρίως με καταστάσεις απόλυτης φτώχειας και ακραίας αποστέρησης βασικών αγαθών διαβίωσης, συντήρησης και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, η έννοια της ευημερίας θα πρέπει να εκλαμβάνεται με την ευρεία της έκφανση.
 Ένας εξίσου σημαντικός παράγοντας για την συνολική ευημερία των παιδιών είναι η έξοδος από καταστάσεις σχετικής φτώχειας και αποστέρησης. Ενώ η σχετική φτώχεια διαφοροποιείται από την απόλυτη σε όρους έντασης και δυσμενών συνεπειών, προκαλεί πολλά προβλήματα στην πλήρη ανάπτυξη των δυνατοτήτων και της εξασφάλισης της υγείας και ευημερίας των παιδιών.
Τα στατιστικά νούμερα όμως είναι εξίσου ανησυχητικά. Σύμφωνα με την Eurostat(επίσημη στατιστική αρχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης) σε επίπεδο ΕΕ για το έτος 2008 παρατηρήθηκε η εξής ανησυχητική στατιστική αποτύπωση: το 20% των παιδιών βρισκόταν αντιμέτωπο με τον κίνδυνο της φτώχειας. Στην χώρα μας (σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής), οι στατιστικές ενδείξεις αποδεικνύονται εξίσου δυσοίωνες : το 23,7% των παιδιών ηλικίας 0-17 ετών απειλείται από την φτώχεια.
Η φτώχεια αποτελεί έναν κρίσιμο παράγοντα στην πορεία της υγείας και της ζωής των παιδιών. Σύμφωνα με μελέτες η υγεία της εγκυμονούσας , η οποία εξαρτάται επίσης από την καθημερινή ζωή υπό συνθήκες φτώχειας, επηρεάζει τόσο το νεογνικό βάρος όσο και τις πιθανότητες επιβίωσης του νεογέννητου μωρού. Επίσης, το βρέφος ανάλογα με την κακή πορεία και την μη ομαλότητα της εγκυμοσύνης μπορεί να επηρεαστεί εκ των υστέρων και σε άλλους τομείς υγείας όπως  με την πιθανή εμφάνιση ψυχολογικών ασθενειών και συμπτωμάτων χρόνιου άγχους.
Επιπρόσθετα, το οικογενειακό εισόδημα αποτελεί έναν ουσιαστικό παράγοντα στον προσδιορισμό της κατάστασης της υγείας των παιδιών στις πολύ μικρές ηλικίες, κάτι που γίνεται ιδιαίτερα ξεκάθαρο στον προσδιορισμό των ξαφνικών θανάτων. Σε μελέτες που διεξήχθησαν στο Ηνωμένο Βασίλειο καταδεικνύεται ότι οι οικογένειες που είχαν εβδομαδιαίο εισόδημα μικρότερο από 60 λίρες εμφάνιζαν 9,5 φορές περισσότερους ξαφνικούς θανάτους παιδιών εν συγκρίσει με τις οικογένειες που είχαν εβδομαδιαίο εισόδημα  μεγαλύτερο των 200 λιρών.
Καθώς η φτώχεια των παιδιών επηρεάζει την πορεία υγείας και ευημερίας τους και στα ενήλικα στάδια της ζωής,  η ευαισθητοποίηση όλων, η συνειδοτοποίηση της έκτασης του προβλήματος και εν συνεχεία η κινητοποίηση των πολιτικών αρχών θα δώσει στα επαπειλούμενα παιδιά και στους ενήλικες του αύριο μία νέα πνοή ζωής.
ΠΗΓΕΣ
  • http://www.who.int/en/ (Επίσημη ιστοσελίδα της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας)
  • http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/ ( Ιστοσελίδα της Εurostat)
  • Eλληνική Στατιστική Αρχή «Ημερίδα για το Ευρωπαϊκό Έτος 2010 για την καταπολέμηση της Φτώχειας και του Αποκλεισμού».
  • Nick Spencer :«Health Consequences of Poverty for Children», End Child Poverty, UK
  • D. Acheson: « Inequalities in Health: report of an independent Inquiry» , HMSO, 1998
  • P. Fleming, P. Blair, C. Bacon , J. Berry: «Sudden Unexpected Deaths in Infancy: the CESDI SUDI studies 1993-1996»

Οι βασικότερες αιτίες θνησιμότητας και νοσηρότητας στην σύγχρονη εποχή έχουν ως κύριους προσδιοριστικούς παράγοντες την ανθρώπινη συμπεριφορά και το ευρύτερο φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον. Ενώ η αλλαγή των κλιματικών παραγόντων απαιτεί ευρεία συναίνεση και βαθιές τομές σε παγκόσμιο επίπεδο, η αλλαγή της συμπεριφοράς του πληθυσμού σε θέματα υγείας θα πρέπει να αποτελεί τον κύριο στόχο των πολιτικών υγείας. Για να πραγματοποιηθεί αυτός ο σκοπός, κύριος στόχος των προγραμμάτων αγωγής υγείας είναι να βελτιωθεί το επίπεδο συνειδητότητας του πληθυσμού στα θέματα που αφο­ρούν την υγεία του και να αυξηθεί η ατομική και συλλογική δράση σε θέματα που άπτονται της υγείας τόσο σε ατομικό όσο και σε ευρύτερο κοινωνικό επίπεδο.

Επιμέρους στόχοι των προγραμμάτων αγωγής υγείας είναι οι εξής:

ü      Η ευαισθητοποίηση

ü      Η παροχή γνώσεων

ü      Η ιεράρχηση αξιών

ü      Η αλλαγή απόψεων

ü      Η λήψη αποφάσεων

ü      Η αλλαγή συμπεριφοράς

ü      Η αλλαγή περιβάλλοντος

Έρευνες στον τομέα της διατροφής έχουν δείξει ότι τα παιδιά στην Ελλάδα πάσχουν από παχυσαρκία, ότι η παραδοσιακή μεσογειακή διατροφή είναι μία από τις πιο υγιεινές αλλά μάλλον τείνει να εγκαταλειφθεί, ότι ο χρόνος επιλογής και παρασκευής των τροφίμων είναι περιορισμένος και επίσης οι γονείς δεν αφιερώνουν χρόνο για να  εξοικειώσουν τα παιδιά τους με νέες τροφές και διατροφικές προτιμήσεις. Επιπρόσθετα τα ΜΜΕ εμφανίζονται να παίζουν ένα σημαντικό ρόλο στην επιλογή των τροφών και στην διαμόρφωση των διατροφικών συνηθειών, ειδικότερα για τα παιδιά.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Παιδείας δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων μία από τις θεματολογίες των προγραμμάτων αγωγής υγείας σε σχολεία αποτελεί η : Διατροφή και οι διατροφικές συνήθειες και τα Γενετικά τροποποιημένα προϊόντα.  Το σχολείο είναι γνωστό ότι αποτελεί έναν από τους κύριους πυρήνες κοινωνικοποίησης, εκμάθησης και διαμόρφωσης νοοτροπίας και συμπεριφοράς. Τα παιδιά, από τις πρώτες τάξεις κιόλας του δημοτικού σχολείου, μπορούν να λάβουν τα θετικά ερεθίσματα εκείνα που θα διαμορφώσουν την γενικότερη στάση τους απέναντι σε θέματα υγείας και ειδικότερα σε θέματα διατροφής και διατροφικών συνηθειών.

Στην αρχή κάθε σχολικής χρονιάς  (Σεπτέμβριο-Οκτώβριο) συγκροτούνται ομάδες και αποφασίζουν να υλοποιήσουν ένα πρόγραμμα αγωγής υγείας , αφού έχουν προηγηθεί ενέργειες ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των εκπαιδευτικών από τον Υπεύθυνο Αγωγής Υγείας και από τον Υπεύθυνο του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων της κάθε Διεύθυνσης  Δ.Ε. Ένα πρόγραμμα αγωγής υγείας για παιδιά μπορεί να περιλαμβάνει την ανάπτυξη γνώσεων σχετικά με τα θρεπτικά συστατικά των τροφών , την ενημέρωση για τα επιστημονικά δεδομένα σχετικά με τη βασική διατροφή και τη σχέση της με την υγεία ,την εμπότιση γνώσεων σχετικά με τα λίπη, τις πρωτεΐνες, τους υδατάνθρακες, τις βιταμίνες, τα μέταλλα και τα ιχνοστοιχεία, το νερό, κλπ.. Επίσης, οδηγίες μπορούν να δίδονται για τον  σωστό τρόπο κατανάλωσης και μαγειρέματος για την μέγιστη δυνατή πρόσληψη των θρεπτικών συστατικών και να συμπεριλαβάνονται προτάσεις για υγιεινές πρακτικές διατροφής. Επίσης σημαντική προσθήκη είναι η σύνδεση της διατροφής με την απώλεια ή την πρόσληψη βάρους. Ακόμη, θα μπορούν να μεταλαμπαδευθούν γνώσεις σχετικά με την κατανόηση του περιεχομένου των ετικετών των συσκευασιών των τροφίμων και την αναγνώριση των επικίνδυνων ή πιθανών επικίνδυνων συστατικών των τροφών. Τέλος, και μάλλον πιο σημαντικά, είναι η κατανόηση της σχέσης της παχυσαρκίας και της υγείας και η εμπότιση της αξίας και της αναγνώρισης της άσκησης σε συνδυασμό με την σωστή  διατροφή.

Ως μέθοδοι και τεχνικές Προγραμμάτων Αγωγής και Προαγωγής της Υγείας χρησιμοποιούνται οι παθητικές μέθοδοι όπως οι διαλέξεις, η προβολή video ή εκπαιδευτικής ταινίας, οι ενημερωτικές διαφάνειες και οι μέθοδοι ενεργητικής συμμετοχής (μέσω ερευνών, συνεντεύξεων, ερωτηματολογίων). Πολύ σημαντικές είναι οι βιωματικές μέθοδοι των προγραμμάτων αγωγής υγείας. Η δραματοποίηση, το θεατρικό παιχνίδι, το γράψιμο μιας ιστορίας ,η συμβουλευτική προς τα παιδιά σε θέματα διατροφής και διατροφικών συνηθειών και επιλογών και το διάγραμμα βιωματικών εμπειριών αποτελούν τις βιωματικές μεθόδους ενός προγράμματος. Τέλος στην μέθοδο «καθρέφτης» τα παιδιά εκφράζουν τις στάσεις, συμπεριφορές και προτιμήσεις τους μέσα από ζωγραφιές, σχήματα και εικόνες.

Σε μία εποχή όπου οι εικόνες, οι πληροφορίες και τα πρότυπα ταξιδεύουν πολύ γρήγορα και επηρεάζουν άμεσα, τα προγράμματα αγωγής υγείας προς όλα τα παιδιά των τάξεων του δημοτικού σχολείου μπορούν να αποτελέσουν μία αποτελεσματικότατη πολιτική πρόληψης και ενημέρωσης των παιδιών σε θέματα υγείας και διατροφής.

ΠΗΓΕΣ

ü      Υπουργείο Παιδείας δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων: «Το Eκπαιδευτικό Σύστημα / Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση /Αγωγή Υγείας»

ü      Γ.Κ. Τούντας : «Προαγωγή Υγείας»

ü      Θεοδωράκης Ιωάννης : «Αγωγή Υγείας και Διατροφή», Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας