Tag Archive: Π.Ο.Υ


 

Η παραδοσιακή και αρνητική οριοθέτηση της έννοιας της ψυχικής υγείας ταυτίζεται με την ψυχική ασθένεια και με αυτό το μέσο εννοιολόγησης αφορά μόνο τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας – το συγκεκριμένο μοντέλο καλείται συνοπτικά το μοντέλο της παθογένειας.

Πλέον, έχουν αναπτυχθεί πιο ευρέα και θετικά μοντέλα για την ψυχική υγείας, που καλούνται συνοπτικά ως μοντέλα ευημερίας.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει αποτελέσει τον κύριο προωθητή της εστίασης στην θετική υγεία παρά στην ασθένεια και μέσω της Χάρτας της Ottawa τέθηκαν οι βάσεις της θετικής προαγωγής της υγείας, και υποδείχτηκε ότι η υγεία είναι μία θετική έννοια, η οποία αποτελείται από κοινωνικούς και προσωπικούς πόρους καθώς και από φυσικές ικανότητες.

Η προσέγγιση του μοντέλου της ευημερίας στην ψυχική υγείας εκλαμβάνει την προαγωγή της ψυχικής, συναισθηματικής και κοινωνικής υγείας ως καλύτερο μέσο από την ίδια την θεραπεία ή ακόμη και την πρόληψη αυτού που ονομάζεται ως ψυχική ασθένεια.

Το μοντέλο της ευημερίας ασχολείται με την προώθηση των θετικών στοιχείων του ατόμου κατά τα στάδια δημιουργίας πλαισίων δράσης και εργασίας για την ψυχική υγεία.

Η θετική συνιστώσα του μοντέλου ευημερίας (salutogenic model ή wellness model) δίνει ιδιαίτερο βάρος στα θετικά στοιχεία της προσωπικότητας του ατόμου, αποφεύγοντας την κατηγοριοποίηση και στιγματισμό κάποιου ως ψυχικά ασθενή.

Νέοι ορισμοί για την ψυχική υγεία αναφέρουν μία πλοιάδα προσωπικών, διαπροσωπικών-κοινωνικών και λειτουργικών χαρακτηριστικών και συναισθηματικών χαρακτηριστικών όχι ως κοινωνικά πρότυπα και κανονιστικότητες αλλά ως στοιχεία που πρέπει να προάγουν και να προωθούν οι κοινωνικοί λειτουργοί, οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας και τα ίδια τα άτομα, ώστε να επιτυγχάνουν μία αρμονική εσωτερική ισορροπία και όχι απλώς να μην νοσούν ψυχικά (μοντέλο παθογένειας).

 

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός κρούει τον κώδωνα του κινδύνου σχετικά με την παιδική φυματίωση την οποία και χαρακτηρίζει ως μία κρυφή επιδημία.

H Φυματίωση (TB) συχνά δεν διαγνώσκεται στα παιδιά κατά τη γέννηση τους και μέχρι να φτάσουν στην ηλικία των 15 ετών εξαιτίας της έλλειψης πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας ή εξαιτίας της αμέλειας αναγνώρισης των συμπτωμάτων από τους επαγγελματίες υγείας σε αυτή την ηλικιακή ομάδα.

Ο Π.Ο.Υ μαζί με τη Συνεργασία για την Καταπολέμηση της Φυματίωσης δήλωσαν ότι με καλύτερη εκπαίδευση/κατάρτιση και εναρμόνιση των διαφορετικών προγραμμάτων που παρέχουν υπηρεσίες υγείας προς τα παιδιά, οι σοβαρές επιπλοκές και οι θάνατοι από φυματίωση μπορούν να προληφθούν για χιλιάδες παιδιά ετησίως.

“Έχουμε σημειώσει μεγάλη πρόοδο σε σχέση με τη φυματίωση: οι δείκτες θανάτων έχουν πέσει συνολικά στα επίπεδα του μείον 40% σε σχέση με το 1990 και εκατομμύρια ζωές έχουν σωθεί’’, δήλωσε ο Δρ. Mario Raviglione, ο οποίος είναι διευθυντής του προγράμματος του Π.Ο.Υ για την καταπολέμηση της φυματίωσης.

Όμως υπογραμμίζει ότι ‘δυστυχώς, σε ένα μεγάλο ποσοστό, στα παιδιά δεν έχουμε τόσο θετικά αποτελέσματα, και η παιδική φυματίωση παραμένει μία κρυφή επιδημία στις περισσότερες χώρες. Ήρθε η ώρα να δράσουμε και να μεταδώσουμε αυτά τα μηνύματα’’.

Οι περισσότερες οικογένειες οι οποίες είναι ευάλωτες στην φυματίωση ζουν σε συνθήκες φτώχειας και έχουν ελάχιστες γνώσεις σχετικά με την ασθένεια και τα μέσα πρόσβασης στην κατάλληλη υγειονομική φροντίδα. Πολύ συχνά, όταν ένας ενήλικας διαγνώσκεται με φυματίωση, δεν πραγματοποιείται καμία προσπάθεια να διερευνηθεί εάν τα παιδιά που διαμένουν στο νοικοκυριό πάσχουν και αυτά από την ασθένεια.

Αυτό το γεγονός αποτελεί ένα πολύ κρίσιμο βήμα, καθώς τα περισσότερα παιδιά ‘’κολλάνε’’ φυματίωση από έναν γονέα ή έναν συγγενή. Όποιο παιδί ζεί με ασθενή που πάσχει από φυματίωση και το οποίο εμφανίζει ανεξήγητο πυρετό και αποτυχία ανάρρωσης μπορεί να πάσχει και αυτό από την ασθένεια, και η κατάσταση του θα πρέπει να αξιολογηθεί από επαγγελματία υγείας με εξειδίκευση στη φυματίωση.

Όσα παιδιά δεν πάσχουν από φυματίωση, υπό αυτές τις συνθήκες, θα πρέπει να προστατεύονται από την ασθένεια μέσω προληπτικής θεραπείας με το φάρμακο isioniazid, ενώ όσα παιδιά νοσούν θα πρέπει να λαμβάνουν απαραιτήτως θεραπεία.

Οι λύσεις για την θεραπεία είναι χαμηλού κόστους

“Διακόσια παιδιά πεθαίνουν από φυματίωση κάθε ημέρα. Και όμως, η παροχή θεραπείας που θα προλάβει την εμφάνιση της ασθένειας κοστίζει λιγότερο από 3 σεντ την ημέρα ενώ η παροχή φροντίδας που θα θεραπεύσει τη φυματίωση κοστίζει 50σεντς ανά ημέρα’’ δήλωσε η Δρ. Lucica Ditiu, η οποία είναι γενική γραμματέας της Συνεργασίας για την Καταπολέμηση της Φυματίωσης.

‘’Όμως, πριν μπορέσουμε να προλάβουμε ή θεραπεύσουμε την ασθένεια θα πρέπει να βρούμε τα παιδιά που βρίσκονται σε κίνδυνο να νοσήσουν από φυματίωση, και αυτό θα γίνει μόνο εάν οι κυβερνήσεις, η κοινωνία των πολιτών και ο ιδιωτικός τομέας συνεργαστούν. Από εδώ και στο εξής πρέπει όλοι να συμφωνήσουμε: Είναι αδιανόητο να αφήσουμε έστω και ένα παιδί να πεθάνει από φυματίωση’’, είναι το ηχηρό μήνυμα της Δρ. Ditiu.
pentapostagma.gr

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) έχει κρούσει επανηλειμμένα τον κώδωνα του κινδύνου σε έτερους διεθνείς οργανισμούς και σε κρατικές κυβερνήσεις αναφορικά με την έκταση της επαπειλούμενης υγείας και ευημερίας των παιδιών. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Π.Ο.Υ κάθε χρόνο πεθαίνουν παγκοσμίως 8 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας κάτω των πέντε ετών. Και ενώ η παιδική θνησιμότητα μπορεί να συνδέεται κυρίως με καταστάσεις απόλυτης φτώχειας και ακραίας αποστέρησης βασικών αγαθών διαβίωσης, συντήρησης και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, η έννοια της ευημερίας θα πρέπει να εκλαμβάνεται με την ευρεία της έκφανση.
 Ένας εξίσου σημαντικός παράγοντας για την συνολική ευημερία των παιδιών είναι η έξοδος από καταστάσεις σχετικής φτώχειας και αποστέρησης. Ενώ η σχετική φτώχεια διαφοροποιείται από την απόλυτη σε όρους έντασης και δυσμενών συνεπειών, προκαλεί πολλά προβλήματα στην πλήρη ανάπτυξη των δυνατοτήτων και της εξασφάλισης της υγείας και ευημερίας των παιδιών.
Τα στατιστικά νούμερα όμως είναι εξίσου ανησυχητικά. Σύμφωνα με την Eurostat(επίσημη στατιστική αρχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης) σε επίπεδο ΕΕ για το έτος 2008 παρατηρήθηκε η εξής ανησυχητική στατιστική αποτύπωση: το 20% των παιδιών βρισκόταν αντιμέτωπο με τον κίνδυνο της φτώχειας. Στην χώρα μας (σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής), οι στατιστικές ενδείξεις αποδεικνύονται εξίσου δυσοίωνες : το 23,7% των παιδιών ηλικίας 0-17 ετών απειλείται από την φτώχεια.
Η φτώχεια αποτελεί έναν κρίσιμο παράγοντα στην πορεία της υγείας και της ζωής των παιδιών. Σύμφωνα με μελέτες η υγεία της εγκυμονούσας , η οποία εξαρτάται επίσης από την καθημερινή ζωή υπό συνθήκες φτώχειας, επηρεάζει τόσο το νεογνικό βάρος όσο και τις πιθανότητες επιβίωσης του νεογέννητου μωρού. Επίσης, το βρέφος ανάλογα με την κακή πορεία και την μη ομαλότητα της εγκυμοσύνης μπορεί να επηρεαστεί εκ των υστέρων και σε άλλους τομείς υγείας όπως  με την πιθανή εμφάνιση ψυχολογικών ασθενειών και συμπτωμάτων χρόνιου άγχους.
Επιπρόσθετα, το οικογενειακό εισόδημα αποτελεί έναν ουσιαστικό παράγοντα στον προσδιορισμό της κατάστασης της υγείας των παιδιών στις πολύ μικρές ηλικίες, κάτι που γίνεται ιδιαίτερα ξεκάθαρο στον προσδιορισμό των ξαφνικών θανάτων. Σε μελέτες που διεξήχθησαν στο Ηνωμένο Βασίλειο καταδεικνύεται ότι οι οικογένειες που είχαν εβδομαδιαίο εισόδημα μικρότερο από 60 λίρες εμφάνιζαν 9,5 φορές περισσότερους ξαφνικούς θανάτους παιδιών εν συγκρίσει με τις οικογένειες που είχαν εβδομαδιαίο εισόδημα  μεγαλύτερο των 200 λιρών.
Καθώς η φτώχεια των παιδιών επηρεάζει την πορεία υγείας και ευημερίας τους και στα ενήλικα στάδια της ζωής,  η ευαισθητοποίηση όλων, η συνειδοτοποίηση της έκτασης του προβλήματος και εν συνεχεία η κινητοποίηση των πολιτικών αρχών θα δώσει στα επαπειλούμενα παιδιά και στους ενήλικες του αύριο μία νέα πνοή ζωής.
ΠΗΓΕΣ
  • http://www.who.int/en/ (Επίσημη ιστοσελίδα της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας)
  • http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/ ( Ιστοσελίδα της Εurostat)
  • Eλληνική Στατιστική Αρχή «Ημερίδα για το Ευρωπαϊκό Έτος 2010 για την καταπολέμηση της Φτώχειας και του Αποκλεισμού».
  • Nick Spencer :«Health Consequences of Poverty for Children», End Child Poverty, UK
  • D. Acheson: « Inequalities in Health: report of an independent Inquiry» , HMSO, 1998
  • P. Fleming, P. Blair, C. Bacon , J. Berry: «Sudden Unexpected Deaths in Infancy: the CESDI SUDI studies 1993-1996»