Tag Archive: παιδική ηλικία


H υπέρταση δεν αποτελεί πλέον μία πάθηση μόνο των ενηλίκων καθώς το 3-4% του παιδικού πληθυσμού παρουσιάζει υπέρταση ως αποτέλεσμα πολλών διαπλεκόμενων παραγόντων όπως η παιδική παχυσαρκία και η κακή παιδική διατροφή.

Σύμφωνα με τον καθηγητή της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ, Βασίλειο Κώτση το 3-4% του παιδικού πληθυσμού παρουσιάζει υπέρταση, ενώ το 30-40% παρουσιάζει υπέρταση λευκής μπλούζας.

Μιλώντας στο διεθνές συμπόσιο με θέμα «Η 24ωρη καταγραφή της αρτηριακής πίεσης στην καρδιαγγειακή ιατρική και τη θεραπεία της υπέρτασης» που διεξάγεται στη Θεσσαλονίκη, ο κ.Κώτσης εξήγησε ότι «Η παιδική υπέρταση στις μέρες μας είναι αρκετά σύνηθες φαινόμενο γιατί τα παιδιά είναι πιο παχύσαρκα σε σχέση με το παρελθόν. Η διάγνωση της παιδικής υπέρτασης μπορεί να γίνει με την 24ωρη καταγραφή αρτηριακής πίεσης με ένα μηχάνημα μεγέθους κινητού, το οποίο φορά το παιδί για 24 ώρες και το οποίο μετρά την αρτηριακή πίεση κάθε 20 λεπτά. Σε περίπτωση που διαγνωστεί υπέρταση σε πρώτη φάση συνιστάται αλλαγή τρόπου ζωής, αλλαγή της διατροφής, λιγότερο αλάτι, λιγότερα λιπαρά και πολύ περπάτημα και άσκηση. Σε δεύτερη φάση, αν δεν αντιμετωπιστεί το πρόβλημα με την διατροφή και την άσκηση, χορηγούνται αντιϋπερτασικά φάρμακα σε δόσεις κατάλληλες για παιδιά».

Η 24ωρη καταγραφή της υπέρτασης, η οποία εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια στο Υπερτασιολογικό Ιατρείο του Νοσοκομείου «Παπαγεωργίου», δίνει ακριβέστερη διάγνωση όχι μόνο στις περιπτώσεις της παιδικής υπέρτασης αλλά και στις περιπτώσεις ατόμων που παρουσιάζουν συγκαλυμμένη υπέρταση.

«Στις περιπτώσεις συγκαλυμμένης υπέρτασης, η αρτηριακή πίεση του ασθενούς είναι φυσιολογική όταν μετριέται στο ιατρείο αλλά υψηλή όταν μετριέται εκτός ιατρείου. Παρατηρείται κυρίως σε άτομα που έχουν έντονη δραστηριότητα στη διάρκεια ημέρας και υψηλό βαθμό άγχους. Αυτά τα άτομα όταν έρχονται στο ιατρείο χαλαρώνουν και έτσι η αρτηριακή πίεση τους φαίνεται φυσιολογική. Επειδή όταν είναι δύσκολο να διαγνωστούν χρησιμοποιείται η συσκευή 24ωρης καταγραφής αρτηριακής πίεσης σε άτομα που πληρούν κάποια κριτήρια, όπως π.χ. σε νεαρής ηλικίας άντρες που καπνίζουν. Σε περίπτωση που δεν διαγνωστεί η συγκαλυμμένη υπέρταση μπορεί να προκληθούν διάφορες βλάβες στα όργανα όπως στην καρδιά και τους νεφρούς, να εκδηλωθεί αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και άνοια στις μεγαλύτερες ηλικίες» εξηγεί ο κ.Κώτσης.

Εξάλλου ένα ποσοστό περίπου 5% ατόμων ηλικίας 30-40 ετών παρουσιάζει πρώιμη αρτηριοσκλήρυνση η οποία μπορεί να οδηγήσει σε εκδήλωση εγκεφαλικού επεισοδίου. Για την εμφάνιση της ενοχοποιείται ο τρόπος ζωής, η διατροφή, η παχυσαρκία, η κατανάλωση λιπαρών και αλατιού, το κάπνισμα, το άγχος και τα γονίδια.

«Η διάγνωση της πρώιμης αρτηριοσκλήρυνσης μπορεί πλέον να γίνεται με τη μέτρηση της αρτηριακής σκληρίας. Πρόκειται μία ανώδυνη και εύκολη μέθοδο. Με ένα ηλεκτρόδιο, που το βάζουμε πάνω στις αρτηρίες, μετράμε το βαθμό σκλήρυνσης των αγγείων. Όταν διαγνωστεί πρώιμη αρτηριοσκλήρυνση δίνεται βάρος στην πρόληψη και συνιστούμε αλλαγή τρόπου ζωής, περισσότερη άσκηση, λιγότερο αλάτι, και μεσογειακή διατροφή» αναφέρει ο κ.Κώτσης.

Πηγή: iatrognosi.gr

Advertisements

Σε μια εποχή που τα προβλήματα και οι δυσκολίες μοιάζουν να έχουν «σκεπάσει» ολοκληρωτικά την καθημερινότητα μας, χρειαζόμαστε πιο πολύ παρά ποτέ να πιστέψουμε στους εαυτούς μας.

Ακούγεται ακατόρθωτο, αν αναλογιστούμε την υπερβολική πίεση που μας ασκείται καθημερινά και το πόσο βαλλόμαστε από «εχθρικά βέλη», αλλά δεν είναι.

Σίγουρα πρόκειται για κάτι δύσκολο αλλά εφικτό, μια διαδικασία επίπονη αλλά με μοναδική κατάληξη ένα θετικό αποτέλεσμα για μας, συνεπώς για την ζωή μας.

Είναι πολλά αυτά που μας κάνουν να νιώθουμε εγκλωβισμένοι, μια συνεχόμενη πορεία σε ένα αδιέξοδο, που κατά βάθος θέλουμε να αλλάξουμε και να απαλλάξουμε τους εαυτούς μας από αυτά. Οι αναστολές μας όμως, ακόμη και η συνήθεια δημιουργεί ένα τεράστιο φόβο μέσα μας για μια αλλαγή.

Ένα πολύ σημαντικός λόγος (και ίσως ο πραγματικός) βρίσκεται στην παιδική μας ηλικία. Μια μεγάλη αλλαγή, ένα «νέο ξεκίνημα» έχει ως απαραίτητο συστατικό την αυτοπεποίθηση. Την συνειδητοποίηση ότι όλα αυτά που ήξερες και όλα αυτά που είχες ως συμμάχους στο τσεπάκι σου για να πορεύεσαι στη ζωή, δεν είναι πλέον αρκετά για εσένα.

Κάτι τέτοιο απαιτεί τη βάση όλων, την αγάπη και εμπιστοσύνη στον εαυτό μας.

Αυτό διαμορφώνεται από την αγάπη που λαμβάνουμε στα πρώτα χρόνια της ζωής μας και καθορίζει την εικόνα που πλάθουμε για τον εαυτό μας.

Πολλοί από εμάς μεγαλώνουν σε ένα λάθος περιβάλλον με έλλειψη βοήθειας, υποστήριξης και επιβράβευσης με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουμε δυσκολία να πιστέψουμε στον εαυτό μας.

Η κ. Μίκα Χαρίτου – Φατούρου (καθηγήτρια Ψυχολογίας, ψυχολόγος / ψυχοθεραπεύτρια) αναφέρει πως οι γυναίκες είναι αυτές που δυσκολεύονται περισσότερο να δείξουν πίστη στον εαυτό τους καθώς επηρεάζονται πιο αρνητικά από το οικογενειακό τους περιβάλλον. Θεωρούνται λιγότερο ικανές ή πολύ ευαίσθητες που συμβάλει στη διαμόρφωση της αυτοεκτίμησής τους με φυσικό αποτέλεσμα πολλές φορές την χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Φυσικά όλα τα παραπάνω επιρρίπτουν ευθύνες στους γονείς (ίσως και τους δασκάλους) για τον σημαντικό ρόλο που παίζουν στις ζωές των παιδιών στην εξέλιξη της προσωπικότητας τους.

Όσο μπερδεμένοι και να είμαστε όσο και να φοβόμαστε να φέρουμε μια τεράστια αλλαγή στη ζωή μας, θα πρέπει κάποιες στιγμές να το τολμούμε.

Μια διαφορετική οπτική της ζωής, μια γνωριμία εκ βαθέων με τον εαυτό μας θα μας φέρει πιο κοντά σε αυτά που έχουμε πραγματικά ανάγκη.

Άλλωστε ποιος δεν θέλει να απαλλαγεί από όλα αυτά που τον «πάνε πίσω» και τον κρατούν «φυλακισμένο»;

Πίστη στον εαυτό μας λοιπόν. Ας μην ξεχνάμε ότι πίστη σημαίνει ελπίδα!